ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Πιερ Γκατάζ στην «Κ»: Δεν ξέρουμε ποια Ευρώπη θέλουμε σε 20 χρόνια

ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΣ

«Οι αυξήσεις μισθών στην Ελλάδα πρέπει να συνδέονται με την παραγωγικότητα – πρέπει να αποφευχθεί η επιστροφή στις πρακτικές καθορισμού των μισθών που ίσχυαν προ κρίσης», λέει ο Πιερ Γκατάζ.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Την ανάγκη περαιτέρω ενοποίησης της Ε.Ε. ώστε να μπορέσει να ανταγωνιστεί τις ΗΠΑ και την Κίνα αναδεικνύει σε αποκλειστική του συνέντευξη στην «Κ» ο πρόεδρος της Business Europe (του ευρωπαϊκού ΣΕΒ), Πιερ Γκατάζ. Σχετικά με την Ελλάδα, ο Γάλλος επιχειρηματίας, που θα βρεθεί στην Αθήνα για να μιλήσει στη γενική συνέλευση του ΣΕΒ την προσεχή Τρίτη, σημειώνει ότι πρέπει να τηρήσει τα συμφωνηθέντα στα δημοσιονομικά και να αποφύγει την επιστροφή στις προ κρίσης πρακτικές καθορισμού των μισθών.

– Δείχνουν οι ευρωεκλογές ότι το λαϊκιστικό κύμα αρχίζει να ξεφουσκώνει ή έπονται χειρότερα;
– Οι εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έδειξαν ότι η Ευρώπη έχει σημασία για τους πολίτες της. Η προσέλευση αυξήθηκε σημαντικά, στο 51%, το υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων 20 ετών. Επιπλέον, τα 2/3 των εδρών καταλήφθηκαν από φιλοευρωπαϊκά κόμματα. Οι λαϊκιστές κέρδισαν κάποιες επιπλέον έδρες και αυτό είναι ένα προειδοποιητικό σήμα. Ωστόσο, η άνοδός τους συγκρατήθηκε. Οι απλοϊκές λύσεις που προτείνουν οι λαϊκιστές δεν λειτουργούν και η ευρωπαϊκή επιχειρηματική κοινότητα το έχει επισημάνει ευθαρσώς αυτό. Εχουμε τονίσει τη σημασία της Ευρώπης, των επιτευγμάτων της και των οφελών που προσφέρει. Αλλά η Ευρώπη δεν μπορεί να συνεχίσει να λειτουργεί όπως λειτουργούσε. Πρέπει σήμερα οι φιλοευρωπαϊκές δυνάμεις να εργαστούν από κοινού για να πετύχουν αυτά που επιθυμούν οι επιχειρήσεις και οι πολίτες της Ευρώπης. Δεν γνωρίζουμε στην Ευρώπη πού θέλουμε να βρισκόμαστε σε 10, 15 ή 20 χρόνια. Η Κίνα έχει ένα όραμα για το μέλλον της, το ίδιο και οι ΗΠΑ. Η Ευρώπη χρειάζεται ένα θετικό όραμα, που θα ενθουσιάσει, για το πού θέλει να πάει, στηριζόμενη στα επιτεύγματα του παρελθόντος.

– Μπορεί η Ε.Ε. να ενοποιηθεί πολιτικά και οικονομικά σε τέτοιο βαθμό ώστε να ανταγωνιστεί τις ΗΠΑ και την Κίνα, ειδικά σε τομείς του μέλλοντος όπως η τεχνητή νοημοσύνη;
– Τα τελευταία χρόνια, η Ε.Ε. έχει χάσει έδαφος έναντι των ΗΠΑ και της Κίνας. Χρειαζόμαστε μία πιο ισχυρή Ε.Ε. ώστε να έχουμε καθοδηγητικό ρόλο σε παγκόσμιο επίπεδο. Στο παρελθόν, η Ευρώπη είχε ηγετικό ρόλο σε πολυάριθμα πεδία. Για παράδειγμα, ήταν ψηφιακός ηγέτης στη δεκαετία του ’80 γιατί ανέπτυξε το πρότυπο GSM.

Aλλά τα κάναμε θάλασσα με το 3G και το 4G γιατί τα κράτη-μέλη εστίασαν στα εθνικά τους συμφέροντα, αντί να συνεργαστούν για την οικοδόμηση μιας κοινής ευρωπαϊκής στρατηγικής για τα δίκτυα τηλεπικοινωνιών. Αν επαναλάβουμε τα λάθη αυτά δεν θα αποκτήσουμε ένα επαρκές πανευρωπαϊκό δίκτυο 5G.

Η Ευρώπη πρέπει να γίνει πιο επιθετική και στρατηγική ώστε να ανταγωνιστεί τους άλλους μείζονες παίκτες της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας. Πρέπει να αναπτύξουμε μια βιομηχανική στρατηγική που εξοπλίζει την Ευρώπη με δυνατότητες υπεράσπισης τεχνολογιών, εταιρειών και αγορών. Πρέπει, επίσης, να εστιάσουμε στην καινοτομία και στις δεξιότητες, και να αυξήσουμε σε πανευρωπαϊκό επίπεδο της επενδύσεις σε νευραλγικούς τομείς, όπως η τεχνητή νοημοσύνη. Ετσι θα μπορέσει η Ε.Ε. να γίνει παγκόσμιος ηγέτης στην τεχνολογία.

– Θα έπρεπε να είναι προτεραιότητα για την Ε.Ε. η περαιτέρω απελευθέρωση του διεθνούς εμπορίου, με δεδομένες τις αρνητικές της διανεμητικές συνέπειες και την εχθρική στάση πολλών ψηφοφόρων;
– Το εμπόριο ήταν πάντα εργαλείο των κυβερνήσεων για τη βελτίωση των οικονομικών προοπτικών των πολιτών και των εταιρειών τους. Το ίδιο ισχύει και για την Ε.Ε. Αλλά το εμπόριο δεν έχει ωφελήσει όλους ισότιμα. Οι ελαττωματικές πτυχές της απελευθέρωσης του εμπορίου πρέπει να αντιμετωπιστούν. Ο διάλογος για το πώς θα διανεμηθούν πιο δίκαια τα κέρδη από το εμπόριο έχει ήδη ξεκινήσει. Είναι σημαντικό να γίνει περισσότερη δουλειά σε αυτό το μέτωπο.

Ωστόσο, συνολικά, το εμπόριο έχει υπάρξει πηγή ευημερίας για τους καταναλωτές, τους εργαζομένους και τις επιχειρήσεις της Ευρώπης. Η Ε.Ε. πρέπει να διατηρήσει την ανοιχτή της στάση απέναντι στο διεθνές εμπόριο και στις επενδύσεις, διασφαλίζοντας παράλληλα ότι τα πολιτικά και οικονομικά μας συμφέροντα προστατεύονται από το κανονιστικό πλαίσιο.

Η ειρήνη και η ευημερία της Ευρώπης έχουν τις ρίζες τους στο ελεύθερο εμπόριο βασισμένο σε κανόνες και αυτό πρέπει να το υπερασπιστούμε. Οι σχέσεις μας με τρίτες χώρες πρέπει να συνεχίσουν να διέπονται από πολυμερείς κανόνες και ζωτικής σημασίας διεθνείς οργανισμούς, όπως ο ΠΟΕ, ο ΟΗΕ, το ΔΝΤ και το ΝΑΤΟ.

– Πόσο σημαντική είναι για την Ε.Ε. η καταπολέμηση της φοροαποφυγής – πολιτικές που θα κάνουν κερδοφόρες εταιρείες να πληρώσουν το μερίδιο που τους αναλογεί και που θα αποτρέψουν το ζημιογόνο φορολογικό ανταγωνισμό μεταξύ των κρατών-μελών;
– Οι επιχειρήσεις συμμερίζονται τον στόχο καταπολέμησης της φορολογικής απάτης και της φοροδιαφυγής, που στρεβλώνει τον ανταγωνισμό εις βάρος της συντριπτικής πλειονότητας των επιχειρήσεων που πληρώνουν τους φόρους τους. Συμμετέχουμε ενεργά στην προσπάθεια να αντιμετωπιστούν οι φορολογικές προκλήσεις ενός παγκοσμιοποιημένου κόσμου. Χάνουμε αρκετά δισεκατομμύρια από έσοδα ΦΠΑ ετησίως. Το σύστημα είσπραξης του ΦΠΑ πρέπει να αναμορφωθεί μέσω της βελτίωσης της συνεργασίας μεταξύ των εθνικών φορολογικών αρχών.

Είμαστε υπέρ του δίκαιου φορολογικού ανταγωνισμού και στηρίζουμε το έργο του ΟΟΣΑ σε αυτό το πεδίο. Υπερασπιζόμαστε, επίσης, το δικαίωμα κάθε χώρας να ακολουθήσει τη δική της φορολογική πολιτική, εντός του πλαισίου στο οποίο έχουν συμφωνήσει, π.χ. αυτό του ΟΟΣΑ.  

– Η επικείμενη αλλαγή ηγεσίας στο Ηνωμένο Βασίλειο φέρνει πιο κοντά το άτακτο Brexit; Τι μέτρα έχουν λάβει οι επιχειρήσεις της Ε.Ε. γι’ αυτό το ενδεχόμενο;
– Το Brexit έχει προκαλέσει μεγάλη αβεβαιότητα, για την Ευρώπη και το Ηνωμένο Βασίλειο. Είναι δύσκολο να προβλέψει κανείς τι θα κάνει ο νέος πρωθυπουργός και πώς αυτό θα επηρεάσει την έκβαση των διαπραγματεύσεων. Η Ε.Ε. έχει λάβει ορισμένα μέτρα για τον περιορισμό της αναταραχής, αλλά υπάρχουν πεδία που δεν έχουν καλυφθεί. Δυστυχώς, πρέπει να προετοιμαστούμε για το χειρότερο σενάριο, του no-deal Brexit.

– Γιατί είναι τόσο μη δημοφιλής ο πρόεδρος Μακρόν; Είναι επειδή θεωρείται από την κοινή γνώμη ότι στέκεται στο πλευρό της εργοδοσίας και των πλουσίων; Είναι άδικη αυτή η αντίληψη;
– Δεν θα έλεγα ότι  o πρόεδρος Μακρόν είναι ιδιαίτερα μη δημοφιλής, ούτε ότι είναι στο πλευρό της εργοδοσίας και των πλουσίων. Εχει δημιουργήσει ένα νέο κίνημα στη Γαλλία, βρίσκεται σε διάλογο με τους Γάλλους και, την άνοιξη, ανακοίνωσε πακέτο τόνωσης 10 δισ. ευρώ, ως απάντηση στα αιτήματα των «Κίτρινων Γιλέκων».

Επιπλέον, το κόμμα του σθεναρά φιλοευρωπαίου Μακρόν πήγε καλά στις ευρωεκλογές, παρά την τάση για ψήφο διαμαρτυρίας που οδήγησε στην οριακή επικράτηση της Μαρίν Λεπέν.

Τήρηση στόχων

– Η Ελλάδα ισοσκέλισε τον προϋπολογισμό της, αλλά η μεγέθυνση του ΑΕΠ παραμένει αναιμική και η ανεργία στα ύψη. Τι μπορεί να κάνει η κυβέρνηση που θα σχηματιστεί μετά τις 7 Ιουλίου για να βελτιώσει τις προοπτικές της ελληνικής οικονομίας; Πρέπει οι πιστωτές της να βοηθήσουν μειώνοντας τους δημοσιονομικούς στόχους για τα επόμενα χρόνια;
– Υστερα από σχεδόν μία δεκαετία ύφεσης, η ελληνική οικονομία έχει αρχίσει να ανακάμπτει – αν και με μέτριους ρυθμούς. Το δημόσιο και το ιδιωτικό χρέος παραμένουν στα ύψη. Ιδιαίτερα ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι οι μορφωμένοι νέοι εξακολουθούν να φεύγουν από τη χώρα.

Οι μεταρρυθμίσεις πρέπει να αποκτήσουν νέα δυναμική – και είναι κρίσιμο η κυβέρνηση που θα προκύψει από τις εκλογές να λάβει κάποια μέτρα. Θα πρέπει να μειώσει τη φορολογία, για να απελευθερώσει τις παραγωγικές δυνάμεις του ιδιωτικού τομέα. Θα πρέπει να μετατρέψει την Ελλάδα σε ελκυστικό προορισμό για ξένες άμεσες επενδύσεις. Επιπλέον, οι αυξήσεις μισθών πρέπει να συνδέονται με την παραγωγικότητα – πρέπει να αποφευχθεί η επιστροφή στις πρακτικές καθορισμού των μισθών που ίσχυαν προ κρίσης. Η Ελλάδα θα πρέπει να συνεχίσει να τηρεί τα συμφωνηθέντα· οι αλλαγές στην εφαρμοζόμενη πολιτική θα πρέπει να είναι προϊόν συνεννόησης και να μην υπονομεύουν τη δημοσιονομική πειθαρχία. Τα τελευταία χρόνια, οι επίσημοι πιστωτές της Ελλάδας συνέβαλαν σημαντικά στην αποκατάσταση της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους. Η προτεραιότητα για την Ελλάδα πρέπει να είναι η εφαρμογή μεταρρυθμίσεων που θα τονώσουν την ανάπτυξη και την απασχόληση, οι οποίες θα καταστήσουν τους δημοσιονομικούς στόχους πιο εύκολα επιτεύξιμους.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ