Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Ο Κυρ. Μητσοτάκης στον Γοργοπόταμο

Κύριε διευθυντά
Ο υφυπουργός Αθλητισμού αμφισβήτησε (δηλώσεις του στις 26.11.2018) το δικαίωμα του προέδρου της Ν.Δ. Κυριάκου Μητσοτάκη να παρευρεθεί στον εορτασμό της ανατίναξης της γέφυρας του Γοργοπόταμου. Για σκεφτείτε λίγο. Ο γιος πολεμιστή του Αλβανικού Μετώπου, που υπήρξε εκ των ηγετών της εθνικής αντίστασης στην Κρήτη, έγκλειστος στις γερμανικές φυλακές και με δύο καταδίκες σε θάνατο από τις ναζιστικές αρχές Κατοχής.

Ο ίδιος, πρωταθλητής της εθνικής συναντίληψης στη Μεγαλόνησο (είναι αυτός που έγραψε με το χέρι του, στις 7.11.1943, τη συμφωνία του Θερίσου). Ο εγγονός του, συνεπώνυμου, εθελοντή του μακεδονικού αγώνα και βουλευτού Χανίων. Ο απόγονος του Εθνάρχου Ελευθερίου Βενιζέλου.

Και, τέλος, και το σπουδαιότερο, κατ΄ ομολογία πάντων, των αντιπάλων του μη εξαιρουμένων, ο άνθρωπος που στο πρόσωπό του συγκλίνει η μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων. Ακριβώς αυτός δεν μπορεί να παρίσταται εκεί όπου Αγγλοι σαμποτέρ, με την ουσιαστική συμβολή των δυνάμεων του ΕΛΑΣ και του ΕΔΕΣ, υπό τη στρατιωτική ηγεσία του Ν. Ζέρβα, ανατίναξαν τη γέφυρα του Γοργοπόταμου. Τα σχόλια επ’ αυτού θα μου επιτρέψετε να τα αφήσω στην κρίση των αναγνωστών σας.

Ιωάννης Κ. Νησιώτης

Βαθιά συγκίνηση για τον Στάμο Ζούλα

Κύριε διευθυντά
Ειλικρινή θλίψη μού προκάλεσε η «φυγή» του εκλεκτού δημοσιογράφου Στάμου Ζούλα. Ως αθεράπευτα πιστή αναγνώστρια της «Καθημερινής» από τα νιάτα μου και έως σήμερα στην ωριμότητά μου στάθηκα και στέκομαι σε συνειδητές επιλογές. Ναι, μία απ’ αυτές ήταν και η πένα ενός χαρισματικού της δημοσιογραφίας. Αρθρα μεστά, ανυπόκριτα και πάντα παραινετικά για την ποιοτική αναβάθμιση του τόπου μας σε κοινωνικό, πολιτικό, πολιτισμικό και δημοκρατικό επίπεδο.

Στο φύλλο της «Καθημερινής» (21/11), αγαπητοί του συνεργάτες και φίλοι καρδιακοί τού αφιέρωσαν ό,τι τους ένωνε, ό,τι τους δίδασκε και ό,τι πήραν κι έδωσαν σε μια κοινή πορεία. Θεμιτό, γιατί οι εκλεκτοί σπανίζουν... Στο φύλλο όμως της 22-11-18 δύο επικήδειοι και ένα σκίτσο με έκαναν να δακρύσω και να αισθανθώ περήφανη για τους συντελεστές της εφημερίδας μου. Αναφέρομαι στην έξοχη Μαρία Κατσουνάκη και στον ξεχωριστό σκιτσογράφο και όχι μόνον Ανδρέα Πετρουλάκη.

Λόγια αναγνώρισης για τον συνεργάτη, δάσκαλο, τον σκυταλοδρόμο της γενιάς τους, τον σεμνό αλλά και χαλκέντερο για τη «φωνή» ενός εντύπου αδέσμευτου και καταξιωμένου στα τόσα χρόνια έκδοσής του. «Το παιχνίδι με τις λέξεις και με τις σκέψεις δεν υπέστειλε ούτε τη σημασία των σκέψεων, ούτε την ευθυβολία των λέξεων», ανέφερε σε μιαν αποστροφή του λόγου της η έγκριτη δημοσιογράφος.

Και σε άλλο σημείο, «Φωνή τα κείμενά του». Και η κορύφωση της συναισθηματικής της φόρτισης εστιάστηκε στο βλέμμα της, που τον ακολουθούσε, όταν κολυμπούσε στα νερά της Καστέλλας... Η μνήμη της θα κρατάει την εικόνα του ανεξίτηλη!

Στην ίδια σελίδα, στο εμπνευσμένο σκίτσο του Ανδρέα Πετρουλάκη ένας γελαστός άγγελος αναγγέλλει πως στην «Καθημερινή» της Εδέμ διευθυντής ανέλαβε ο Στάμος Ζούλας, σύμβουλος έκδοσης ο Αντώνης Καρκαγιάννης και αρχισυντάκτης ο Μιχάλης Κατσίγερας!
Εκδηλη η αρετή του σκιτσογράφου που αποδίδει φόρο τιμής σε σπουδαίους εκλιπόντες, που άφησαν το στίγμα τους στη μακρόχρονη αποστολή τους ως δημοσιογράφοι.

Και στον επικήδειό του. «Οι συσκέψεις του ήταν σχολείο, και το άρθρο του σχολή! Αλλά και ως πατέρας άφησε στους γιους του τον χώρο ν’ αναδείξουν τους εαυτούς τους και όχι να γίνουν πιστό του αντίγραφο. Ιδιαίτερα στον Κωνστατίνο, που ως δημοσιογράφος στην ίδια εφημερίδα άντεξε στο “επώνυμό του” και ως άλλος Αινείας σήκωσε στις πλάτες του τον πατέρα του στους μήνες της αρρώστιας του»...

Είναι πραγματικά επίτευγμα το ότι το εκλεκτό επιτελείο της «Καθημερινής» συνεχίζει και στις μέρες μας να υπηρετεί με συνέπεια και ήθος τη δημοσιογραφία και να καταξιώνεται από τους αναγνώστες, που τους παρακολουθούμε καθημερινά.

Συμμετέχω στον βαθύ πόνο των αγαπημένων του και εύχομαι στον ευπατρίδη Στάμο Ζούλα καλό του κατευόδιο.

Φονη Ρεπουλη, Φιλόλογος

Πλαστογραφίες και «πλαστογραφίες»

Kύριε διευθυντά
Οι πολίτες ανά το πανελλήνιο έμειναν ενεοί και κεχηνότες στο άκουσμα της απόφασης για 10ετή κάθειρξη στην καθαρίστρια και πριν υπάρξει αναίρεση της ποινής. Υπάρχει όμως διαφορετική ετυμηγορία για περιπτώσεις πλαστογραφίας απολυτηρίου, όπου  κάποιοι κηρύσσονται αθώοι με την αιτιολογία ότι «ουδεμία βλάβη υπέστη το Δημόσιο». Είναι όμως αθώος κάποιος που για τη συγκεκριμένη θέση δεν απαιτούνται ιδιαίτερες γνώσεις και δεξιότητες που η έλλειψή τους να μπορούσε αντικειμενικώς να επηρεάσει την ποιότητα των παρεχομένων υπηρεσιών. Υπάρχει, δηλαδή, σοβαρή διαφορά με την περίπτωση, π.χ., του Τάσου Μαντέλη που καταδικάστηκε (αφού ομολόγησε ότι καταχράστηκε χρήματα του Δημοσίου) και η ποινή του ανεστάλη (εξαγοράσιμη) κι εκείνης της περίπτωσης της καθαρίστριας που σφουγγαρίζει σκάλες. Υπάρχει διαφορά αβύσσου με τις πλαστογραφίες βεβαιώσεων τοξικομανίας ή ψυχικών διαταραχών (περίπου 79 περιπτώσεις) όπου αποφυλακίζονται επικίνδυνοι βαρυποινίτες (έμποροι ναρκωτικών, δολοφόνοι, βιαστές, ληστές) μέσω πλαστών βεβαιώσεων και εκείνης  του απολυτηρίου.

Γεωργιος Τρανταλιδης, Δικηγόρος

Χρέος τους είναι να υπηρετούν

Κύριε διευθυντά
Επιτρέψτε μου ένα επίκαιρο σχόλιο στην πρόσφατη δήλωση του κ. Γιάννη Μπουτάρη ότι η θέση του δημάρχου δεν είναι «επάγγελμα» αλλά υπηρεσία –εννοώντας βέβαια ότι όλα τα εκλέξιμα πολιτικά αξιώματα δεν προσφέρονται σαν θώκοι εξουσίας και επικαρπίας αλλά σαν ευκαιρίες εξυπηρέτησης κοινωνικών αναγκών και εκτέλεσης κοινωφελών έργων. Στη γλώσσα μας «υπουργός» σημαίνει υπηρέτης, δηλαδή κάποιος που υπηρετεί το κοινωνικό καλό. Εχουμε μπουχτίσει να ακούμε τελευταία δε «λογικά» αποφθέγματα και δικαιολογίες από θρασείς και ανίκανους «υπουργούς» του δημοσίου συμφέροντος και της κυβέρνησης, με μοναδικό αντικείμενο το «κουκούλωμα» της αλήθειας. Πρόσφατα παραδείγματα, οι δηλώσεις Δούρου και Ψινάκη για τα αίτια της καταστροφής και των θανάτων στο Μάτι.

Μιχαλης Μοσχος, Λονδίνο

Πληρωμές με POS και το Δημόσιο

Κύριε διευθυντά
Θα ήθελα  –και μαζί μου σίγουρα πολλοί άλλοι– να επισημάνω κάτι ακόμα το τελείως παράλογο που συμβαίνει στη χώρα μας. Δημόσια υπηρεσία, όπως το Μεταφραστικό του ΥΠΕΞ, στην οδό Αρίωνος 10, Ψυρρή, δεν δέχεται πληρωμές μέσω POS! Με άλλα λόγια το κράτος σε αναγκάζει –και απειλεί με τσουχτερά πρόστιμα αν όχι– να εξοφλείς τα χρέη σου μέσω ηλεκτρονικής κάρτας, ενώ το ίδιο αδυνατεί να συμμορφωθεί. Μπορεί κανείς να μας δώσει κάποια λογική εξήγηση ώστε ενδεχομένως να βρεθεί τρόπος η αδικία αυτή να διορθωθεί;

Ειρηνη Ραφαηλ, Αθήνα

Η κλασική παιδεία και τα ιδιωτικά ΑΕΙ

Κύριε διευθυντά
Αναφέρομαι στο ζήτημα περί δημοσίων και ιδιωτικών πανεπιστημίων. Αντιλαμβάνομαι από τις ατέρμονες θορυβώδεις συζητήσεις, αντιδικίες και απόψεις σε όλα τα μέσα, έντυπα και ηλεκτρονικά, και φοβάμαι ότι θα υπερισχύσει το γνωστό θρηνικό άσμα! «Πάλι με χρόνους και καιρούς, πάλι δικά μας θα ‘ναι». Μέχρι να φθάσει ο χρόνος των οριστικών αποφάσεων, ας ενισχυθεί η κλασική μας παιδεία στα ιδιωτικά και δημόσια σχολεία. Μια «αποσκευή» για περαιτέρω σπουδές που  διευρύνει τα  πνευματικά όρια. Είναι μακρύς ο δρόμος.

Σουζη Φερεντινου-Μπορονκαϋ, Φιλοθέη

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ