Νίκος Βατόπουλος ΝΙΚΟΣ ΒΑΤΟΠΟΥΛΟΣ

Το όραμα της νέας Ομόνοιας

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Η Ομόνοια συμβολίζει όλα όσα οι Αθηναίοι μισούν και όλα όσα νοσταλγούν. Συχνά, και τα δύο συμπλέουν σε ένα νέφος χωρίς υπόσταση, αλλά αυτό που μάλλον δεν αμφισβητείται είναι ότι η καθολική πλειονότητα των Ελλήνων πιστεύει με έμφαση πως η Ομόνοια πρέπει να αλλάξει. Από την προεκλογική περίοδο, ο δήμαρχος Αθηναίων Κώστας Μπακογιάννης είχε εκφράσει την άποψη ότι η πλατεία Ομονοίας θα αλλάξει.

Τα –μεταβατικού χαρακτήρα– έργα που γίνονται τώρα θα ολοκληρωθούν στα τέλη Οκτωβρίου, χωρίς όμως να υπάρχει επί της ουσίας ώς τώρα ενημέρωση για την εμφάνιση που θα έχει η πλατεία όταν απομακρυνθούν οι λαμαρίνες ούτε γιατί κωλυσιεργούσε τόσο καιρό ο εργολάβος. Αλλά, ας πούμε ότι αυτά ανήκουν στο παρελθόν και ότι τώρα έχουμε νέα δημοτική αρχή, οπότε μπορούμε να ελπίζουμε ότι θα προχωρήσει το ουσιαστικό έργο της οριστικής ανάπλασης. Η Ομόνοια, με τον ισχυρό συμβολισμό της και με την τουριστική επιχειρηματικότητα που συσπειρώνει ολόγυρα (παρότι η περιοχή είναι ακόμη σε καθίζηση, αισθητική και λειτουργική), μπορεί με νέα εικόνα τα προσεχή χρόνια να σηματοδοτήσει τη νέα Αθήνα. Η βελτίωση της Ομόνοιας σημαίνει την επί της ουσίας βελτίωση της Αθήνας. Αλλά, φυσικά, δεν μιλάμε για «εικόνα», ούτε για νοικοκύρεμα, αλλά για πρόσκληση στους καλύτερους, στην Ελλάδα και διεθνώς. Ο αρχιτεκτονικός διαγωνισμός είναι ο μόνος δρόμος, αλλά θα πρέπει φυσικά να έχει αυστηρές προδιαγραφές ώστε να προστατευθεί η ίδια η Αθήνα από ακροβατικές ακρότητες αρχιτεκτόνων χωρίς παιδεία παρά μόνο ναρκισσισμό. Στην Ομόνοια δεν θέλουμε μια «σελίδα» από αρχιτεκτονικό περιοδικό, που θα μπορούσε να υπάρχει παντού. Στην Ομόνοια θέλουμε την Αθήνα του 21ου αιώνα, με συναίσθηση της διαδρομής αυτής της πρωτεύουσας, που θα μας βοηθήσει να ξεχάσουμε την ταπεινωτική περίοδο της τελευταίας εικοσαετίας. Πολλά θα ακουστούν. Από την αναβίωση του συντριβανιού μέχρι τη ρήξη με την ιστορική ταυτότητα, από μια πλατεία για τους μετανάστες έως μια πλατεία χωρίς αυτούς. Ολα αυτά είναι φυσικό να συμβαίνουν σε μια ανοικτή κοινωνία, αλλά η ανέλκυση της Αθήνας σε μια υψηλότερη κατηγορία οφείλει να λαμβάνει υπόψη το μεγάλο κάδρο και το δημόσιο όφελος σε βάθος δεκαετιών. Την Ομόνοια πολλοί την εποφθαλμιούν και άλλοι τόσοι τη φοβούνται. Το μόνο που είναι βέβαιο είναι ότι έως ότου εγκαινιάσουμε την Ομόνοια του μέλλοντος, η πόλη θα συνεχίσει να ζει γύρω από αυτήν. Η κατάσταση των τελευταίων, πολλών, ετών λέει πολλά για όλους ανεξαιρέτως. 

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ