ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Η Αρσινόη με τράβηξε από το χέρι προς το κέντρο της μικρής αίθουσας. Τα τραπέζια ήταν ανάκατα από το πρωινό πρόγραμμα, ο αέρας μύριζε βραστό κρέας από τη διπλανή κουζίνα, εκείνη άφησε το τρίποδο μπαστούνι της και χορέψαμε όσο οι γύρω μας τραγουδούσαν στον ρυθμό του Μιχάλη Σογιούλ, «Τώρα που τα νιάτα σου είν’ ολανθισμένα, άσ’ τα τα μαλλάκια σου ανακατωμένα».

Στον πρώτο όροφο του φιλανθρωπικού σωματείου «Κοινωνική Μέριμνα Μοσχάτου - Διονύσιος Θεοφιλάτος» τα νιάτα είναι συχνό θέμα συζήτησης. Η ντάμα μου, η κ. Αρση όπως τη λένε οι φίλες της, διανύει αισίως την έβδομη δεκαετία της ζωής της και πριν αργά στροβιλιστούμε στην αυτοσχέδια πίστα του Φιλανθρωπικού Γηροκομείου, θυμήθηκε τα νιάτα της με τη βοήθεια της τεχνολογίας και του προγράμματος «Θάλλω», μιας ιδιαίτερης ψυχαγωγικής δράσης που υλοποιεί η θεατρική ομάδα «seven eleven».

Με τη βοήθεια της εικονικής πραγματικότητας, η Αρση, μαζί με την Ευαγγελία, την Πόπη και τον Δημήτρη επισκέφθηκαν το Παρίσι και τον Πύργο του Αϊφελ. Φορώντας τα ειδικά γυαλιά τεχνολογίας VR με τη βοήθεια του Νότη Παρασκευόπουλου, η Αρση ταξίδεψε για λίγο στη γαλλική πρωτεύουσα, παίρνοντας μια ανάσα, έστω και ψηφιακή, από τη ρουτίνα της καθημερινότητας. «Θέλουμε οι άνθρωποι να έχουν ενεργητική και όχι παθητική συμμετοχή σε μια ψυχαγωγική δράση, να μη στέκονται θεατές, αλλά να επιλέγουν τον τρόπο με τον οποίο θα ψυχαγωγούνται στην επόμενη επίσκεψή μας», μας λέει ο συνιδρυτής του προγράμματος Νότης Παρασκευόπουλος.

Μαζί με την Κωνσταντίνα Μαλτέζου και ένα εκτεταμένο δίκτυο εθελοντών, οι δύο ηθοποιοί και εμψυχωτές επισκέπτονται ήδη δέκα γηροκομεία της Αττικής, αριθμός που αναμένεται να αυξηθεί, και υλοποιούν το «Θάλλω» με δωρεά του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος.

«Σαν μια παρέα»

«Το σύστημά μας βασίζεται στη “συνειρμική σκέψη”, πηγαίνουμε από το ένα θέμα στο άλλο, από ένα αφιέρωμα μπορεί να καταλήξεις στις αγαπημένες σου διακοπές, ώστε όλο αυτό να έχει μια φαν διάθεση. Οπως όταν βρισκόμαστε με παλιούς φίλους και συζητάμε για τα παλιά, έτσι ανακαλύπτουν και αυτοί τη νεανικότητα που έχουμε και εμείς και αυτό νομίζω τους αρέσει. Είναι δουλειά αλλά το βλέπω πιο πολύ σαν μια παρέα, φέρνω ανθρώπους κοντά μου, ενώ ηλικιακά έχουμε ένα μεγάλο χάσμα», σημειώνει η Κωνσταντίνα Μαλτέζου.

Η κ. Μαλτέζου τοποθετεί ένα ζευγάρι ακουστικά στα αυτιά του κ. Δημήτρη και μαζί επιλέγουν από το τάμπλετ τα τραγούδια που θα ακούσει, όσο η υπόλοιπη ομάδα ασχολείται με κάτι άλλο. Αν και φαίνεται μια απλή και καθημερινή συνήθεια για τους περισσότερους από εμάς, ωστόσο η μέθοδος της «απομονωμένης ακρόασης», όπως την ονομάζει η ομάδα του «Θάλλω» συμβάλλει στη δημιουργία ηχητικών ερεθισμάτων που ενεργοποιούν τη μνήμη σε ανθρώπους που πάσχουν από μορφές άνοιας.

«Η μέθοδος της απομονωμένης ακρόασης ξεκίνησε από την ομάδα των κατάκοιτων φιλοξενουμένων που επισκεπτόμαστε, των ανθρώπων που δεν μπορούν να συμμετέχουν και είναι κρίμα να μην έχουν ψυχαγωγική δράση», λέει ο κ. Παρασκευόπουλος και με αυτόν τον τρόπο οι ασθενείς «τραγουδάνε χωρίς να τους επηρεάζει εάν είναι φάλτσοι ή αν άλλοι είναι φάλτσοι από τον δικό τους τόνο, δεν φοβούνται και δεν εκνευρίζονται όσοι έχουν άνοια και δεν ξέρουν τα λόγια και ξαναζούν τις περασμένες εποχές».


Οι δράσεις του προγράμματος «Θάλλω» προσφέρουν ανακούφιση, ηρεμία και ψυχαγωγία στους ηλικιωμένους του γηροκομείου.

Το πρόγραμμα περιλαμβάνει ασκήσεις νοητικής ενδυνάμωσης σε μορφή παιχνιδιού, όπως ερωτήσεις με παροιμίες, παιχνίδια με ονόματα ζώων, ηθοποιών και ταινιών του παλιού ελληνικού κινηματογράφου, τόπων και πόλεων, που συνήθως καταλήγουν, όπως είδαμε κατά την επίσκεψή μας, σε κάποιο τραγούδι της εποχής. «Η παροιμία όπως και άλλες ασκήσεις νοητικής ενδυνάμωσης, που εδώ γίνονται μέσα από παιχνίδι, βοηθάει τους ηλικιωμένους να ηρεμήσουν, αφαιρεί τη σύγχυση, βοηθάει στις μεταπτώσεις της διάθεσής τους γιατί παραμένουν συγκεντρωμένοι σε κάτι που νιώθουν ότι τους αφορά», σημειώνει ο κ. Παρασκευόπουλος.

Οι ιστορίες των ηλικιωμένων από το γηροκομείο του Μοσχάτου και από άλλα κέντρα φροντίδας πήραν ζωή στην παράσταση «Μενεξέδες και ζουμπούλια» που δημιούργησαν οι δύο ηθοποιοί και ιδρυτές του «Θάλλω» («Κ», 14/07/2018 & 25/09/2018). Οι αναμνήσεις από το Κέιπ Τάουν, το κρασί της Κεφαλονιάς, το ταλέντο στο τραγούδι που δεν αξιοποιήθηκε ποτέ, η οικογένεια που αποφεύγει τις επισκέψεις, ένας κόσμος συναισθημάτων που κατά κύριο λόγο μένει στο περιθώριο, όλα έλαμψαν στην παράσταση.

Η τρίτη ηλικία, για όσους δεν έχουν φτάσει ακόμη εκεί, είναι κάτι θολό, απροσδιόριστο και μοναχικό που συνήθως συνδυάζεται με παραίτηση από τη ζωή και τις περιπέτειές της. Και όμως, ο κ. Παρασκευόπουλος μας λέει ότι στα γηροκομεία γνωρίζει ανθρώπους χωρίς αναστολές και έτοιμους να δοκιμάσουν κάτι καινούργιο επιθυμώντας διακαώς να βγουν από τη ρουτίνα του κλειστού χώρου.

«Πλήρης ισορροπία»

«Οι άνθρωποι απελευθερώνονται και συζητούν για τα πάντα. Συνήθως οι συζητήσεις θα καταλήξουν στο σεξ, ακόμα και σε περιόδους όπως η Μεγάλη Εβδομάδα. Τους αρέσει πολύ το κομμάτι της παιδικής ηλικίας αλλά μιλούν και για τον ίδιο τον θάνατο. Οσο πιο κοντά πλησιάζουν σε αυτό που εμείς ως μεσήλικες βλέπουμε ως τέλος, εκείνοι ηρεμούν και έρχονται σε πλήρη ισορροπία με τον εαυτό τους και με αυτό που έρχεται».

Το επόμενο βήμα της ομάδας είναι να αναπτύξει περισσότερο τη δράση της εικονικής πραγματικότητας με βίντεο από τους τόπους καταγωγής των ηλικιωμένων. Ετσι, η κ. Αρση ίσως μπορέσει να «δει» και να «περπατήσει» ξανά στο αγαπημένο της Καρπενήσι.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

ΑΡΧΕΙΟ