Μιχάλης Τσιντσίνης ΜΙΧΑΛΗΣ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗΣ

Γιώργος Κατρούγκαλος: Ημιπολίτες

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: ΜΑΣΚΕΣ

Στην αρχή είδαν κόλπο. Σύμφωνα με τις περιγραφές τους, η Δεξιά, μέσω μιας «εθνικιστικής» ρητορικής περί αποκατάστασης του λώρου των ομογενών με τη μητέρα πατρίδα, σχεδίαζε να νοθεύσει το εκλογικό σώμα με τους «δεξιούς της Αστόριας» που «ψηφίζουν όλοι Τραμπ».

Η κυβέρνηση σκότωσε το ωραίο σενάριο, ξεκαθαρίζοντας ότι δεν σκοπεύει να πειράξει τους εκλογικούς καταλόγους, παρά μόνο να διευκολύνει την άσκηση του δικαιώματος ψήφου όσων είναι ήδη εγγεγραμμένοι.

Θα ήταν λοιπόν απλό. Θα ήταν, αν δεν κρυβόταν πίσω από τη συζήτηση αμοιβαία καχυποψία. Τα δύο μεγάλα κόμματα αλληλοκατηγορούνται ότι αντιμετωπίζουν το θέμα της ψήφου των Ελλήνων του εξωτερικού ανάλογα με το κομματικό τους συμφέρον. Η Ν.Δ. το προωθεί, επειδή έχει μεγάλη επιρροή στη νέα διασπορά. Ο ΣΥΡΙΖΑ, για τον ίδιο λόγο, αναζητεί προφάσεις για να το παρεμποδίσει.

Ακόμη κι αν υπάρχουν, αυτές οι αντίπαλες σκοπιμότητες είναι θεσμικά αδιάφορες. Το ερώτημα δεν είναι ποιος –νομίζει ότι– ωφελείται. Το ερώτημα τι πρέπει να γίνει με βάση το Σύνταγμα.

Μια απάντηση έδωσε ο υδραυλικός του Συντάγματος Γιώργος Κατρούγκαλος, παρουσιάζοντας τη Δευτέρα την επίσημη θέση του ΣΥΡΙΖΑ. Το κόμμα προτείνει να ψηφίζουν μεν οι Ελληνες του εξωτερικού, αλλά η ψήφος τους να μην προσμετρείται στο εκλογικό αποτέλεσμα. Να μετράει μόνο για την εκλογή «έως πέντε βουλευτών αποδήμου ελληνισμού».

Με απλά λόγια: αν ένας εκλογέας που κατοικεί στο εξωτερικό έρθει στην Ελλάδα για να ψηφίσει, η ψήφος του θα μετράει στο αποτέλεσμα. Αν ο ίδιος άνθρωπος ψηφίσει εξ αποστάσεως, από τον τόπο κατοικίας του, η ψήφος του δεν
θα μετράει.

Με ακόμη πιο απλά λόγια, η Αριστερά προτείνει ότι όποιος έχει λεφτά για αεροπορικά εισιτήρια θα έχει ολόκληρο εκλογικό δικαίωμα. Οποιος δεν μπορεί να ξοδέψει θα μένει με δικαίωμα μισό.

Κατά τον ΣΥΡΙΖΑ, αυτή η διάκριση δεν παραβιάζει την αρχή της ισότητας της ψήφου. Με τη γλώσσα του Κατρούγκαλου, η «δυνατότητα διαφορετικής αντιμετώπισης των εκλογέων» δικαιολογείται λόγω «των ουσιωδώς διαφορετικών κατηγοριών στις οποίες ανήκουν». Δηλαδή, η ανισότητα δεν παραβιάζει την ισότητα επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ έχει χωρίσει τους ίσους σε άνισες κατηγορίες. Σε «πολίτες εσ.» και «πολίτες εξ.».

Σύμφωνα με την κατρουγκάλεια θεωρία, οι «πολίτες εξ.» δεν έχουν την ίδια πληροφόρηση με τους «πολίτες εσ.», ούτε συμμετέχουν με τον ίδιο τρόπο «στον δημόσιο χώρο». Στον κόσμο της ψηφιακής διασύνδεσης, ο ΣΥΡΙΖΑ μετράει την ιδιότητα του ενεργού πολίτη με το χιλιόμετρο.

Το σχήμα δεν είναι άγνωστο. Οι «εξ.» λογίζονται νοθευτές της καθαρής βούλησης του λαού. Απειλούν, ας πούμε, τον ελληνικό τρόπο ζωής. Ακόμη κι αν βρίσκονται έξω για σπουδές ή για ένα εφήμερο έργο, δεν «σταθμίζονται» σαν πλήρεις πολίτες, αλλά σαν ημιπολίτες. Σαν λαθροέλληνες.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ