ΧΟΡΟΣ

Νέα σεζόν, νέα πρόσωπα για το μπαλέτο της Εθνικής Λυρικής Σκηνής

ΜΑΡΩ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΟΥ

Οι οκτώ νέοι χορευτές που μπήκαν στην ομάδα του μπαλέτου της ΕΛΣ, περνώντας από ακρόαση και πλέον αποτελούν τα νεότερα μέλη του. Η αναβάθμιση του μπαλέτου αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για να πετύχει το νέο πρόγραμμα.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Οκτώ νέα παιδιά, ταλαντούχοι χορευτές στην αρχή της καριέρας τους, κοιτάζουν με θάρρος τον φωτογραφικό φακό. Εχουν την ορμή της ηλικίας τους και τη χαρά να αποτελούν πλέον μέρος του μπαλέτου της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, το οποίο έπειτα από καιρό απέκτησε καινούργια μέλη.

Δεν είναι μικρή η μέχρι σήμερα πορεία του μπαλέτου της ΕΛΣ. Για την ακρίβεια η ιστορία του ξεκινά το 1939 ταυτόχρονα με τον λυρικό θίασο ως τμήμα του Εθνικού (τότε Βασιλικού) Θεάτρου. Πρώτος διευθυντής του υπήρξε ο διακεκριμένος Τσέχος χορογράφος Σάσα Μάχοφ.

Αρχικά το σώμα λειτούργησε είτε ως μπαλέτο όπερας, δηλαδή συμμετέχοντας σε διάφορες παραγωγές λυρικού θεάτρου και οπερέτας, είτε παρουσιάζοντας αυτόνομες βραδιές χορού. Σταδιακά, ανέπτυσσε ολοένα και πιο φιλόδοξη δράση, και αμέσως μετά την αυτονόμηση της ΕΛΣ το 1944, παρουσίασε ολοκληρωμένα μπαλέτα. Από το 1980 πλέον το δραματολόγιό του διευρύνθηκε συμπεριλαμβάνοντας όλο το διάσημο ρομαντικό ρεπερτόριο του χορού.

Ανάμεσα σε αυτά βεβαίως βρίσκεται και η «Λίμνη των Κύκνων», το αγαπημένο ρωσικό παραμύθι, ένα από τα ωραιότερα κλασικά μπαλέτα σε μουσική σύνθεση του Πιοτρ Ιλιτς Τσαϊκόφσκι που αποθεώθηκε σε χορογραφία των Μαριούς Πετιπά και Λεβ Ιβάνοφ. Μόνον που ο χορογράφος και σκηνοθέτης Κωνσταντίνος Ρήγος, διευθυντής του μπαλέτου της ΕΛΣ τα τελευταία 2 χρόνια, δεν θα μπορούσε να μην το «πειράξει».

Κατά την εκδοχή του το έργο μεταφέρεται στο περιβάλλον μιας αποξηραμένης λίμνης με έντονα τα σημάδια της περιβαλλοντικής καταστροφής. Αποσπάσματα της κλασικής χορογραφίας «συνομιλούν» με τη δική του δημιουργία –την πρώτη χορογραφία που υπέγραψε μετά την ανάληψη των καθηκόντων του–, η οποία στηρίζεται «σε μια νεοκλασική αντίληψη», όπως σχολίασε. Η «Λίμνη των Κύκνων» στη σκηνοθεσία του Ρήγου –με προδιαγραφές υπερπαραγωγής και εντυπωσιακά κοστούμια– ήταν η μεγάλη επιτυχία του μπαλέτου της ΕΛΣ κατά την προηγούμενη σεζόν, και επιστρέφει για έξι παραστάσεις στα φετινά Χριστούγεννα.

Η ανανέωση και η αναβάθμιση του μπαλέτου αποτελούν απαραίτητη προϋπόθεση για να πετύχει το φιλόδοξο νέο πρόγραμμα. Γι’ αυτό τον λόγο κατά την παρουσίασή του έγινε ιδιαίτερη αναφορά στους οκτώ νέους χορευτές που έπειτα από ακρόαση, προστέθηκαν στο ιστορικό χορευτικό σύνολο της ΕΛΣ χάρη στη δωρεά του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος. Είναι γνωστό σε όσους παρακολουθούμε την πορεία του, ότι το σώμα του μπαλέτου γερνά. Στο παρελθόν οι χορευτές του μπορούσαν να συνταξιοδοτηθούν στα 48 τους χρόνια, αλλά μετά τις αλλαγές του συνταξιοδοτικού νόμου εξισώθηκαν με τους υπόλοιπους εργαζομένους και πλέον αποσύρονται από την ενεργό δράση στα 67 τους. Αυτό σημαίνει αφενός μια κουρασμένη χορευτική ομάδα που δυσκολεύεται να ανταποκριθεί στα υψηλά τεχνικά στάνταρντ των μεγάλων χορευτικών παραγωγών και αφετέρου μια ουσιαστική αδυναμία πρόσληψης νέων χορευτών, παρά τις επανειλημμένες κρούσεις της ΕΛΣ προς το υπουργείο Εργασίας.

Το 2020, μια χρονιά στην οποία η ΕΛΣ γιορτάζει «με ορμή και πάθος» τα 80 της χρόνια, το μπαλέτο ετοιμάζεται να κάνει πιο μεγάλα και σταθερά βήματα προς το μέλλον με «αυτοπεποίθηση και σιγουριά», όπως είπε ο διευθυντής του.

Το πρόγραμμα που προαναγγέλθηκε περιλαμβάνει 3 νέες παραγωγές χορού: το έργο «Χορός με τη σκιά μου» που εντάσσεται στον Κύκλο Μάνος Χατζιδάκις, το κλασικό και απαιτητικότατο τεχνικά μπαλέτο «Δον Κιχώτης» σε χορογραφία Μαριούς Πετιπά σε μουσική σύνθεση του Λούντβιχ Μίνκους και το τρίπτυχο σύγχρονου χορού με τίτλο «Human behaviour» με τρεις καταξιωμένους χορογράφους, τον Γιάννη Μανταφούνη, την Ερμίρα Γκόρο και τον Γκεντιάν Ντόντα στην Εναλλακτική Σκηνή. Ειδικά η παραγωγή «Χορός με τη σκιά μου», που «ανεβαίνει» τον Νοέμβριο αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για τον Κωνσταντίνο Ρήγο. Με αυτήν πραγματοποιεί ένα μεγάλο καλλιτεχνικό του όνειρο και χορογραφεί τέσσερα από τα σημαντικότερα έργα του Μάνου Χατζιδάκι –«Ο κύκλος του C.N.S.», «Ο καπετάν Μιχάλης», «Το καταραμένο φίδι», «Το χαμόγελο της Τζοκόντας»–, σε μια ενιαία παράσταση.

«Είναι η πρώτη φορά που χορογραφώ πάνω σε μουσική Χατζιδάκι και αισθάνομαι όπως όταν τελείωνα την Κρατική Σχολή Ορχηστρικής Τέχνης και ξεκινούσα δειλά δειλά την ομάδα Οκτάνα», σχολίασε ο ίδιος.

Τη μουσική διεύθυνση έχει ο Λουκάς Καρυτινός, που γνωρίζει σε βάθος το χατζιδακικό έργο. Αυτό το πλούσιο μουσικά και πολύτιμο υλικό θα «ακολουθήσει» η χορογραφία στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα σε μια σπονδυλωτή παράσταση. Από τον βορρά του «Κύκλου του C.N.S» ώς τον μεσογειακό νότο του «Καπετάν Μιχάλη», από την ανατολή και τη χώρα των σκιών όπου βρίσκεται το «Καταραμένο φίδι» ώς τη δύση της «Τζοκόντας», κάθε σημείο του ορίζοντα θα γίνει κι ένα δωμάτιο και κάθε κατεύθυνση ένας εσωτερικός χώρος, όπου ο χορός γίνεται ένα με τη μουσική.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ