Μιχάλης Τσιντσίνης ΜΙΧΑΛΗΣ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗΣ

Η αναθεώρηση και οι «22»

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Ο ΣΥΡΙΖΑ είχε κάνει δύο δώρα στη Ν.Δ. μέσω της συνταγματικής αναθεώρησης. Πρώτον, έδωσε στην παρούσα κοινοβουλευτική πλειοψηφία την ευχέρεια να αποφασίσει μόνη της τον τρόπο εκλογής του Προέδρου. Η ευχέρεια αυτή συνεπάγεται, παρεμπιπτόντως, και τη δυνατότητα του Μητσοτάκη να επιλέξει υποψήφιο χωρίς τη θηλιά του «180».

Το δεύτερο συνταγματικό δώρο ήταν η συμπερίληψη του άρθρου 54 στη λίστα των αναθεωρητέων. Ο κανόνας της άμεσης ισχύος του εκλογικού νόμου, μόνο αν έχει ψηφιστεί από 200 βουλευτές, θα μπορεί να αναθεωρηθεί εάν βρεθεί πλειοψηφία 180. Αν δηλαδή συναινέσει και το ΚΙΝΑΛ στην αλλαγή του συνταγματικού ορίου. Ο Μητσοτάκης, όμως, επιχείρησε να αποσυνδέσει την αλλαγή του εκλογικού νόμου από τη συνταγματική αναθεώρηση. Επιστράτευσε, αντιθέτως, το φόβητρο των διπλών εκλογών. Γιατί φόβητρο; Γιατί μπορεί να χρεώσει, όταν έρθει η ώρα, τη νάρκη της πολιτικής αστάθειας στους αντιπάλους του. Το φόβητρο φαίνεται ότι απευθύνεται εξίσου και στο Κίνημα Αλλαγής, που, ως μικρό κόμμα, θα είχε να αντιμετωπίσει αδυσώπητη πίεση σε περίπτωση διπλής κάλπης.

Φαίνεται ότι το ΚΙΝΑΛ θα βρεθεί και για τον εκλογικό νόμο σε συμπληγάδες. Από τη μία, η λογική και το κομματικό συμφέρον θα του υπαγορεύει να συμπράξει για την άμεση άρση της απλής αναλογικής διά της αναθεώρησης. Από την άλλη, δεν θα θέλει σε καμία περίπτωση να δώσει την εντύπωση ότι ρυμουλκείται από τον Μητσοτάκη για να «του» αλλάξει τον εκλογικό νόμο. Ισως γι’ αυτό ο πρωθυπουργός άφησε στο ΚΙΝΑΛ το περιθώριο να πάρει εκείνο την πρωτοβουλία και να εμφανιστεί ως τροχοπέδη στην περιπέτεια των διπλών εκλογών.

Σε κάθε περίπτωση, το άθροισμα είναι οριακό. Με μια τυχόν συναινετική επιλογή θα χρειαστεί να ευθυγραμμιστούν και οι 22 βουλευτές του ΚΙΝΑΛ. Πράγμα που, με τους επανακάμψαντες στην κοινοβουλευτική ομάδα ηγετικούς ιδεασμούς, μόνον αυτονόητο δεν είναι.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ