ΒΙΒΛΙΟ

500 λέξεις με την Καλλιόπη Γιατρουδάκη

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: 500 Λέξεις

Γεννήθηκε στα Χανιά Κρήτης το 1975. Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Ρώμης και στο Πανεπιστήμιο του Εσεξ, Ιστορία και Θεωρία Μοντέρνας Τέχνης. Ασχολείται με εικαστικά. Είναι μητέρα δύο εφήβων. Η πρώτη της ποιητική συλλογή «Ανθρωποι με επικάλυψη πόλης» εκδόθηκε από τις εκδόσεις Οδός Πανός το 2017. Η δεύτερη συλλογή της, «Αρκεί να ηττηθώ», 2019, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Εντευκτηρίου.

Ποια βιβλία έχετε αυτόν τον καιρό πλάι στο κρεβάτι σας;
«Τα εις εαυτόν» του Μάρκου Αυρήλιου και τις «Ελεγείες του Ντουίνο» του R. M. Rilke.

Ποιος ήρωας/ ηρωίδα λογοτεχνίας θα θέλατε να είστε και γιατί;
Ο Δον Κιχώτης· αφοσιωμένος στην υποκειμενική του διαδρομή, στην υπέρβαση. Διότι ακολούθησε πιστά μια αυθεντικά προσωπική προσέγγιση, οραματισμό και θέαση του κόσμου και αποτελεί χαρακτηριστικό κομμάτι της τραγικής φύσης του ανθρώπου.

Διοργανώνετε ένα δείπνο. Ποιους ποιητές ή συγγραφείς καλείτε, ζώντες και τεθνεώτες;
Θα ήταν πολύ ενδιαφέρον ένα δείπνο με συνδαιτυμόνες τους Dante Alighieri, Antonio Tabucchi και Italo Calvino. Προσκαλώ εκ των τεθνεώτων…

Ποιο ήταν το πιο ενδιαφέρον στοιχείο που μάθατε πρόσφατα χάρη στην ανάγνωση ενός βιβλίου;
Διαβάζοντας το «Χρονικό του χρόνου», του St. Hawking –μεταξύ άλλων πολύ ενδιαφερόντων– σχετικά με την απόρριψη της ιδέας του απόλυτου χρόνου και της εισαγωγής του «φανταστικού χρόνου».

Ποιο κλασικό βιβλίο διαβάσατε πρόσφατα για πρώτη φορά;
Το «Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο».

Και ποιο είναι το βιβλίο που έχετε διαβάσει τις περισσότερες φορές;
Οι «Αόρατες πόλεις» του I. Calvino. Γεμάτο εσωτερικές οδούς και τοπία.

«Μπήκες απότομα στο δωμάτιο/ όταν άπλωσες τα χέρια πάνω μου/ Δεν πρόσεξες ότι είχα πεθάνει», γράφετε στο «Κι οι νεκροί χορεύουν». Ενα σύντομο σχόλιο;
Στη διάρκεια του βίου μας, αναφορά στις σύντομες μοναχικές στιγμές που βιώνουμε λογής θανάτους.

Υπάρχει κάποιος αόρατος ιστός που να συνδέει τα ποιήματα του «Αρκεί να ηττηθώ» ή πρόκειται για ένα πληθωρικό, πολυφωνικό τραγούδι;
Υπάρχει συνδετικός ιστός· η προσωπική ματιά μου, μέσα στα σημαίνοντα της καθημερινότητας, μικρές αιχμηρές λεπτομέρειες, punctum κατά Barthes, που σημαδεύουν, πονούν, μα τελικά ίσως δε με νικήσουν.

Εχετε Facebook, Twitter κ.λπ. Υπάρχει καθόλου ποίηση εκεί μέσα;
Η ποίηση υπάρχει παντού. Χρησιμοποιώ Facebook, το Διαδίκτυο γενικά, διότι κι εκεί ανακαλύπτω ποίηση. Εχω έρθει σε επαφή με την ποίηση αξιόλογων νέων και παλαιών, είναι πεδίο επικοινωνίας που δεν περιφρονώ, στα όρια του μέτρου. 

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ