Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Αη Γιάννης ο Ριγανάς, οι άγαμες και οι φωτιές

Κύριε διευθυντά
Στις 24 Ιουνίου εορτάζεται το Γενέσιον του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου, που συνήθως λέγεται Αη Γιάννης ο Ριγανάς, γιατί την ημέρα εκείνη οι χωρικοί συλλέγουν τη ρίγανη. Την πληροφορία μας δίνει ο Γεώργιος Δροσίνης στις Αγροτικές Επιστολές, πεζογράφημα με άφθονο λαογραφικό υλικό, αναφερόμενο στην αγροτική κοινωνία των Γουβών Ιστιαίας, με τον πατρογονικό Πύργο του ποιητή, που λειτουργεί σήμερα ως μουσείο.

Στο κεφάλαιο τ’ Αλιοτροπιού –λέξη κατ’ αρχάς γριφώδης για τον Δροσίνη– κάνει λόγο για την αλλαγή του θερινού ηλιοστασίου, του Ηλιοτροπίου, «όπερ παραφθαρέν εγένετο νυν τ’ Αλιοτροπιού». Την ίδια ημέρα «βγάνουν και τον κλήδονα» (από την αρχαία λέξη, εύχρηστη στον Ομηρο και τους τραγικούς, ο κληδών – όνος < κλέω = φωνή, ρήση μαντική), λαϊκό έθιμο στο οποίο οι άγαμες κοπέλες μαντεύουν το όνομα του μελλοντικού τους συζύγου μέσω του αμίλητου νερού. «Ανοίγουμε τον κλήδονα με τ’ Αηγιαννιού τη χάρη / κι όποιά ’χει καλό ριζικό σήμερα να σε πάρει». Ανάβουν, ακόμη, και πηδούν φωτιές, για ευετηρία, στις οποίες ρίχνουν και τα πρωτομαγιάτικα στεφάνια. Ο Δροσίνης αναφέρει και άλλα περιεργότατα έθιμα, όπως το θεραπευτικό λουτρό των αγροτών στη θάλασσα πριν ανατείλει ο ήλιος, καθώς και την κοπή φύλλου συκής που αφήνουν την παραμονή στη στέγη. «Αν την πρωίαν το φύλλον μένει έτι θαλερόν, μακάριος ούτος! υγείαν και ευτυχίαν καθ’ όλον το έτος απολαμβάνει. Αλλοίμονον, όμως, αν εμαράνθη το φύλλον, άφευκτος θάνατος αναμένει αυτόν».

Αναστασιος Αγγ. Στεφος, δ. φ., Ειδικός Γραμματέας Πανελλήνιας Ενωσης Φιλολόγων

«Θα έρθει ο Μητσοτάκης να μας κάνει ντα;»

Κύριε διευθυντά
Δευτέρα 27 Μαΐου το πρωί, μετά τις ευρωεκλογές, απευθύνθηκα στην τοπική μονάδα του ΕΦΚΑ όπου υπάγομαι, χωρίς να διανοηθώ την επίδραση του εκλογικού αποτελέσματος στα καθήκοντα και στη συμπεριφορά ενός δημοσίου υπαλλήλου. Η υπόθεσή μου, αν και απλούστατη, εκκρεμεί από τον Αύγουστο του 2018. Δέκα μήνες πηγαινοέρχομαι από το υποκατάστημα του ΕΦΚΑ στην αντίστοιχη μονάδα του ΠΕΔΥ για να υποβάλλω επανειλημμένως τα ίδια έγγραφα –ευτυχώς που κρατάω αντίγραφα–, επειδή στο μεταξύ χάνονται στα γραφεία των υπηρεσιών.

Την επομένη των ευρωεκλογών, που ξαναρώτησα, έμεινα εμβρόντητος όταν άκουσα από υπάλληλο του Δημοσίου την απάντηση: «Γιατί; Τι θα γίνει, δηλαδή; Θα έρθει ο Μητσοτάκης στην υπηρεσία να μας κάνει ντα;» Αφωνος συλλογίστηκα: Αν το εύλογο ερώτημα ενός ασφαλισμένου προς τον φορέα που ευθύνεται για μια αδικαιολόγητη εκκρεμότητα προκαλεί αμέσως μετά τις ευρωεκλογές σε έναν εργαζόμενο σε κρατική υπηρεσία τέτοιου είδους και έντασης ψυχική προβολή, αίσθημα απειλής και φαντασιακής τιμωρίας, και λεκτική αντίδραση με όρους βίας, τι θα πυροδοτήσει η συνέχεια των πολιτικών εξελίξεων στη λειτουργία της χώρας μας; Δημόσιο, πολίτες, κοινωνία έχουμε ανάγκη ανάλυσης και θεραπείας όταν, αντί να κάνει ο καθένας τη δουλειά του, σκιαμαχεί με έναν από τους υποψήφιους πρωθυπουργούς, ή, μήπως, για να μην κάνει κάποιος τη δουλειά του, σκιαμαχεί με τον εν δυνάμει πρωθυπουργό...

Ο διχασμός είναι βαθύτερος από ιδεολογικός, έγκειται σε ψυχοπαθολογία. Και η εθνική παθογένεια παραμένει ανίατη από εναλλαγές κομμάτων και μηχανισμών που την ανακυκλώνουν με μανιχαϊστικά δίπολα και ψηφοθηρικά στερεότυπα. Πρόκειται ουσιαστικά για αντίσταση στην ψυχοθεραπεία, εργασιακή και κοινωνικοπολιτική, που έχει ανάγκη ο τόπος μας. Αποκαθήλωση χρειάζεται, αποκαθήλωση από τραύματα και χάσματα που άφησε η Ιστορία, από τον εμφύλιο πόλεμο έως και την πέμπτη πια σήμερα δεκαετία της μεταπολίτευσης, στη νεοελληνική οικογένεια επί γενεές γενεών.

Σαββας Καραμπελας, Δρ Φιλολογίας, συγγραφέας

Ο Βασ. Βασιλικός  στο BBC και  περί ρωμιοσύνης

Κύριε διευθυντά
Τη δεκαετία του 1980 που ζούσα στο Λονδίνο, η τηλεόραση του BBC παρουσίασε μία εκπομπή με τίτλο «Romiosini - Greeks have a word for it», ήτοι, «Ρωμιοσύνη - Οι Ελληνες έχουν μία λέξη γι’ αυτήν», και την προέβαλαν και στο περιοδικό της τηλεοράσεως. Εις την εκπομπή παρουσιάσθηκαν προβεβλημένοι Eλληνες, οι οποίοι φυσικά ύμνησαν τη Ρωμιοσύνη. Οι παραγωγοί επέλεξαν (εσκεμμένως ίσως) να κλείσουν την εκπομπή με λίγα λόγια, τα οποία είπε στην κάμερα ο κ. Βασίλης Βασιλικός, τα οποία ακύρωναν τους προλαλήσαντας αλλά και την ίδια την εκπομπή! Εκείνος είπε, δυστυχώς, το εξής θλιβερό:

Greeks have a word for it, but they don’t have it(!), ήτοι, οι Ελληνες έχουν μία λέξη γι’ αυτήν, αλλά δεν έχουν αυτήν! Και για να το κάνει πιο ξεκάθαρο το ανέλυσε ως εξής: «They have the name, but they don’t have the product»(!), ήτοι, έχουν το όνομα, αλλά δεν έχουν το προϊόν!

Αυτήν την ύβρι ξεστόμισε (έχω τη βιντεοκασέτα). Δεν σκέφθηκε ότι τα λόγια αυτά αποτελούν ύβρι για το έθνος μας, αλλά και ειδικότερα για τον βραβευμένο ποιητή Ρίτσο και τον μεγάλο Ελληνα Μίκη Θεοδωράκη, οι οποίοι ύμνησαν τη Ρωμιοσύνη;

Εχει διαβάσει μήπως ολόκληρο το ποίημα «Ρωμιοσύνη» του Ρίτσου;

Μήπως έχει δει τον Μίκη να τραγουδάει τη Ρωμιοσύνη και το ασφυκτικά γεμάτο στάδιο κυριολεκτικά να παραληρεί;

Τώρα μαθαίνουμε ότι θα είναι επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ!

Κύριε Τσίπρα, συμφωνείτε ότι δεν υπάρχει... «προϊόν» με το όνομα Ρωμιοσύνη; Θα περίμενα ή να ζητήσει συγγνώμη από τις ελληνικές καρδιές για την ύβρη, ή να παραιτηθεί από την τιμητική αυτή θέση, διότι «Αυτές οι καρδιές δεν βολεύονται παρά μόνο στο ΔΙΚΙΟ» (Γ. Ρίτσος)

Δημητριος Βανδωρος, Τέως διοικητής Ιπποκρατείου Νοσοκομείου Αθηνών

Η (μη) ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης

Κύριε διευθυντά
Τις τελευταίες ημέρες γίναμε μάρτυρες μιας εξαιρετικά δυσάρεστης κατάστασης, που προέκυψε σχετικά με το ζήτημα της επιλογής της νέας ηγεσίας του Αρείου Πάγου, το οποίο, ως μη έδει, κατέληξε να αποτελέσει κομβικό σημείο οξύτατης κομματικής αντιπαράθεσης. Το κακό οφείλεται στην ισχύουσα συνταγματική ρύθμιση, που επιτάσσει η εκλογή των προσώπων της ηγεσίας της Δικαιοσύνης να γίνεται από την εκάστοτε κυβέρνηση. Παρά δε το ότι τόσο οι Ολομέλειες των ανωτάτων δικαστηρίων και των δικηγορικών συλλόγων όσο και δικαστές και έγκριτοι νομικοί, χωρίς καμιά αντίθετη φωνή, έχουν δριμύτατα κατακρίνει τη διάταξη, ως προκαλούσα ανεπίτρεπτη επέμβαση της εκτελεστικής εξουσίας, η πολιτική ηγεσία αποφεύγει να την περιλάβει στις εκάστοτε συνταγματικές αναθεωρήσεις. Ετσι, η εξάρτηση της δικαστικής λειτουργίας από την εκτελεστική εξακολουθεί να είναι καταθλιπτική, με συνέπειες, πλην άλλων, τη δημιουργία στην κοινή γνώμη της πεποίθησης ότι οι επιλεγόμενοι κομματικά πρόσκεινται στην κυβέρνηση, αλλά και την πρόκληση δυσάρεστης κατάστασης στους ίδιους τους επιλεγέντες, οι οποίοι, παρά το ότι ενδέχεται να άξιζαν πράγματι να τύχουν της επιλογής, γίνονται συχνά δέκτες δυσμενών σχολίων. Καιρός επομένως είναι όλα τα κόμματα να συμφωνήσουν στην αλλαγή του συστήματος επιλογής, προς άρση των ανωτέρω συνεπειών, οι οποίες, σε κατάληξη, προκαλούν τραυματισμό και έλλειμμα αυτής της ίδιας της δημοκρατίας.

Παναγιωτης Κ. Μαζης, Δ. Ν. Δικηγόρος Αθηνών

Γιατί θέλω καθημερινώς να είναι «Καθημερινή»

Κύριε διευθυντά
Η εφημερίδα σας, την οποία διαβάζω ανελλιπώς εδώ και πολλά χρόνια και με αντιπροσωπεύει πλήρως, θα πρέπει να αλλάξει ονομασία αφού «Καθημερινή» δεν είναι εφόσον, με κάθε αφορμή, δεν κυκλοφορεί. Το Σάββατο (15/6) βγήκε και για την Κυριακή, και ούτω καθεξής. Είναι πολύ κρίμα διότι πολλοί παλιοί αναγνώστες της, όπως και εγώ, ξυπνάμε με την ευχάριστη σκέψη πως θα τη βρούμε έξω από την πόρτα μας και πως, διαβάζοντάς την, θα πάει καλά η μέρα μας... ακόμα κι αν έχει άσχημα νέα!

Ειρηνη Ραφαηλ, Αθήνα

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ