ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Η αποχώρηση καθυστέρησε μία ολόκληρη ώρα, επειδή οι 105 σπουδαστές του Λυκείου Επιδαύρου δεν μπορούσαν να πουν «αντίο» ο ένας στον άλλο.

Τα πούλμαν ακίνητα περίμεναν να τελειώσει ο αποχαιρετισμός, αλλά όσοι συμμετείχαν στο διεθνές θερινό σχολείο αρχαίου δράματος –πραγματοποιείται κάθε καλοκαίρι τα τελευταία 3 χρόνια στην Αργολίδα, στο πλαίσιο των δράσεων του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου–, νέοι καλλιτέχνες και σπουδαστές παραστατικών τεχνών από 18 χώρες του κόσμου, δυσκολεύονταν να αποχωριστούν ο ένας τον άλλον.

Είχαν ζήσει για ένα 15νθήμερο μια σχεδόν ομαδική ζωή δουλεύοντας σε καθημερινή βάση ένα εντατικό πρόγραμμα που αποσκοπεί στην έρευνα του αρχαίου δράματος σε βιωματικό επίπεδο. Αυτό σημαίνει μοίρασμα εμπειριών, σκέψεων, ιδεών, συναισθημάτων και τεχνικής σε εργαστήρια που γίνονται με την καθοδήγηση διδασκόντων από 8 χώρες κι έχουν συνολική διάρκεια περίπου 70 ώρες. Σημαίνει πολύ πρωινό ξύπνημα ώστε να βρεθούν όλοι μαζί στις 7 η ώρα, με τις πρώτες δροσιές, στον χώρο του αρχαίου σταδίου της Επιδαύρου για ένα δίωρο χορογραφικό-χοροκινητικό εργαστήριο. Σημαίνει δουλειά σε ομάδες, διαλέξεις, masterclass, μια διαπολιτισμική έρευνα πάνω στον τρόπο με τον οποίο το αρχαίο δράμα μπορεί να προσληφθεί, και να παρασταθεί στη σύγχρονη θεατρική σκηνή. Σημαίνει μια μεγάλη, παγκόσμια, πολύγλωσση παρέα νέων ηθοποιών και χορευτών που μαζί με τους εθελοντές και τους καθηγητές κουβεντιάζει, και στον ελεύθερο χρόνο της διασκεδάζει.


Οι νέοι καλλιτέχνες έζησαν για ένα 15νθήμερο μια σχεδόν ομαδική ζωή, δουλεύοντας εντατικά σε καθημερινή βάση ένα πρόγραμμα που αποσκοπεί στην έρευνα του αρχαίου δράματος σε βιωματικό επίπεδο.

Και έχει τέτοιο πάθος, ώστε μπορεί να εμπνεύσει το κοινό της ντόπιας ντισκοτέκ να χορέψει υπό τους ήχους του τραγουδιού ενός εργαστηρίου πάνω σε έναν αρχαίο Κομμό τη χορογραφία που διδάχθηκε, με τα γρήγορα και τα αργά της μέρη, τα καθίσματα στο πάτωμα και τις επικλήσεις προς τον ουρανό.

«Αυτό ακριβώς είναι το θέατρο, και αυτό επιθυμούμε: μια μοναδική συνάντηση καλλιτεχνών με διαφορετικές κουλτούρες και αντιλήψεις με αφορμή το αρχαίο ελληνικό δράμα», λέει η Τζωρτζίνα Κακουδάκη, σκηνοθέτις – θεατρολόγος και υπεύθυνη για τον σχεδιασμό του προγράμματος του Λυκείου Επιδαύρου.

«Δουλεύοντας με ανθρώπους από όλο τον κόσμο –από την Αυστραλία και την Ιαπωνία ώς τη Γουατεμάλα και την Κόστα Ρίκα, με Ευρωπαίους και βεβαίως πολλούς Ελληνες συμμετέχοντες– καταλαβαίνουμε ότι ο δογματισμός σχετικά με το αρχαίο θέατρο δεν είναι καλλιτεχνικός, ούτε δημιουργικός. Κάθε πολιτισμός φέρει τις παραδόσεις και τις εμπειρίες του. Τα σώματά μας κινούνται από διαφορετικά σημεία, η γλώσσα εκφράζεται αλλιώς, η σκέψη προκύπτει από άλλες αφορμές, η συγκίνηση γεννιέται από διαφορετικές αιτίες ακόμη κι όταν εργαζόμαστε πάνω στο ίδιο υλικό: τη “Μήδεια”, την “Αντιγόνη”, τον “Οιδίποδα”, γνωστά κείμενα σε όλους αλλά διόλου αυτονόητα. Οι εποχές έχουν αποκαθηλώσει τις αυθεντίες. Το Λύκειο Επιδαύρου είναι ένα σχολείο για ηθοποιούς και χορευτές που έρχονται για να ζήσουν την εμπειρία του ανοιχτού χώρου, της σχέσης του σώματος με τα στοιχεία της φύσης, την ενσωμάτωση σε έναν τόπο όπου η φωνή αλλά και η γνώμη του καθενός μπορεί να ακουστεί».

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

ΑΡΧΕΙΟ