ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Εχουν κλείσει και οι δύο τα 35 τους χρόνια, είναι χορεύτριες και χορογράφοι. Είναι διεθνείς ταξιδεύοντας ανά τον κόσμο, πολυβραβευμένες, και εξαιρετικά δημιουργικές στη δουλειά τους. Συμμετέχουν και οι δύο στην ομάδα του Ακραμ Καν, αλλά φέτος έρχονται στο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας για πρώτη φορά με δικές τους χορογραφίες, που εκφράζουν τη χαρισματική καλλιτεχνική τους προσωπικότητα.

Η Τζόι Αλπουέρτο Ρίτερ «ανοίγει» τη διοργάνωση με το έργο της «Babae» (19 -20/7), μία σόλο παράσταση εμπνευσμένη από τον περίφημο «Χορό των Μαγισσών» («Witch Dance», 1926) της πρωτοπόρου χορεύτριας σύγχρονου χορού Μέρι Ουίγκμαν. Το «Babae», που σημαίνει «γυναίκα» στα ταγκαλόγκ, τη γλώσσα των Φιλιππίνων, πρωτοπαρουσιάστηκε στο Witch Dance Project το 2016.

Γεννημένη στο Λος Αντζελες, μεγαλωμένη στη Γερμανία, με σπουδές στον κλασικό χορό και μεγάλη εκφραστική δύναμη και πλαστικότητα στην κίνηση, η Ρίτερ αντλεί από το παρελθόν με σκοπό να επαναπροσδιορίσει το λεξιλόγιο της σύγχρονης χορευτικής δημιουργίας. Με αφετηρία το κινησιολογικό υλικό της Ουίγκμαν δημιουργεί τον δικό της χαρακτήρα μάγισσας, συνδυάζοντας τις ρίζες της στους παραδοσιακούς χορούς των Φιλιππίνων με την εκπαίδευση στον κλασικό και σύγχρονο χορό χωρίς να λείπει από το υλικό της το χιπ χοπ και το voguing (βόγκιγκ).

Το «Babae» αντλεί τη δύναμή του από τις ζωώδεις και αισθησιακές ιδιότητες μιας παγανιστικής τελετουργίας, εκφράζοντας την ισχύ της αρχέγονης θηλυκής οντότητας, μιας αρχαίας δαιμόνισσας. Στην ιστορία της ενσωματώνει τις ιστορικές θυσίες των γυναικών και την ενστικτώδη δίψα του ανθρώπου για απόλυτη ελευθερία. Κατά τη διάρκεια της παράστασης, η Ρίτερ μοιάζει να μπαίνει σε έκσταση, που την οδηγεί στην πνευματική αφύπνιση μέσω της σοφίας και της δύναμης του σώματος.


H Τζόι Αλπουέρτο Ρίτερ.Tristán Perez Martin

Σε αντίθεση με την έντονη σωματικότητα της Ρίτερ που δημιουργεί μια βιωματική παράσταση, η Λάλι Αϊγουαδέ με την ομάδα της δουλεύουν περισσότερο εννοιολογικά. Η χορεύτρια-χορογράφος από τη Βαρκελώνη, που μετά τις σπουδές της έφυγε από τη Ισπανία για να εγκατασταθεί στο Βέλγιο, παρουσιάζει τη δεύτερη εβδομάδα του φεστιβάλ το έργο της «iU an Mi» (25-26/7). Με το πρόσχημα μιας κηδείας, η δημιουργός καταπιάνεται με τη συμπεριφορά μας όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με μη αναστρέψιμα γεγονότα, με καταστάσεις τις οποίες αδυνατούμε να χειριστούμε. Μιλά για συναισθήματα που η σύμβαση έχει εξωραΐσει, για την οικειότητα που εκτίθεται στους άλλους με βίαιο τρόπο. Για το πώς βλέπουμε τους γύρω μας και πώς βλέπουν εκείνοι εμάς. Για το ιδιωτικό και το δημόσιο.

Τέσσερις χορευτές και μία κηδεία θα μπορούσε να είναι ο τίτλος του έργου, που επεξεργάζεται το δράμα σε εξωτερικά και εσωτερικά τοπία χάρη στη δύναμη του σύγχρονου χορού. «Ολοι πιστεύουμε ότι η μοίρα επιφυλάσσει κάτι διαφορετικό για εμάς», γράφει η δημιουργός στο σημείωμά της για την παράσταση. «“Θα μπορούσε να συμβεί σε οποιονδήποτε, όχι όμως σε μένα”, λέμε. Εχουμε συναίσθηση της πραγματικότητας, μας έλκει όμως όλους η φαντασίωση. Παρασυρόμαστε από τη φαντασία μας και είναι αυτό ουσιαστικά που μας καθοδηγεί στη ζωή. Αλλά τι είναι πραγματικό και τι φανταστικό; Ποια είναι η αλήθεια που αναζητάμε;».

Στο πλαίσιο του φετινού διεθνούς φεστιβάλ, και οι δύο χορεύτριες-χορογράφοι πρόκειται να συμμετέχουν σε workshops. Σκοπός τους είναι να διερευνήσουν μαζί με τους συμμετέχοντες χορευτές τη θεατρική σωματικότητα και τον αυτοσχεδιασμό, ώστε καθένας να αναγνωρίσει και να αναπτύξει τις εκφραστικές του δυνατότητες. Το πρόγραμμα των σεμιναρίων εντάσσεται για πρώτη φορά αυτό το καλοκαίρι στις δράσεις τους φεστιβάλ της Καλαμάτας. «Ο συνδυασμός του μυαλού και του σώματος μπορεί να μας δείξει την ομορφιά ακόμη και της πιο απλής χειρονομίας», λέει η Αϊγουαδέ. 

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

ΑΡΧΕΙΟ