Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Να πώς σιώπησε ο Γερμανός φίλος

Κύριε διευθυντά
Ενας Γερμανός φίλος μου μού είπε ότι δεν καταλαβαίνει γιατί γίνεται όλος αυτός ο σαματάς για τη FYROM. Αναγκάστηκα τότε να του αναπτύξω ένα υποθετικό σενάριο: Εστω, του είπα, ότι ένα μικρό τμήμα της δυτικής Πολωνίας (που συνορεύει με τη Γερμανία) αποσπάται από την Πολωνία και αυτοονομάζεται «Πρωσία». Εστω, ακόμα, ότι αυτό το μικρό κρατίδιο, με πληθυσμό περίπου δύο εκατομμυρίων, φροντίζει να αναγνωριστεί με αυτό το όνομα από πολλά κράτη και τον ΟΗΕ. Και επίσης ότι η γλώσσα που μιλιέται εκεί, και που είναι ένα μείγμα από γερμανικές και πολωνικές λέξεις, αναγνωρίζεται ως πρωσική γλώσσα. Ας υποθέσουμε ακόμα ότι αυτό το κρατίδιο αποβλέπει στο μέλλον να ελευθερώσει «τους σκλάβους αδελφούς» που κατοικούν στη γειτονική Γερμανία, και έτσι αυτοί, (μαζί με τα σχετικά εδάφη, και τη Δρέσδη) να προστεθούν σε αυτό. Η Γερμανία, φυσικά, αντιτίθεται στην αναγνώριση αυτού του κρατιδίου, ενώ οι Αμερικανοί και η Ευρωπαϊκή Ενωση επθυμούν σφόδρα την αναγνώρισή του, καθώς και την ένταξή του στο ΝΑΤΟ, ώστε να μην περιέλθει αυτό στη ζώνη επιρροής της Ρωσίας.

«Εσύ», τον ρώτησα, «προσωπικά, θα δεχόσουν το όνομα Πρωσία αυτού του κρατιδίου, όπως και το ότι οι πολίτες του να ονομάζονται Πρώσοι και η γλώσσα τους πρωσική;». Αφού ο φίλος μου, ο Γερμανός, σκέφτηκε λίγο, μετά μου δήλωσε ότι κατάλαβε το πρόβλημα με τη FYROM, Βόρεια Μακεδονία, πια. Κάλλιο αργά παρά ποτέ!

Νικος Δυοβουνιωτης, Πολιτικός μηχανικός, Κηφισιά

Το ιστορικό αποτύπωμα του Χριστόδουλου

Κύριε  διευθυντά
Το αρχιερατικό μνημόσυνο  του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος Χριστοδούλου, που ετελέσθη προσφάτως με την ευκαιρία της συμπληρώσεως ένδεκα ετών από την εκδημία του, μας έφερε στον νου μερικά σημάδια που άφησε με το έργο του στη ζωή της Εκκλησίας και του Εθνους μας.

(1. Εφερε στον λαό και, ιδιαίτερα κοντά στη νεολαία, την Εκκλησία και έδειξε έτσι ότι αυτή είναι και Εκκλησία του Δήμου και όχι μόνο Εκκλησία του θεολογικού σπουδαστηρίου και της Σκήτης.

(2. Με τις λαοσυνάξεις και τα τρία εκατομμύρια υπογραφές για το θέμα των ταυτοτήτων που συγκέντρωσε, έστησε ένα ανάχωμα κατά των επιδιώξεων των αντεκκλησιαστικών στοιχείων να ταπεινώσουν την Εκκλησία και να περιορίσουν την παρουσία της στη ζωή του Εθνους και του λαού μας. Οι πολιτικοί μας και οι διάφοροι «προοδευτικοί» που επιχειρούν και σήμερα να απομακρύνουν την Εκκλησία από τη ζωή μας, πιστεύω ότι παίρνουν σοβαρώς υπόψη, και ας μη το ομολογούν, τον όγκο των λαϊκών εκδηλώσεων που μπορεί να κινητοποιεί η Εκκλησία, όταν οι Προκαθήμενοί της έχουν το σθένος, όπως ο μακαριστός Χριστόδουλος, να αντιδράσουν στα σχέδια των εχθρών της.

(3. Εφερε σε σχέση ισοτιμίας την Εκκλησία της Ελλάδος με την παπική Εκκλησία με την επίσκεψη στην Ελλάδα του Πάπα από τον οποίο επέτυχε να ζητήσει συγγνώμη για την Τέταρτη Σταυροφορία και τις καταστροφές που προξένησαν στον ελληνισμό οι «σταυροφόροι».

(4. Με την ίδρυση ειδικού γραφείου στις Βρυξέλλες επέτυχε να ακούεται η φωνή της Εκκλησίας μας ως ισότιμου συνομιλητού απευθείας και χωρίς διάμεσο στην καρδιά της Ευρώπης.

(5. Απέτρεψε την υπαγωγή των Μητροπόλεων των κακώς λεγομένων «Νέων Χωρών», δηλαδή του μισού σχεδόν της Ελληνικής Επικρατείας και στη διοικητική δικαιοδοσία του Οικουμενικού Πατριαρχείου, με ό,τι η υπαγωγή αυτή θα συνεπήγετο για την εθνική συνοχή και την ομοψυχία του λαού μας και για τις ευκαιρίες επεμβάσεως των Τούρκων στην εθνική μας ζωή.

(6. Επέτρεψε την ίδρυση Γραφείου του Οικουμενικού Πατριαρχείου στην Αθήνα και έτσι εδημιούργησε μια επιπλέον δυνατότητα για την ανάπτυξη στενότερων σχέσεων της Εκκλησίας της Ελλάδος με τη Μητέρα Εκκλησία της Κωνσταντινουπόλεως.

Με τις λιγοστές αυτές γραμμές είναι δυνατόν μόνο μια μικρή ιδέα να λάβουμε για το όλο έργο του, η πλήρης αξιολόγηση του οποίου ανήκει στην Ιστορία.

Ευαγγελος Ανδριανος, Επίτιμος αρεοπαγίτης, Καστόρειον Λακωνίας

Μεταφράζοντας τον πρωθυπουργό

Kύριε διευθυντά
Σε τηλεοπτική εκπομπή παρακολουθήσαμε πρόσφατα τον πρωθυπουργό της χώρας σε συνάντησή του στην Κύπρο, ανάμεσα στον κ. Αναστασιάδη και στον κ. Μακρόν, ύστερα από ερωτήσεις τους προς αυτόν σχετικά με το συλλαλητήριο στην Αθήνα για τη συμφωνία των Πρεσπών, να χαρακτηρίζει τους λιγοστούς συμμετέχοντες (κατά την εκτίμησή του περίπου 70.000 άτομα) «ακροδεξιούς-λαϊκιστές» πολίτες. Σχετικά με τον παραπάνω χαρακτηρισμό, σημειώνουμε τα ακόλουθα:

• Με ποια κριτήρια ή μετρήσεις χαρακτηρίστηκαν οι συμμετέχοντες στο συλλαλητήριο «ακροδεξιοί»; Γνώριζε ο πρωθυπουργός ή οι πληροφοριοδότες του την ιδεολογική τοποθέτηση των πολιτών αυτών, τι ψήφισαν στο παρελθόν ή τι πρόκειται να ψηφίσουν, εκτός φυσικά από το πασιφανές στην εικόνα, ότι δηλαδή η συντριπτική πλειονότητα αυτών κρατούσαν ή φορούσαν κυριολεκτικώς την ελληνική σημαία;

• Αναφορικώς με τον δεύτερο χαρακτηρισμό, «λαϊκιστές», σημειώνουμε ότι σε κανένα λεξικό της ελληνικής γλώσσας, από το λεξικό του Σκαρλάτου του Βυζαντίου (έτος 1879) έως το σύγχρονο λεξικό του κ. Μπαμπινιώτη δεν απαντά η λέξη «λαϊκιστής». Βρίσκουμε ωστόσο τη λέξη «λαϊκισμός» ως όρο που σημαίνει «την κολακεία των αδυναμιών και των ελαττωμάτων του λαού, καθώς και την υιοθέτηση θέσεων που τον ευχαριστούν, χωρίς όμως να τον ωφελούν, με σκοπό την εξασφάλιση της εύνοιάς του». 

Αυτό που θα έπρεπε να εξηγήσει προς τους ξένους ηγέτες ο πρωθυπουργός, που είναι και το ορθό, εάν βέβαια ήθελε να πει την αλήθεια και γνώριζε τα ορθά και αναγκαία γραμματικά δεδομένα για την ορθή εκφορά του λόγου, είναι ότι το συλλαλητήριο ήταν άκρως «λαϊκό», εκ του ρήματος λαϊκόω-λαϊκώ, δηλαδή κάμνω τι το λαϊκόν, αυτό που σχετίζεται με τον λαό ή προέρχεται από αυτόν. Ο «λαϊκισμός» επομένως δεν μπορεί να ορίσει τη συμπεριφορά ψηφοφόρων, πολιτών ή άλλων ατόμων που ανήκουν στον λαό, αλλά μόνο τη συμπεριφορά του υποκειμένου που ηγείται του λαού και τον χειραγωγεί με ψηφοθηρικά κίνητρα.

Ο ανωτέρω επαίσχυντος χαρακτηρισμός των συμμετεχόντων στο συλλαλητήριο ως ακροδεξιών και λαϊκιστών μού επιτρέπει με τη σειρά μου να σας παραθέσω από την προσωπική μου συλλογή και μερικά άλλα παρόμοια, κατά το παρελθόν λεχθέντα, πρωθυπουργικά μαργαριτάρια: «...Αυτή είναι μία τακτική απ’ όπου και αν αυτή εξυφαίνεται... Φθάσαμε στο χείλος του γκρεμού και συνεχίζουμε... Ηρθε πλέον η ώρα της εθνικής αυτοπεποίθησης… Θα είμαστε στο ίδιο πλοίο ορειβάτες»...

Πράγματι, κύριε πρωθυπουργέ! Ακολουθήσατε τέλεια την υποδεικνυόμενη τακτική, ξεπουλώντας αδιαπραγμάτευτα τη Μακεδονία. Μας ρίξατε στον γκρεμό, ενώ μας κάνατε το 2015 να πιστέψουμε ότι θα μας τραβούσατε από το χείλος του, ώστε να ζούμε σήμερα τον πλήρη ιστορικό και εθνικό παραλογισμό, ως επιβάτες κάποιου πλοίου... του ίδιου πάντως.

Μπεσσυ Παπασωτηριου-Μπενου, Συντ/χος συμβολαιογράφος, Αθήνα
Μαγια Παπασωτηριου, Δικηγόρος, Αθήνα

Η ψυχή είναι το υπερόπλο μας

Κύριε διευθυντά
Μέσα στην έρημο της ψυχής, σε τόσο δύσκολους καιρούς που ζούμε, έρχονται σαν όαση –αραιά όμως– οι επιστολές της κ. Δανάης Πανοπούλου. Με τη διεισδυτικότητα της πένας της –όπως παλαιότερα ένας «πιστός αναγνώστης της εφημερίδας σας» υπέγραφε– συμφωνώ απόλυτα.
Θα πρόσθετα ότι τη διακρίνει και μια υπέροχη ευαισθησία ψυχής, που μας είναι τόσο απαραίτητη για να διώχνουμε τις πολιτικές τοξίνες, που μας δηλητηριάζουν την καθημερινότητα. Ας την έχει ο Θεός καλά, για να μας χαρίζει πιο συχνά τις επισημάνσεις της, ηθικές, κοινωνικές και ενίοτε καυστικά αλλά και χιουμοριστικά πολιτικές.

Γεωργια Χρηστου, Συνταξιούχος φαρμακοποιός

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ