ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Κάποτε στο... Χόλιγουντ ★★★★
ΔΡΑΜΑ (2019)
Σκηνοθεσία: Κουέντιν Ταραντίνο
Ερμηνείες: Μπραντ Πιτ, Λεονάρντο ντι Κάπριο, Μάργκο Ρόμπι


Ο Κουέντιν Ταραντίνο επιστρέφει αυτή την εβδομάδα κάτω από τον εκτυφλωτικό ήλιο της Καλιφόρνιας, ο οποίος σκεπάζει την καινούργια του ταινία. Αυτή δεν τοποθετείται στο σήμερα, αλλά στο 1969, χρονιά σημαδιακή για την Αμερική, η οποία αποχαιρετά οριστικά την αθωότητα των ’60s και ετοιμάζεται να βυθιστεί σε μια βαθιά ταραγμένη περίοδο. Ο Ταραντίνο, βέβαια, τα μεταφέρει όλα αυτά εκεί όπου γνωρίζει καλύτερα: στην κινηματογραφική βιομηχανία της εποχής, σκαρώνοντας ένα λαμπερό παραμύθι γεμάτο λεπτομερειακές ποπ αναφορές, κεφάτη διάθεση αλλά και μια υποδόρια μελαγχολία για όσα χάθηκαν στην πορεία.

Πρωταγωνιστές είναι ο Ρικ Ντάλτον (Λεονάρντο ντι Κάπριο), αστέρας της μικρής οθόνης με προβλήματα αλκοολισμού και αυτοπεποίθησης, και ο Κλιφ Μπουθ (Μπραντ Πιτ), μόνιμος κασκαντέρ, φίλος και προστάτης του. Οι δυο τους προχωρούν αχώριστοι μέσα σε έναν κόσμο που αλλάζει σε όλα τα επίπεδα, καθώς πλησιάζει η μέρα των διαβόητων δολοφονιών του Τσαρλς Μάνσον. Η Σάρον Τέιτ (Μάργκο Ρόμπι), πάντως, τυχαίνει να είναι γειτόνισσα του Ρικ...

Ο Ταραντίνο «πειράζει» την Ιστορία, όπως έκανε και στο προ ετών «Inglourious Basterds», εισάγοντας τους δικούς του μικρούς και μεγάλους πρωταγωνιστές. Το τριήμερο μέσα στο οποίο παρακολουθούμε τις ζωές του Ρικ και του Κλιφ –αλλά και της κάπως «ριγμένης» σεναριακά Τέιτ– αποτελεί ερωτική επιστολή στο Χόλιγουντ και ταυτόχρονα ύμνο στην ανδρική φιλία. Αυτό το τρυφερό bromance των δύο προφανώς δεν θα μπορούσε να φτιαχτεί δίχως τις φανταστικές ερμηνείες των Ντι Κάπριο και Πιτ. Οι δύο σταρ βρίσκονται για πρώτη φορά μαζί μπροστά από την κάμερα, όμως η χημεία τους είναι τέτοια, που αποσπά την προσοχή από οτιδήποτε άλλο.

Για να είμαστε ειλικρινείς, πάντως, σε επίπεδο πλοκής δεν συμβαίνουν και πολλά, τουλάχιστον στο πρώτο μισό τής σχεδόν τρίωρης διάρκειας.

Αντιθέτως, με γνήσια «ταραντινικό» τρόπο, η μια κωμικο-δραματική σεκάνς διαδέχεται την άλλη, με απολαυστικότερη εκείνη με τον Μπρους Λι, προετοιμάζοντας το τελευταίο καταιγιστικό κομμάτι. Εκεί, όχι μόνο τα πάντα δένουν ιδανικά και η δράση κλιμακώνεται, αλλά έρχεται να προστεθεί και η ιστορική νότα, με τον Ταραντίνο να κάνει το δικό του εύστοχο σχόλιο, χωρίς πάντως να χάνει ποτέ την ανάλαφρη διάθεση και το στυλ του.

Μια βροχερή μέρα στη Νέα Υόρκη ★★★
ΚΟΜΕΝΤΙ (2019)
Σκηνοθεσία: Γούντι Αλεν
Ερμηνείες: Τιμοτέ Σαλαμέ, Ελ Φάνινγκ, Τζουντ Λο


Και από τον ήλιο της Καλιφόρνιας, στη βροχή της Νέας Υόρκης, την οποία ο Γούντι Αλεν ως γνωστόν λατρεύει. Ο βετεράνος κινηματογραφιστής πέρασε πολλά με τη συγκεκριμένη ταινία, η οποία αποσύρθηκε από την αμερικανική αγορά, όμως (ευτυχώς) φτάνει κανονικά ώς εμάς. Συνεχίζοντας μια παράδοση δεκαετιών, ο Αλεν διαλέγει ξανά από τα ταλέντα της νέας γενιάς, συγκροτώντας το δίδυμο των πρωταγωνιστών του με τους Τιμοτέ Σαλαμέ («Να με φωνάζεις με το όνομά σου») και την Ελ Φάνινγκ («Neon Demon»).

Ο Γκάτσμπι και η Ασλεϊ είναι ένα ζευγάρι νεαρών φοιτητών, οι οποίοι, με αφορμή μια δουλειά, επισκέπτονται για ένα Σαββατοκύριακο τη Νέα Υόρκη. Εκεί ωστόσο, εξαιτίας των περιστάσεων, θα χωριστούν και θα περάσουν την ημέρα γνωρίζοντας καινούργιους ανθρώπους.

Ο Αλεν στήνει το συνηθισμένο κομεντί σκηνικό του, με μπόλικα αστεία, τις καθιερωμένες καλλιτεχνικές αναφορές, αλλά και πολιτική σάτιρα που (ευφυώς) δεν στρέφεται κατά του Τραμπ, αλλά της υποκριτικής, δήθεν φιλελεύθερης μπουρζουαζίας. Ο ρομαντισμός και η νοσταλγική διάθεση είναι διάχυτα, ωστόσο ισορροπούνται αρκετά χάρη στα φρέσκα πρόσωπα των πρωταγωνιστών. Και όπως συμβαίνει συχνά με τον Αλεν, τα έχεις ξαναδεί όλα, όμως παρακολουθείς με ένα μόνιμο χαμόγελο στο πρόσωπο.

Φθινοπωρινή Σονάτα ★★★★★
Σκηνοθεσία: Ινγκμαρ Μπέργκμαν
Ερμηνείες: Ινγκριντ Μπέργκμαν, Λιβ Ούλμαν, Λένα Νίμαν
Σύγκρουση γυναικών

Ο Σουηδός δεξιοτέχνης υπογράφει εδώ την προτελευταία ταινία της καριέρας του, σκηνοθετώντας ταυτόχρονα την Ινγκριντ Μπέργκμαν στην τελευταία δική της. Η σπουδαία ηθοποιός παίζει απέναντι στη συμπατριώτισσά της Λιβ Ούλμαν, υποδυόμενη τη μητέρα της. Η Σαρλότ, διεθνούς φήμης πιανίστρια, συναντά ύστερα από χρόνια την κόρη της, Εύα, με τις δυο γυναίκες να ξεκινούν έναν κύκλο εξομολογήσεων που θα τις φέρει σε τρομερή σύγκρουση, αλλά παράλληλα θα τις ενώσει και πάλι. Ο Μπέργκμαν οργανώνει χειρουργικά το σκηνικό της σύγκρουσης, επενδύοντας το σύνολο με έργα μεγάλων συνθετών όπως ο Σοπέν, ο Μπαχ και ο Χέντελ. Τα θέματα που θίγει είναι αυτά των οικογενειακών σχέσεων, της παιδικής ηλικίας και των τραυμάτων που ορίζουν τις σχέσεις των ανθρώπων. Οι δύο πρωταγωνίστριες –και ειδικά η Μπέργκμαν– είναι αξεπέραστες σε άλλο ένα κλασικό φιλμ του Σουηδού auter. Κυκλοφορεί σε επανέκδοση.

Ο τρίτος άνθρωπος ★★★★★
Σκηνοθεσία: Κάρολ Ριντ
Ερμηνείες: Ορσον Γουέλς, Τζόζεφ Κότεν, Αλίντα Βάλι
Μυστήριο ανάμεσα σε ερείπια

Η θρυλική ταινία του Κάρολ Ριντ δείχνει βέβαια την ηλικία της –είναι γυρισμένη το 1949–, όμως μπορεί να κερδίσει και σήμερα τον θεατή με την καλλιτεχνική της δύναμη. Ο Ορσον Γουέλς έχει τον κεντρικό ρόλο του Χόλι Μάρτινς, ενός Αμερικανού συγγραφέα ο οποίος ταξιδεύει στη μεταπολεμική Βιέννη προκειμένου να συναντήσει τον καλό του φίλο Χάρι. Εκεί ωστόσο μαθαίνει πως ο τελευταίος έχει πέσει νεκρός κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες.

Συγκλονισμένος ο Χόλι προσπαθεί να ξεδιαλύνει το μυστήριο, μέσα από έναν λαβύρινθο συνωμοσιών και ψεμάτων, ενώ ταυτόχρονα ερωτεύεται μια όμορφη ξένη. Το ατμοσφαιρικό νουάρ στήνεται με φόντο τη βομβαρδισμένη Βιέννη, μια πόλη και κοινωνία βαθιά πληγωμένη από τον πόλεμο. Το σενάριο επιτείνει την αίσθηση της σύγχυσης και της αβεβαιότητας με τη συνεχή παρεμβολή της γερμανικής γλώσσας, ενώ αριστουργηματική είναι και η φωτογραφία.

Μεσοκαλόκαιρο ★★★½
Σκηνοθεσία: Αρι Αστερ
Ερμηνείες: Φλόρενς Πιου, Τζακ Ρέινορ, Γουίλ Πόουλτερ
Τρόμος στον παράδεισο

Ο δημιουργός της επιτυχημένης «Διαδοχής» Αρι Αστερ επιστρέφει με ένα ακόμα καλύτερο φιλμ που εμπνέεται από τις σκοτεινές παραδόσεις και τις κλειστές κοινωνίες της Βόρειας Ευρώπης. Νεαροί Αμερικανοί φτάνουν σε ένα απομακρυσμένο κοινόβιο της Σουηδίας, καλεσμένοι ενός συμφοιτητή τους. Εκεί θα βρεθούν μπροστά σε ένα ειδυλλιακό τοπίο και μια παράξενη κοινότητα, η οποία βρίσκεται εν μέσω καλοκαιρινών εορτασμών. Οι καλεσμένοι ωστόσο θα καταλάβουν πως αυτές οι γιορτές είναι λιγότερο αθώες από όσο δείχνουν.

Ο Αστερ τοποθετεί ευφυώς την κατά τα άλλα πλούσια σε κλισέ ιστορία του, κάτω από τον λαμπερό ήλιο, δίνοντας έτσι μια αισθητική διάσταση που κάνει τελικά και τη διαφορά. Υπέροχο καλλιτεχνικά, το φιλμ τρόμου παίρνει τον χρόνο του χτίζοντας την ένταση και ποντάροντας περισσότερο στην αλλόκοτη ατμόσφαιρα παρά στα σκόρπια σοκ της στιγμής.

Εμείς...
Σε εξέλιξη βρίσκεται η εβδομάδα κινηματογράφου με τίτλο «Ηφαιστειάδα» που διοργανώνει ο Δήμος Νισυρίων, μέχρι 25 Αυγούστου. Εχοντας ξεκινήσει εδώ και πέντε χρόνια τη λειτουργία του, με υπεύθυνη οργάνωσης τη σκηνοθέτιδα Ελένη Αλεξανδράκη, αυτό το μίνι φεστιβάλ διοργανώνεται στον μοναδικό φυσικό χώρο του Παρατηρητηρίου του Ηφαιστείου Νισύρου, στον Εμπορειό. Με φόντο αυτό το επιβλητικό τοπίο, οι επισκέπτες μπορούν να παρακολουθήσουν καλά ελληνικά και ξένα ντοκιμαντέρ. Οι επόμενες προβολές γίνονται το τριήμερο 23-25/8 και περιλαμβάνουν κατά σειράν: τα «Ημερολόγια αμνησίας» (2012) της Στέλλας Θεοδωράκη, το «Χωρίς ήλιο» (1983) του Κρις Μαρκέ και το «Que Viva Mexico» (1930) του Σεργκέι Αϊζενστάιν. Ολες οι προβολές ξεκινούν στις 8.30 μ.μ. και υπάρχει ειδικό λεωφορείο από το Μανδράκι για τη μεταφορά.

...και οι άλλοι
Τίτλο απέκτησε επιτέλους η καινούργια, 25η ταινία του Τζέιμς Μποντ, όπως ανακοίνωσαν χθες οι παραγωγοί της. Το «No Time to Die» θυμίζει κάτι από μετάφραση... Google, όμως ελπίζουμε πως θα ανταποκριθεί τελικά στις προσδοκίες και στην αναμονή που το συνοδεύει. Οι προϋποθέσεις πάντως υπάρχουν με τον Κάρι Φουκουνάγκα του «True Detective» στη σκηνοθετική καρέκλα και μια ομάδα πέντε σεναριογράφων, μεταξύ των οποίων και η πολύ ταλαντούχα Βρετανίδα Φίμπι Γουόλερ-Μπριτζ («Fleabag»). Φυσικά στον πρωταγωνιστικό ρόλο του Μποντ θα είναι ξανά ο Ντάνιελ Κρεγκ, ενώ η ημερομηνία κυκλοφορίας τοποθετείται στις 2 Απριλίου 2020.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ