Γιάννης Παλαιολόγος ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΣ

Τα σύννεφα πυκνώνουν

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Πόσο άσχημα μπορούν να πάνε τα πράγματα στους επόμενους μήνες; Η σύντομη απάντηση είναι: πολύ. Ο κρίσιμος απρόβλεπτος –και εν δυνάμει αποσταθεροποιητικός– παράγοντας είναι ο Ντόναλντ Τραμπ. Τον Ιανουάριο ξεκινάει η διαδικασία των προκριματικών για τις προεδρικές εκλογές του 2020. Με τη δημοτικότητά του να παραμένει στάσιμη σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα και με τις δημοσκοπήσεις να προβλέπουν την ήττα του απέναντι σε όλους τους πιθανούς Δημοκρατικούς αντιπάλους του, ο Τραμπ δείχνει έτοιμος να δοκιμάσει τα πάντα (η υπόθεση της Γροιλανδίας, εξαιτίας της οποίας ακύρωσε την επίσκεψή του στη Δανία, είναι ενδεικτική τόσο της απελπισίας του όσο και της κυκλοθυμικής φύσης του). Ο εμπορικός πόλεμος με την Κίνα μπορεί να λάβει νέες διαστάσεις, ολέθριες για την παγκόσμια οικονομία· οι νεοσυντηρητικοί στο επιτελείο του μπορεί να προσπαθήσουν ξανά να τον πείσουν να πλήξει στρατιωτικά το Ιράν.

Ούτε όμως στην Ευρώπη δείχνουν ιδιαίτερα ρόδινα τα πράγματα. Στη Βρετανία, ο Μπόρις Τζόνσον δείχνει διατεθειμένος να αποχωρήσει από την Ε.Ε. στις 31 Οκτωβρίου ανεξαρτήτως της έκβασης των διαπραγματεύσεων έως τότε. Σε περίπτωση άτακτης εξόδου μάλιστα, όπως δήλωσε προ ημερών, η χώρα του δεν θα πληρώσει τον συμφωνηθέντα λογαριασμό του διαζυγίου (39 δισ. στερλίνες). Οι οικονομικές συνέπειες από το No Deal θα είναι ιδιαίτερα σφοδρές για τη βρετανική οικονομία, αλλά δεν θα είναι αμελητέες για την Ευρώπη – ειδικά στον τομέα της ροής δεδομένων, στις μεταφορές και στην αλιεία. Η παράταση της αβεβαιότητας και η επιδείνωση του κλίματος που θα επιφέρει η μη πληρωμή των 39 δισ. στερλινών θα δυσχεράνει ακόμα περισσότερο την κατάσταση.

Στην Ιταλία, η πολιτική τάξη έχει κινητοποιηθεί για την αποτροπή πρόωρων εκλογών. Ακόμα όμως κι αν το Κίνημα των 5 Αστέρων και το Δημοκρατικό Κόμμα καταφέρουν να σχηματίσουν κυβέρνηση (η προθεσμία είναι σήμερα), η ώρα του Ματέο Σαλβίνι και της ακροδεξιάς, αντιευρωπαϊκής Λέγκας δεν θα αργήσει πολύ. Με τον Σαλβίνι πρωθυπουργό, η συνοχή της Ευρωζώνης θα δοκιμαστεί ξανά, με τον κίνδυνο διάσπασης αυτή τη φορά να αφορά την τρίτη μεγαλύτερη οικονομία της και ένα ιδρυτικό μέλος της ΕΟΚ. Σαν να μην έφταναν αυτά, το γερμανικό ΑΕΠ συρρικνώθηκε στο δεύτερο τρίμηνο του 2019 και το ινστιτούτο Ifo προβλέπει ότι το ίδιο θα συμβεί και στο τρίτο τρίμηνο – κάτι που, αν επαληθευθεί, θα σημαίνει ότι η γερμανική οικονομία θα βρεθεί σε ύφεση.

Για το μεγαλύτερο μέρος της περιόδου διακυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, το διεθνές οικονομικό περιβάλλον ήταν εξαιρετικά ευοίωνο. Εξαιτίας κυρίως δικών της λαθών, η Ελλάδα δεν μπόρεσε να ωφεληθεί από αυτό. Δεν είναι καθόλου απίθανο η προσπάθεια ανάτασης που επιχειρεί η κυβέρνηση Μητσοτάκη, ανεξαρτήτως της δικής της αποφασιστικότητας, να καθηλωθεί εξαιτίας εξωγενών σοκ.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ