ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ

Περίσσευμα αγάπης, έλλειμμα συντονισμού

ΜΑΡΩ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΟΥ

Παρά την καλή διεθνή παρουσία, η ελληνική κινηματογραφία αντιμετωπίζει πρόβλημα επιβίωσης.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Είχε πολύ μεγάλη προσέλευση η συνέντευξη Τύπου που οργανώθηκε από την Ενωση Σκηνοθετών - Παραγωγών Ελληνικού Κινηματογράφου (ΕΣΠΕΚ) πριν από λίγες ημέρες (26/11) με τίτλο «Δώστε λίγη αγάπη στον ελληνικό κινηματογράφο». Στην αίθουσα και στο πολυπληθές πάνελ βρίσκονταν σκηνοθέτες και παραγωγοί. Απουσίαζαν οι εκπρόσωποι των κρατικών φορέων που σχετίζονται με την παραγωγή και την προβολή του ελληνικού σινεμά, με μόνη εξαίρεση τον διευθυντή του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου (ΕΚΚ) Βασίλη Κοσμόπουλο.

Παρότι πριν από λίγες ώρες είχε ανακοινωθεί ο θάνατος του Μπερτολούτσι, και προηγουμένως η απώλεια ενός ακόμη σκηνοθέτη, του Ρεγκ, η συνέντευξη δεν ξεκίνησε με μια αναφορά στην προσφορά τους, αλλά μπήκε κατευθείαν στα προβλήματα. Την τελευταία περίπου δεκαετία ο ελληνικός κινηματογράφος εκπροσωπείται επιτυχημένα στο εξωτερικό, όμως η εθνική πολιτική απέναντί του παραμένει αποσπασματική. Περιορισμένη και η χρηματοδότηση σε σχέση με αυτή άλλων βαλκανικών χωρών: το ΕΚΚ διαχειρίζεται προϋπολογισμό 2,5 εκατ. ευρώ, ενώ το αντίστοιχο ποσό που λαμβάνουν τα εθνικά κέντρα κινηματογράφου στη Βουλγαρία και τη Σερβία είναι 6,5 εκατ., ανέφερε η σκηνοθέτις Ελίνα Ψύκου, πρόεδρος της ΕΣΠΕΚ. Το κλίμα της συνάντησης ήταν μαχητικό, αλλά αισιόδοξο κυρίως λόγω της δυναμικής του χώρου που διαρκώς αποκτά νέο «αίμα», αλλά και της καθιέρωσης του συστήματος αυτόματης αναχρηματοδότησης από το ΕΚΟΜΕ που διαχειρίζεται κεφάλαιο 25 εκατ. για διεθνείς και ελληνικές παραγωγές. Ωστόσο η έλλειψη συντονισμού μεταξύ των κρατικών φορέων που εμπλέκονται στην παραγωγή και τη διανομή μιας ταινίας απειλεί την επιβίωση του ελληνικού κινηματογράφου.

Τα 9 συν-αρμόδια υπουργεία, χωρίς πρακτική γνώση του χώρου και με αλυσιτελή γραφειοκρατία, επιβαρύνουν σε χρόνο και χρήμα μια κινηματογραφική παραγωγή. Στα παραπάνω προστίθεται η υπολειτουργία της κρατικής τηλεόρασης που πάγια υποστήριζε την ελληνική κινηματογραφία και η απουσία της ιδιωτικής από τις συμπαραγωγές σε αντίθεση με την τρέχουσα ευρωπαϊκή κινηματογραφική πολιτική. Τέλος το ΕΚΚ, ο μόνος εθνικός φορέας που τα ευρωπαϊκά προγράμματα χρηματοδότησης (Media, Eurimages) αναγνωρίζουν ως εταίρο στις συμπαραγωγές, μοιάζει να κινείται με διαφορετικές ταχύτητες σε σχέση με εκείνες του ΕΚΟΜΕ, ενώ ο τρόπος που είναι δομημένο το ΕΚΚ δεν ανταποκρίνεται στις σύγχρονες ανάγκες της δημιουργίας των ταινιών αυξάνοντας τις καθυστερήσεις στις εγκρίσεις χρηματοδοτήσεων.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ