Σεραφείμ Κωνσταντινίδης ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ

Πρώιμη αντιπολίτευση και η χαρά λαθρεμπόρων

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Δεν είναι τυχαίο. Σε ανεπτυγμένες χώρες, η κοινή γνώμη αγνοεί όσους ηγούνται στις φορολογικές υπηρεσίες. Στη χώρα που φημίζεται για την υψηλή φοροδιαφυγή, διεξάγεται έντονη πολιτική αντιπαράθεση γύρω από τις υπηρεσίες που είναι ταγμένες να την εξαλείψουν.

Γι’ αυτό οι ανυποψίαστοι πολίτες, πριν μάθουν καλά καλά τα ονόματα των νέων υπουργών, ενημερώθηκαν για το... καταστροφικό έργο τους. Το εκπληκτικό με τη σημερινή αντιπολίτευση είναι ότι ξεκίνησε την αποστολή της πριν καν ακουστούν οι προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης.

Εξέδωσαν ανακοινώσεις σύμφωνα με τις οποίες «καταργείται το Σώμα Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος, το ΣΔΟΕ, που έχει συνδεθεί στη συνείδηση των πολιτών με την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής και του οικονομικού εγκλήματος». Προτού οι νέοι υπουργοί μάθουν να χειρίζονται τα τηλέφωνα στα γραφεία τους, αποκαλύφθηκε η υποτιθέμενη «κρυφή ατζέντα» της κυβέρνησης, η οποία θέλει να εξυπηρετήσει φοροφυγάδες και άλλους λαθρεμπόρους!

Ορισμένοι θεωρούν ότι η χονδροειδής προπαγάνδα αυτού του είδους δεν πείθει την κοινή γνώμη. Στην πράξη, όμως, με υπερβολές, μισά ψέματα και μισές αλήθειες, διαμορφώνονται εντυπώσεις που κάποια στιγμή φαίνονται λογικές...

Στην πραγματικότητα, η νέα κυβέρνηση δεν πρόλαβε να ευνοήσει τους φοροφυγάδες και ούτε καταργείται το ΣΔΟΕ. Καταργείται η γραμματεία ΣΔΟΕ που διόριζε η εκάστοτε κυβέρνηση και επικεφαλής της υπηρεσίας θα αναλάβουν υπηρεσιακοί παράγοντες. Θα επιλέγονται αξιοκρατικά, επιμένει η κυβέρνηση, και φυσικά πρέπει να επιβεβαιωθεί η υπόσχεση αυτή, αλλά μάλλον δεν θα πρόκειται για κομματικούς αξιωματούχους, όπως οι μετακλητοί που διορίζονταν στο παρελθόν.

Επί πολλά χρόνια οι κυβερνήσεις παριστάνουν ότι κατατροπώνουν τη φοροδιαφυγή. Στην πραγματικότητα είναι απλά εργαλείο για να διαμορφώσουν την εικόνα που επιδιώκουν.

Ακραίο παράδειγμα ο περίφημος αλγόριθμος που είχαν επινοήσει φανατικοί «ταλιμπάν» κάποιου «αντισυστημικού» ΠΑΣΟΚ και είχε υιοθετήσει ο Βαρουφάκης ως υπουργός. Από τη σύγκριση τραπεζικών λογαριασμών με τις φορολογικές δηλώσεις «εντόπιζε» εισόδημα που υπήρχε στις τράπεζες, αλλά δεν είχε δηλωθεί στην εφορία. Το «προβληματάκι» ήταν ότι ο αλγόριθμος άθροιζε τις τραπεζικές κινήσεις και έτσι, αν κάποιος μετακινούσε ένα ποσό κάθε μήνα π.χ. για αγορά ρέπος, και το κεφάλαιο αυτό επέστρεφε στον λογαριασμό, η εφορία θεωρούσε ότι πρόκειται για νέο εισόδημα που έπρεπε να είχε φορολογηθεί. Χιλιάδες φορολογούμενοι αναζητούσαν χαμένα στοιχεία και τραπεζικούς λογαριασμούς της προηγούμενης δεκαπενταετίας προκειμένου να αποδείξουν ότι δεν είναι ελέφαντες.

Οι περισσότεροι από αυτούς δεν είχαν κάνει φοροδιαφυγή, κι αν είχαν κάνει, δεν είχε εντοπιστεί. Η κατηγορία με την οποία διώκονταν ήταν άδικη και συνήθως δεν μπορούσε να σταθεί στα δικαστήρια. Ας αφήσουμε «λεπτομέρειες» όπως η κατάργηση του τραπεζικού απορρήτου, η μακρά περίοδος δεκαπέντε ετών(!) για την οποία γίνονταν έρευνες, παρότι ίσχυε η παραγραφή.

Η επιχείρηση, όμως, είχε πετύχει. Δεν εντόπισε φοροδιαφυγή, αλλά έδωσε πειστικά την εντύπωση πολέμου «με την ολιγαρχία που φοροδιαφεύγει». Η «σταυροφορία» διεξαγόταν από τον «γενναίο» υπουργό, καθώς οι φορολογικές αρχές που είχαν επιβάλει οι θεσμοί δεν ήταν συμπαθείς και μόνον εξαιτίας της επωνυμίας τους: Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ). Αντιπαθούν τις «ανεξάρτητες αρχές» γενικώς. Είναι οι ίδιοι που προκάλεσαν θόρυβο για την «κατάργηση του ΣΔΟΕ» χαρακτηρίζοντάς τη «δώρο σε φοροφυγάδες και λαθρεμπόρους».

Αυτός είναι ο βασικός λόγος που δεν εξαλείφεται η φοροδιαφυγή, παρά τη μακροχρόνια μάχη που υποτίθεται πως διεξάγουν οι κυβερνήσεις. Δεν ενδιαφέρονται πραγματικά να εντοπίσουν φορολογητέα ύλη. Επικρατεί η κατάρα του λαϊκισμού.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ