Η οδός Πειραιώς δεν είναι ένας ευχάριστος δρόμος. Ακόμα περισσότερο όταν η θερμοκρασία φλερτάρει με τους 40 βαθμούς υπό σκιά. Όλα αυτά, όμως, είχαν ελάχιστη σημασία για τα στελέχη και τους οπαδούς της Νέας Δημοκρατίας που μια Κυριακή νωρίτερα πλημμύριζαν, από τις 6 το απόγευμα, το όχι ιδιαίτερα ευρύχωρο προαύλιο της έδρας του κόμματος στο Μοσχάτο. Για τους περισσότερους φίλους της κυβερνητικής, πλέον, παράταξης ήταν η μέρα που περίμεναν τέσσερα ολόκληρα χρόνια. Για τον ίδιο τον Κυριάκο Μητσοτάκη, που πέρασε το κατώφλι των γραφείων συνοδευόμενος από την κόρη του Δάφνη (φωτ.), ήταν το αποκορύφωμα μιας απρόβλεπτης πορείας, που ξεκίνησε το φθινόπωρο του 2015: από αουτσάιντερ για τη διεκδίκηση της ηγεσίας του κόμματος στον πρόεδρο που ανέστησε ένα περίπου ημιθανές κόμμα, χαρίζοντάς του δύο διαδοχικές και ευρείες νίκες εις βάρος ενός υπολογίσιμου αντιπάλου, που κάποτε έδειχνε ανίκητος. Αναμφίβολα ήταν το δικό του βράδυ, ανάμεσα στους δικούς του ανθρώπους, που τον στήριξαν τα τελευταία τριάμισι χρόνια. Πάντως, ο δικαιωμένος και οπωσδήποτε χαρούμενος Κυριάκος Μητσοτάκης έδωσε πρώτος τον τόνο της αυτοσυγκράτησης. Ίσως αυτός είναι ο λόγος που τα φώτα της γιορτής έσβησαν μάλλον νωρίς. Τις επόμενες ημέρες, ημέρες φορτωμένες με πολλή δουλειά, θα καταλαβαίναμε γιατί.

Περιοδικό "Κ"

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

ΑΡΧΕΙΟ