Σεραφείμ Κωνσταντινίδης ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ

Ποιος αύξησε την ανεργία μέσα σε είκοσι ημέρες

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Πάντα ισχύει ο χρυσός κανόνας: Με όποιον τρόπο κυβερνάς, με τον ίδιο αντιπολιτεύεσαι. Ισχύει και αντίστροφα, αλλά δικαιολογεί και το σύντομο ανέκδοτο, σύμφωνα με το οποίο «η κυβέρνηση αύξησε την ανεργία τον Ιούλιο».

Η αλήθεια είναι πως τα στοιχεία του Ιουλίου δείχνουν ότι, στο τέλος του μήνα των εκλογών, το σύνολο των εγγεγραμμένων ανέργων που αναζητούσαν εργασία υπολογίζεται σε 893.310, αυξημένο 7,91% σε σχέση με τον ίδιο μήνα του 2018. Μάλλον δεν έμειναν άνεργοι επειδή η νέα κυβέρνηση δεν προστατεύει την εργασία, αλλά επειδή η προηγούμενη δεν φρόντιζε να δημιουργούνται θέσεις εργασίας. Αλλωστε, ποσοστό 53,28% των ανέργων είναι εγγεγραμμένοι στο μητρώο του ΟΑΕΔ για χρονικό διάστημα ίσο ή μεγαλύτερο των 12 μηνών και 46,72% βρίσκονται στη θέση αυτή για διάστημα μικρότερο του έτους.

Προφανώς καμία κυβέρνηση δεν μπορεί να αυξήσει (ούτε να μειώσει) την ανεργία τις πρώτες είκοσι ημέρες που βρίσκεται στην εξουσία. Το εικοσαήμερο, ωστόσο, αποδείχθηκε επαρκές για να φανεί η προχειρότητα και η εμπάθεια της αντιπολιτευόμενης ρητορικής. Σύμφωνα με αυτή, «η αποδιάρθρωση του πλαισίου προστασίας των εργαζομένων, η ευλαβική τήρηση της ατζέντας του ΣΕΒ, είναι πολιτικές επιλογές με σαφές ιδεολογικό πρόσημο, που υπονομεύουν τα δικαιώματα του κόσμου της εργασίας». Γι’ αυτό αυξήθηκε η ανεργία μόλις ανέλαβαν οι νέοι υπουργοί. Υποχωρούν έναντι του ΣΕΒ.

Η προχειρότητα και η ανάδειξη «εύκολων» εχθρών δεν είναι τυχαίες επιλογές. Το επίτευγμα της προηγούμενης κυβέρνησης, ο άθλος της μείωσης της ανεργίας, ήταν σε μεγάλο βαθμό προϊόν στατιστικής απάτης. Οφειλόταν στη μείωση του εργατικού δυναμικού. Είναι μικρότερο το ποσοστό των ανέργων επειδή υπολογίζεται σε μικρότερο αριθμό εργατικού δυναμικού, είτε επειδή οι απογοητευμένοι δεν αναζητούν πλέον εργασία, είτε επειδή κάποιοι μετανάστευσαν, είτε (επίσης πιθανό ενδεχόμενο) εργάζονται πια στη «μαύρη» αγορά. Κάποιοι μετανάστευσαν και δεν δηλώνουν εργαζόμενοι, κι άλλοι δεν δηλώνουν άνεργοι επειδή εργάζονται περιστασιακά και αδήλωτα. Η τάση αυτή να «μειώνεται» η ανεργία επειδή περιορίζεται το εργατικό δυναμικό δεν είναι καινούργια. Κορυφώθηκε όμως εντυπωσιακά το 2018, όταν άρχισαν να προετοιμάζονται για εκλογές, δηλαδή να εξωραΐζουν την εικόνα τους. Το διάστημα 2014-2015, το εργατικό δυναμικό μειώθηκε μόλις κατά 4.000, το 2015-2016 κατά 22.000, το 2016-2017 μειώθηκε κατά 3.000, για να φθάσει στο ρεκόρ το 2018 (-44.000), όταν «μειώθηκε» το ποσοστό της ανεργίας σε επίπεδα κάτω από 20%. Τότε που η οικονομία είχε «υπεραπόδοση» και η ανάπτυξη... είχε έρθει.

Υποτίθεται πως ζούσαμε τον «σοσιαλιστικό παράδεισο», όπου προστατεύεται η εργασία, ωστόσο οι νέες συμβάσεις προσωρινής απασχόλησης ήταν το 11,48% του συνόλου, ενώ ένα επιπλέον 38,41% αφορούσε μερική απασχόληση. Μία στις δύο νέες θέσεις εργασίας ήταν ευέλικτη και πιθανότατα ήταν η μέθοδος προσλήψεων που προτιμούσαν μικρές επιχειρήσεις, και κυρίως σε συγκεκριμένους κλάδους. Ούτε αυτό είναι κατακριτέο γενικά, αρκεί να μην γίνεται προκειμένου να παρακαμφθούν οι υποχρεώσεις και η καταβολή φόρων και εισφορών.

Γι’ αυτό ήταν αναγκαίες οι οδηγίες που δόθηκαν προχθές στις αρμόδιες υπηρεσίες να πραγματοποιήσουν στοχευμένους ελέγχους για την καταπολέμηση φαινομένων αδήλωτης, υποδηλωμένης και ανασφάλιστης εργασίας. Οι έλεγχοι αναμένεται να ξεπεράσουν τους 18.000 και θα καλύπτουν πολλές τουριστικές περιοχές όπου συνήθως παρατηρείται το φαινόμενο. Επίσης, χρήσιμοι θα είναι οι έλεγχοι αμέσως μετά το τέλος Αυγούστου σε όσους κάνουν εικονικές απολύσεις ή υποδηλωμένη εργασία προκειμένου να μην αποδίδονται εισφορές.

Υποθέτουμε ότι ο στόχος είναι να καταγράφεται η πραγματική ανεργία, που δεν είναι αριστερή ή δεξιά, ούτε θα εξαλειφθεί φραστικά. Απαιτείται ουσιαστική προσπάθεια.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ