Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Από τον κ. Πολάκη έως την κρητική λεβεντιά

Κύριε διευθυντά
Απορώ γιατί στη συζήτηση για το θέμα Πολάκη η κυβέρνηση δεν τόνισε ότι στη διαδικασία αυτή δεν είχε –ούτε ήταν δυνατό να έχει– ουδεμία ανάμειξη, δεδομένου ότι την υπόθεση χειρίζεται η ανεξάρτητη Δικαιοσύνη, η οποία έκρινε και ζήτησε να αποφασίσει σχετικά η Βουλή. Οι επικρίσεις  και οι μετέωροι ισχυρισμοί υποδηλώνουν άτοπη αμφισβήτηση της ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης της πατρίδας μας. Επίσης, πιστεύω στην κρητική λεβεντιά και στο κρητικό φιλότιμο, που ανθεί και στην πλειοψηφία ή μάλλον στην παμψηφία του λαού μας. Συνεπώς, η φυσική στάση κάθε βουλευτή σε τέτοια περίπτωση θα ήταν να παρακαλέσει τη Βουλή να δώσει την έγκριση, ώστε να αποδειχθεί  και δικαστικά και αναμφισβήτητα η αθωότητά του.

Γεώργιος Π. Παπασταματίου, Συνταξιούχος

Quo vadis Μπόρις Τζόνσον Νο 2

Κύριε διευθυντά
Πρόσφατη επιστολή μου στην έγκριτη εφημερίδα σας απηύθυνε το υπαρξιακό ερώτημα «Quo vadis?» στον νεοπαγή πρωθυπουργό του Η.Β. Μπόρις Τζόνσον. Λίγες εβδομάδες έχουν περάσει από την ημέρα της εκλογής του (24/7/19) και ήδη διαφαίνονται κατευθύνσεις και αποφάσεις της κυβέρνησης Τζόνσον οι οποίες όχι μόνο απαντούν προκλητικά στο ερώτημα αυτό, αλλά και διαμορφώνουν προοπτικές πολιτικής και δημοσιονομικής αναμόρφωσης της χώρας του. Εχοντας ήδη υπερκεράσει το δίλημμα «no deal vs no Brexit», ο Τζόνσον αποφασίζει πλέον μακροπρόθεσμα με δεδομένη την πραγματοποίηση της λαϊκής βούλησης και το Brexit της 31 Οκτωβρίου. Προγραμματίζει την οικονομική ενίσχυση της κεντρικής και βόρειας Αγγλίας (προπύργιων του Brexit) με μεγάλα έργα υποδομής (νέα γέφυρα στον ποταμό Mersey, μεγάλη επέκταση σιδηροδρομικών γραμμών μεταφορών κ.ά.). Εξήγγειλε ήδη τη δημιουργία τοπικών κρατικών εταιρειών για την ανοικοδόμηση αστικών περιοχών στις επαρχίες, αλλά και στο υποβαθμισμένο ανατολικό Λονδίνο. Προκήρυξε την αναδιάταξη εκλογικών περιοχών με κριτήρια τις επιχειρηματικές και πλουτοπαραγωγικές δυνατότητές τους, συγκαταλέγοντας σε αυτές και τα αχρηστευμένα από την εποχή Θάτσερ ορυχεία κάρβουνου.

Ανακατανέμει τους κρατικούς πόρους στην κοινωνική ασφάλιση, στη δημόσια παιδεία, στις συγκοινωνίες και σε έργα υποδομής όχι μόνο για να απαλύνει τις δυσάρεστες επιπτώσεις του Brexit αλλά προφανώς και για να κερδίσει ψήφους.

Γυρίζει αδίστακτα την πλάτη του στους Εργατικούς τους οποίους θεωρεί ανίκανους να υποστηρίξουν όχι μόνον το Remain που επίσημα πρεσβεύουν, αλλά και σαν υπονομευτές της ενότητας του H.B. αν τολμήσουν να συμμαχήσουν στο Κοινοβούλιο με τη Σκωτία. Οσον αφορά το ευρωπαϊκό σύνορο με τη Β. Ιρλανδία, απαξιοί ακόμα και να το συζητήσει σοβαρά: η Β. Ιρλανδία αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα του Η.Β. και συνεπώς το H.B. θα διαχειριστεί τα σύνορά του αυτοβούλως όπως κάθε ανεξάρτητο κράτος.

Δεν υπάρχει αμφιβολία λοιπόν ότι ο Τζόνσον βλέπει τον εαυτό του σαν λαϊκό ηγέτη και την κυβέρνησή του σαν κυβέρνηση μεταρρυθμιστική και εθνικιστική. Παρόλο που η πλειοψηφία του περιορίζεται σε μία μόνον έδρα (!), μεταχειρίζεται τον πρωθυπουργικό θώκο σαν βάθρο ετυμηγορίας και το αυτοδιαιρεμένο Κοινοβούλιο σαν έναν άβουλο συνεργάτη που αργά ή γρήγορα θα εκτελέσει τις εντολές του. Οι στρατηγικοί σύμβουλοί του ενθαρρύνουν απολύτως την άτεγκτη λαϊκότροπη στάση του και δηλώνουν ότι, μετά την 31η Οκτωβρίου και την πραγματοποίηση του Brexit, ο Τζόνσον θα στηρίζει πλέον την ηγεσία του σε ένα τεράστιο προσωποπαγές πολιτικό κεφάλαιο – θα είναι ο πρωθυπουργός που κατάφερε ό,τι κανένας από τους προκατόχους του, ο πρωθυπουργός που πίστεψε και υλοποίησε τη λαϊκή βούληση ενάντια στην Ε.Ε. και στο αγγλικό κατεστημένο.

Πρόσφατο άρθρο στους Financial Times παρομοιάζει την εκκίνηση της κυβέρνησης Τζόνσον με το ξεκίνημα της ένδοξης Πέμπτης Γαλλικής Δημοκρατίας με ηγέτη τον Ντε Γκωλ. Στην αντίπερα όχθη, ο πρόεδρος Τραμπ ακούγεται ενθουσιασμένος και έτοιμος να συνάψει διμερείς συμφωνίες.

Σχεδόν δέκα εβδομάδες απομένουν μέχρι το no deal Brexit. Σε κάθε δημόσια εμφάνισή του ο Τζόνσον ακούγεται αισιόδοξος και ενθουσιώδης. Πρόκειται για υπερφίαλη αυτοπεποίθηση; Για διπλωματική τακτική που στηρίζεται στην άρνηση της συνδιαλλαγής; Για ρεαλιστική εκτίμηση της αυτοδυναμίας του Η.Β. ως ιστορικού ηγέτη των εθνών της μετα-αποικιακής Κοινοπολιτείας;

Για προοπτική εξαναγκασμού της Ε.Ε. σε εν μέρει αποδοχή του status quo στα σύνορα της Β. Ιρλανδίας; Εν πάση περιπτώσει, οι πολίτες του H.B. προσδοκούν την προκήρυξη εθνικών εκλογών αμέσως μετά το Brexit της 31ης Οκτωβρίου, εκλογές στις οποίες θα συμμετάσχουν, εκτός των Συντηρητικών και των Εργατικών, οι πολύ ενισχυμένοι Liberal Democrats και το Brexit Party του αδίστακτου Νάιτζελ Φάρατζ, καθοδηγούμενου υποστηρικτή του προέδρου Τραμπ. Πάντως, οι αναλυτές θεωρούν τελείως απίθανο οποιοδήποτε από τα τέσσερα αυτά κόμματα να κερδίσει ποσοστό ικανό για να σχηματίσει κυβέρνηση πλειοψηφίας.

Μιχαλης Μοσχος, Λονδίνο

Μια «πραγματεία» περί θετικής οπτικής

Kύριε διευθυντά
Καθημερινά ερχόμαστε αντιμέτωποι με διάφορες καταστάσεις οι οποίες ενέχουν διαφορετικό αντίκτυπο για τον καθένα μας. Ολοι είμαστε διαφορετικοί και αυτό είναι που κάνει τη ζωή να έχει νόημα και να τη λατρεύουμε. Εχουμε διαφορετικά βιώματα, διαφορετικά ενδιαφέροντα και διαφορετικές κλίσεις που οφείλονται στη μοναδικότητά μας.

Η θετική οπτική είναι ο αντίκτυπος των αντίστοιχων καταφατικών σκέψεών μας – υιοθετώντας μια θετική στάση απέναντι στα γεγονότα, επιτρέπουμε στον εαυτό μας τόσο να παρατηρεί όσο και να ενεργεί με βάση αυτή. Η θετική αντιμετώπιση προϋποθέτει συναισθήματα ευεξίας και καλής αυτοδιάθεσης, τα οποία μας βοηθούν να διευρύνουμε τον ορίζοντα της σκέψης μας και τις επιλογές μας, με αποτέλεσμα να νιώθουμε δυνατότεροι και να αντιμετωπίζουμε τις καταστάσεις με αποτελεσματικό και θετικό τρόπο, ώστε να έχουμε και την αναμενόμενη έκβαση.

Ο καθένας από εμάς είναι υπεύθυνος για την επιλογή των συναισθημάτων που θέλει να τον περιβάλλουν και να τον συνοδεύουν στην καθημερινότητα. Ως νοήμονες άνθρωποι, διαθέτοντας ελεύθερη βούληση αλλά και κριτική σκέψη, μπορούμε στρατηγικά να προσθέτουμε το θετικό πρόσημο στα γεγονότα, απορρίπτοντας παντελώς την αρνητικότητα σε κάθε της υπόσταση.

Με τον τρόπο αυτό, τα θετικά συμβάντα θα μετατρέπονται σε θετικές εμπειρίες με αποτέλεσμα να επηρεάζουν θετικά τον τρόπο σκέψης μας για μελλοντικές παρόμοιες καταστάσεις!

Θεοφανης Θ. Φραγκουδης, Φοιτητής Διοικητικής Επιστήμης και Τεχνολογίας, Παν. Δυτικής Μακεδονίας

Οι ευθύνες για τα δάση αναζωπυρώνονται

Κύριε διευθυντά
Εδώ και 15 χρόνια προτείνω με επιστολές μου, κάθε χρόνο, πως τα δάση θα πρέπει να περιφρουρούνται από περιπολίες στρατού και ο εμπρησμός να χαρακτηρισθεί ιδιώνυμο αδίκημα με απειλή πολυετούς καθείρξεως. Η λύση είναι απλή: οι περιπολίες στρατού θα καταγράφουν αριθμό κυκλοφορίας αυτοκινήτου και τα στοιχεία του οδηγού πριν μπει στην περιοχή του δάσους. Δυστυχώς οι δύο προτάσεις μου έπεσαν στο κενό αφού οι εκάστοτε υπουργοί Περιβάλλοντος βρίσκονται σε βαθύ ανατολίτικο λήθαργο. Η νέα τεράστια οικολογική καταστροφή στην Εύβοια αποτελεί βόμβα στο ελληνικό οικοσύστημα. Τα αίτια της τραγωδίας πολλά: ανυπαρξία καθαρισμού των δασών από τα φρύγανα, τα χιλιάδες αυθαίρετα εντός των δασών (που θα έπρεπε όλα να κατεδαφιστούν), ανυπαρξία περιφρούρησης κ.λπ. Θα μπορούσε να υπάρξει μια ουσιαστική πρωτοβουλία καθαρισμού των δασών από τις νεολαίες των κομμάτων αλλά και αυτές καθεύδουν. Τα δάση είναι πηγή ζωής και θα πρέπει να φρουρούνται καλύτερα από το Μαξίμου.

Γιωργος Τρανταλιδης, Δικηγόρος

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ