ΚΟΣΜΟΣ

Γαστρονομική διπλωματία με ιταλική «συνταγή»

ΓΙΟΥΛΗ ΕΠΤΑΚΟΙΛΗ

Η κοιλάδα Ντ’ Ορτσια, η καρδιά της Τοσκάνης.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: MISE EN PLACE

Σ​​την ερώτηση «τι σας έρχεται στο μυαλό όταν πρόκειται για την Ιταλία», οι περισσότεροι είναι πολύ πιθανό να απαντήσουν με την τριάδα: πολιτισμός, κουζίνα, μόδα. Οι λάτρεις της ταχύτητας, βέβαια, μάλλον θα προσπεράσουν τη μόδα για χάρη της Ferrari – απόλυτα κατανοητό. Αλλά ας μείνουμε στην κουζίνα, που αποτελεί ακλόνητο φαβορί.

Μετά τη γαλλική, η ιταλική γαστρονομία έχει σίγουρα το πιο ισχυρό αποτύπωμα διεθνώς. Η φίνα παράδοση της Ρώμης, η αυθεντική ναπολιτάνικη πίτσα και η θρυλική καρμπονάρα, τα ρουστίκ πιάτα της βόρειας Ιταλίας, η εκπληκτική cucina povera της Τοσκάνης συγκροτούν ένα μοναδικό σύνολο, όπου οι μεσογειακές πρώτες ύλες συνδυάζονται και αξιοποιούνται με τον καλύτερο τρόπο, δίνοντας εξαιρετικά γευστικά αποτελέσματα.

Τι κάνεις με όλον αυτό τον πλούτο; Πώς τον αξιοποιείς, πώς τον μετατρέπεις σε εργαλείο προώθησης ιταλικών προϊόντων και προβολής αγροτικών περιοχών της Ιταλίας λιγότερο γνωστών διεθνώς; Πώς κάνεις γαστρονομική διπλωματία, ειδικότερα μέσα από συνέργειες με τον πολιτισμό;

Στο πρόγραμμα της 3ης Εβδομάδας Ιταλικής Κουζίνας στον Κόσμο –που έγινε και στην Ελλάδα– υπάρχουν οι απαντήσεις. Η εβδομάδα 19-25 Νοεμβρίου ήταν ένα καλά οργανωμένο σχέδιο ανάδειξης της ποιοτικής ιταλικής κουζίνας, η οποία όμως προσεγγίζεται από πολλές πλευρές, δεν μένει δηλαδή μόνο στο πιάτο. Διότι αφορά τη βιωσιμότητα, τον πολιτισμό, τη διατροφική ασφάλεια, την εκπαίδευση, τη βιοποικιλότητα, το δικαίωμα στην τροφή, τον τουρισμό, τη μεσογειακή διατροφή, την οικονομία.

Επίσης, αυτές οι δράσεις πρέπει να διαθέτουν αντανακλαστικά, να προσαρμόζονται στις ανάγκες της εποχής. Με εντυπωσίασε, λ.χ., η πρωτοβουλία «Pasta Pesto Day», η οποία, με αφορμή την τραγωδία της κατάρρευσης της γέφυρας Morandi στη Γένοβα τον περασμένο Αύγουστο, προωθεί την πιο αναγνωρίσιμη συνταγή της πόλης σε εστιατόρια όλου του κόσμου, τα οποία θα διαθέσουν ένα μέρος των εσόδων στην πόλη της Γένοβας. Αλλά και η σύνδεση με τους εορτασμούς των Centenari Rossiniani, επ’ ευκαιρία της 150ής επετείου από τον θάνατο του διάσημου συνθέτη Τζοακίνο Ροσίνι, γνωστού καλοφαγά και τόσο παθιασμένου με τη μαγειρική, που σε ηλικία 37 ετών σταμάτησε να ασχολείται με τη σύνθεση και μπήκε στην κουζίνα.

Οι δυνατότητες που προσφέρει η γαστρονομία είναι πολύ μεγάλες. Αποτελεί ιδανικό μοχλό ανάπτυξης, που αν μπολιαστεί με φαντασία μπορεί να κάνει θαύματα. Οι Ιταλοί μπορούν και το κάνουν. Γιατί όχι κι εμείς. Αλλωστε... una faccia una razza!

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ