Μιχάλης Τσιντσίνης ΜΙΧΑΛΗΣ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗΣ

Γιώργος Γεραπετρίτης: Αυτομεταρρύθμιση

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: ΜΑΣΚΕΣ

Δεν έχουμε βέβαια συναίνεση. Εχουμε όμως μη πόλωση. Οποιος είδε την πρώτη μεγάλη αντιπαράθεση της Τρίτης στην Ολομέλεια της Βουλής θα διέγνωσε τους νέους όρους του παιχνιδιού. Ο Τσίπρας δεν μπορεί να επιβάλει το ύφος του στην κοινοβουλευτική σκηνή. Δεν μπορεί καν να θέλει να διατηρήσει το παλιό του ύφος – ένα ύφος αποστρατευμένο ήδη διά της κάλπης. Γι’ αυτό και ο ίδιος, αντανακλαστικά, έθαψε στη δευτερολογία του τις λίγες τσιπροπρεπείς αιχμές της πρώτης του ομιλίας.

Το νέο περιβάλλον επιτρέπει πια πλουραλισμό μέσων – όχι μόνο ένταση. Επιτρέπει σε ένα είδος «πολιτικού», όπως ο Γιώργος Γεραπετρίτης, να επιστρατεύει κατά του Τσίπρα υπαινικτική ειρωνεία. Η νύξη περί απότοκων του κομματικού σωλήνα ήταν η πιο ηχηρή της βραδιάς. Αυτή η γλώσσα δεν μπορούσε καν να ακουστεί στην προηγούμενη εποχή της κυριαρχίας του ΣΥΡΙΖΑ.

Το νομοσχέδιο που υπερασπίστηκε στην κοινοβουλευτική του πρεμιέρα ο Γεραπετρίτης ήταν το καμάρι της Πειραιώς. Η κυοφορία του κράτησε πάρα πολύ καιρό. Από την πολλή μέριμνα στο κείμενο έφτασε να διακρίνεται το είδωλο των συντακτών του: Αυτοί που σχεδίασαν τους θεσμούς του επιτελικού κράτους σχεδίαζαν μαζί και τους μελλοντικούς κυβερνητικούς τους ρόλους.

Η άλλη διαπίστωση των ψυλλιασμένων αναγνωστών του σχοινοτενούς νομοθετήματος είναι ότι δεν τίμησε τους κανόνες καλής νομοθέτησης που το ίδιο θεσπίζει – μιας και στο τελικό του σώμα δύσκολα θα βρει κανείς άρθρο που δεν έχει υποστεί διαγραφές, προσθήκες και μουντζούρες της ύστατης ώρας.

Αν ξεπεράσει κανείς αυτές τις ενστάσεις νομοτεχνικής μιζέριας, θα δει το μεγάλο στοίχημα: Για πρώτη φορά επιχειρείται η θέσπιση μιας διαδικασίας παραγωγής κυβερνητικού έργου που δεν θα επαφίεται στον πρωθυπουργικό ή υπουργικό βολονταρισμό. Για πρώτη φορά θα καταρτίζεται προγραμματισμός δράσεων, προσλήψεων και νομοθετικού έργου που θα είναι προσιτός στους πολίτες μέσω Διαδικτύου. Τίποτε δεν αφήνεται στην τύχη.

Το σχήμα δεν δεσμεύει μόνο τους υπουργούς που θα τελούν υπό αυστηρή επιτήρηση. Δεσμεύει και τον επιτηρητή – τον ίδιο τον πρωθυπουργό που περιορίζεται από τη διαδικασία, όπως, ας πούμε, από τον νέο τρόπο πλειοψηφικής λήψης των αποφάσεων στο υπουργικό συμβούλιο.

Καμία μηχανή δεν κινείται χωρίς καύσιμο. Το καύσιμο της μηχανής που σχεδίασε ο Γεραπετρίτης και οι σαραντάρηδες του μητσοτακικού επιτελείου θα είναι η ικανότητα αυτομεταρρύθμισης της νεοδημοκρατικής κουλτούρας. Η ετοιμότητα των υπουργών να προσαρμοστούν σε ένα σύστημα συντονισμού ο οποίος έχει συγκροτηθεί από μη κομματικά στοιχεία – από τεχνοκράτες και εκσυγχρονιστές.

Αν πετύχει το μοντέλο, ο Μητσοτάκης θα έχει αλλάξει το κόμμα του κυβερνώντας, περισσότερο απ’ ό,τι κατάφερε να το αλλάξει στην αντιπολίτευση.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ