Άγγελος Στάγκος ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΤΑΓΚΟΣ

Η αντεπίθεση των ευρωπαϊστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Είναι θετικό ότι το Ευρωκοινοβούλιο εξέλεξε με τη μία τη νέα πρόεδρο της Κομισιόν Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν. Αν την απέρριπτε, με την έννοια ότι δεν θα της έδινε τις απαιτούμενες ψήφους, η Ευρωπαϊκή Ενωση θα υφίστατο ακόμη ένα πλήγμα σε εποχή που βάλλεται από το εσωτερικό και το εξωτερικό. Από την άλλη πλευρά, δεν μπορεί να αγνοηθεί το γεγονός ότι η επιλογή της συγκεκριμένης κυρίας επιβλήθηκε «από πάνω» και όχι με ορθόδοξο τρόπο. Αρα, ο συνδυασμός του σχετικά χαμηλού αριθμού ψήφων με τις οποίες εξελέγη και της ανορθόδοξης διαδικασίας που ακολουθήθηκε θα μπορούσε να πει κανείς ότι την καθιστά αρκετά ευάλωτη.

Η αλήθεια είναι ότι τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών σε όλη την Ευρώπη έκαναν φανερό ότι οι παλιές καθιερωμένες ισορροπίες είχαν ανατραπεί, σημάδι της αλόγιστης διεύρυνσης της Ευρωπαϊκής Ενωσης, αλλά και των καιρών. Το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα και η ομάδα των Σοσιαλιστών έπαυσαν να είναι κυρίαρχα και ταυτόχρονα ο ευρωσκεπτικισμός βρήκε ενισχυμένη έκφραση. Κυρίως όμως, έχουν επικρατήσει αρκετές κεντρόφυγες δυνάμεις σε ευρωπαϊκές χώρες. Μπροστά σε αυτή την κατάσταση ήταν σχεδόν αναμενόμενο να δημιουργηθούν προϋποθέσεις σκληρής συναλλαγής και λήψης αποφάσεων στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, από όπου προέκυψε ως επιλογή της η κ. Φον ντερ Λάιεν.

Κρίνοντας από τα πρόσωπα που επιλέχθηκαν για τα διάφορα σημαντικά πόστα της Ευρωπαϊκής Ενωσης για την επόμενη πενταετία, το συνολικό συμπέρασμα είναι ότι ο σκληρός πυρήνας των χωρών που έστησαν το εγχείρημα της ευρωπαϊκής ενοποίησης αποφάσισε να αντεπιτεθεί στους ευρωσκεπτικιστές και να στείλει διεθνώς μήνυμα ότι είναι αποφασισμένος να το υπερασπιστεί. Οι έξι χώρες που ξεκίνησαν το 1952 ήταν Γερμανία,  Γαλλία, Ιταλία, Ολλανδία, Βέλγιο και  Λουξεμβούργο. Στην προεδρία της Κομισιόν προωθήθηκε μια Γερμανίδα, φανατική ευρωπαΐστρια· επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, μια Γαλλίδα αντίστοιχων απόψεων· πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου έγινε ένας ανάλογος Βέλγος· πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου ένας Ιταλός, αντίθετος στη σημερινή ευρωσκεπτικιστική κυβέρνηση της χώρας του και στο ΔΝΤ κατευθύνεται ένας Ολλανδός, ο Ντάισελμπλουμ.

Η εικόνα θα συμπληρωθεί από τον Ισπανό που θα αντικαταστήσει τη Μογκερίνι ως εκπρόσωπος της Εξωτερικής Πολιτικής και της Πολιτικής Ασφαλείας της Ευρωπαϊκής Ενωσης και από τον Πορτογάλο που θα προεδρεύει στο Eurogroup. Πρόσωπα δηλαδή που προέρχονται από χώρες του Νότου, όπου δεν υπάρχει ισχυρή αμφισβήτηση της  Ε. Ε. Αντίθετα, αυτή τη φορά δεν πήραν κανένα αξίωμα άνθρωποι από χώρες του Βίσεγκραντ και γενικά της Ανατολικής Ευρώπης, με κυβερνήσεις που δημιουργούν προβλήματα στις Βρυξέλλες. Θα μπορούσε να υποστηρίξει κάποιος ότι δεν υπάρχει εμπιστοσύνη στον ευρωπαϊσμό των κυβερνήσεων αυτών των χωρών.

Για να ξαναγυρίσουμε στην κ. Φον ντερ Λάιεν, πρέπει να δούμε πώς θα εξελιχθεί η προεδρία της στην Κομισιόν για να κρίνουμε. Υποσχέθηκε πολλά προς διάφορες κατευθύνσεις, αλλά θα κριθεί για τις πολιτικές της στο περιβάλλον, στη δημιουργία ευρωπαϊκού στρατού και στη φορολόγηση αμερικανικών κολοσσών της πληροφορίας.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ