ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Ασκήσεις ισορροπίας από τον κ. Τσίπρα

ΣΤΑΥΡΟΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ

H ένταση μεταξύ Τσίπρα - Τσακαλώτου στην τελευταία Κ.Ο. δεν ήταν τυχαία... INTIME NEWS

Αρκετές διαφορετικές εξισώσεις έχει να λύσει ο Αλέξης Τσίπρας το επόμενο διάστημα, στην προσπάθεια να μετουσιωθεί από θεωρία σε πράξη το πλάνο του για μετεξέλιξη του ΣΥΡΙΖΑ σε ένα μεγαλύτερο και μαζικότερο κόμμα, που θα ανταποκρίνεται στις νέες απαιτήσεις. Στην κορυφή της πυραμίδας των... προβλημάτων βρίσκεται το ίδιο του το κόμμα και το πώς θα αντιδράσει στη «μετακίνηση» προς μια διαφορετική κατεύθυνση.

Σε όλες τις τελευταίες μετεκλογικές τοποθετήσεις του ο τέως πρωθυπουργός έχει σχολιάσει τη στασιμότητα της κομματικής δομής κατά τα τελευταία 4,5 χρόνια, αφήνοντας σαφείς αιχμές για τον τρόπο που λειτούργησε. Πράγματι, ο «παλιός αριστερός ΣΥΡΙΖΑ», που σε πολλές περιπτώσεις έχει χαρακτηριστεί ως «βαθύ κόμμα του 4%», κατά την περίοδο που ο κ. Τσίπρας είχε ρίξει το κέντρο βάρους στη διακυβέρνηση και όχι στο κόμμα, λειτούργησε μονομερώς και με εσωστρέφεια, καθώς δεν άνοιξε τις πόρτες του σε στελέχη που θεωρήθηκαν «ξένα» και απειλή για την ιδεολογική «ταυτότητα» του κόμματος. Με αυτόν τον τρόπο, βεβαίως, πολλά παλιά στελέχη κατάφεραν να κρατήσουν «τα κλειδιά των τοπικών οργανώσεων», καθώς γνώριζαν πως σε ένα μεγαλύτερο κόμμα θα περιοριζόταν και η δύναμή τους.

Αυτή είναι και η λεγόμενη «αναντιστοιχία» που έχει επικαλεστεί πολλές φορές ο πρόεδρος του κόμματος μετά την 7η Ιουλίου. Αξίζει, πάντως, να σημειωθεί ότι μετά τις εκλογικές αναμετρήσεις, όπου δεν υπάρχει ο φόβος να κατηγορηθεί κάποιος για «υπονόμευση» της εκλογικής προσπάθειας, οι γκρίνιες γίνονται πιο συγκεκριμένες. Μερικές από αυτές στοχεύουν και στο πρόσωπο του νυν γραμματέα του κόμματος Πάνου Σκουρλέτη, καθώς, όπως λένε, παρά το γεγονός ότι έχει την πολιτική ευφυΐα να ταυτίζεται στη ρητορική του με αυτή του Αλέξη Τσίπρα, στην πράξη δεν έχει καταφέρει να παρακολουθήσει πολιτικά την εξέλιξη του ΣΥΡΙΖΑ και «εξακολουθεί να δρα με τις ιδεοληψίες του μικρού κόμματος».

Χαρακτηριστική είναι η φράση όπως ειπώθηκε από «κεντρογενές» στέλεχος του κόμματος: «Ο Πάνος Σκουρλέτης δεν μιλάει εύκολα σε όποιον δεν είναι αυστηρά δικός του». Ο κ. Τσίπρας συνεπώς πρέπει το αμέσως επόμενο διάστημα να εντοπίσει τα κατάλληλα στελέχη που θα βρουν τη χρυσή τομή μεταξύ παλιάς και νέας οργανωτικής δομής και θα μπορέσουν αφενός να υλοποιήσουν το επιθυμητό άνοιγμα και αφετέρου να εξουδετερώσουν τους «φόβους» του παλιού ΣΥΡΙΖΑ πως φεύγει ο έλεγχος από τα χέρια τους και αλλοιώνεται η φυσιογνωμία του κόμματος.

Η ισορροπία αυτή, φυσικά, δεν είναι εύκολη και δημιουργεί αντίρροπες δυνάμεις που είναι έτοιμες να εκμεταλλευθούν πολιτικά κενά. Η ένταση μεταξύ Τσίπρα - Τσακαλώτου στην τελευταία Κ.Ο. δεν είναι τυχαία. Αν ο κ. Τσίπρας δείξει πως αφήνει ακάλυπτη την αριστερή πτέρυγα δημιουργώντας κενά από τα αριστερά, είναι βέβαιο πως πολλοί θα σπεύσουν να τα καλύψουν φτιάχνοντας εσωκομματικό πόλο. Το ίδιο ακριβώς μπορεί να ισχύσει και στον κεντρώο χώρο που θέλει να κερδίσει ο Αλέξης Τσίπρας. Αν δηλαδή ο τέως πρωθυπουργός δεν καλύψει σε εύλογο χρονικό διάστημα τις ανησυχίες ενός πιο μετριοπαθούς «κεντρώου» κοινού που τον στήριξε και πάλι στην κάλπη της 7ης Ιουλίου, θα αφήσει κενό. Και, ως γνωστόν, τα πολιτικά κενά καλύπτονται τάχιστα. Σε συνομιλίες της «Κ» με στελέχη του κόμματος που προέρχονται από το πολιτικό κέντρο, όλοι συμφωνούσαν πως ο ευρύτερος κεντροαριστερός πόλος κατελήφθη από τον ΣΥΡΙΖΑ στις τελευταίες εκλογές, αλλά πρόσθεταν πως η πολιτική δεν είναι στατική και συνεχώς πρέπει να διεκδικείς, κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου για άμεσο «μετασχηματισμό» του κόμματος.

Απώλειες παντού

Πλην των παραπάνω που αφορούν τις ισορροπίες στο κόμμα, ο κ. Τσίπρας έχει να αντιμετωπίσει και κάτι ακόμα, που είναι αποτέλεσμα της κουλτούρας των ψηφοφόρων που αρέσκονται να συνομιλούν με κέντρα εξουσίας. Εμπειρα στελέχη του κόμματος σημείωναν πως «ο ΣΥΡΙΖΑ, σε διάστημα ενός μήνα, έχασε τόσο τις εθνικές εκλογές όσο και σχεδόν όλες τις περιφέρειες και τους δήμους», με αποτέλεσμα «την απομάκρυνσή του από τους μηχανισμούς εξουσίας». Ο αντίλογος λέει πως το ίδιο ίσχυε και το 2015. Δεν είναι όμως έτσι, καθώς τότε ο ΣΥΡΙΖΑ, εν μέσω πολιτικής ταραχής, λάμβανε ψήφο διαμαρτυρίας, κάτι που πλέον έχει υποχωρήσει, καθώς καλείται να λειτουργήσει ως κόμμα εξουσίας. 

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ