Στην ηλεκτρονική έκδοση της «Καθημερινής», τα σκίτσα των τριών γελοιογράφων μας είναι πάντα πρώτα στην κατηγορία «Διαβάζονται περισσότερο». Κατόρθωμα, αν σκεφτεί κανείς ότι τα τελευταία χρόνια, με την κρίση να έχει διαλύσει τους Έλληνες, τόσο ο Χαντζόπουλος όσο και ο Ανδρέας Πετρουλάκης και ο Ηλίας Μακρής μπορούσαν να μας κάνουν να γελάμε μέσα σε μια ζοφερή και περίπλοκη καθημερινότητα.

Όταν βρίσκομαι σε αεροδρόμια, πλοία ή καφέ και βλέπω κάποιον να διαβάζει την «Κ», κάθομαι διακριτικά δίπλα του και παρατηρώ –από επαγγελματική διαστροφή– πού πέφτει το μάτι του. Κυρίως περιμένω να φτάσει στην τελευταία σελίδα, στο σκίτσο του Δημήτρη Χαντζόπουλου. Ακούω τα βροντερά γέλια και τα σχόλια θαυμασμού («Κοίτα πάλι τον μπαγάσα τι σκαρφίστηκε σήμερα!»), απολαμβάνοντας ως λαθραία ακροάτρια την επιβράβευση για τον συνάδελφο.

 

 

Στις 3 Οκτωβρίου, στην γκαλερί Ζουμπουλάκη της πλατείας Κολωνακίου, στην έκθεση με τίτλο «Και διηγώντας τα να γελάς» θα παρουσιαστεί μια επιλεγμένη σειρά από γελοιογραφίες πολιτικού περιεχομένου από το 2015 μέχρι και το 2019. Μέσα σε αυτή την τετραετία του πυκνού πολιτικού χρόνου, κλήθηκε να σχολιάσει ως σκιτσογράφος πληθώρα γεγονότων και ειδήσεων με καυστικότατο χιούμορ. Οι γελοιογραφίες αυτές λειτουργούν και ως έργα μικρών διαστάσεων, μια και ο Χαντζόπουλος προσεγγίζει την απεικόνιση περισσότερο με το μεράκι ενός ζωγράφου παρά με τη σβελτάδα του σκιτσογράφου. Oι συνθέσεις του έχουν εικαστική αυταξία, είναι πίνακες εν σμικρώ. «Ξεκινάω κάθε πρωί φτιάχνοντας μια εικόνα που με ευχαριστεί. Της αφιερώνω πολύ χρόνο. Παίζοντας με αυτή, συχνά μου έρχεται και η ιδέα του σκίτσου εκείνης της ημέρας», λέει συχνά όταν τον ρωτούν πώς ακριβώς εργάζεται.

Το 2012, ο Χαντζόπουλος έκανε ως ζωγράφος μια έκθεση στην γκαλερί «7», με θέμα τις πατάτες. Τον ενδιέφερε πώς ο ταπεινός βολβός μπορούσε μέσα από τη φαντασία του να αποκτήσει διαφορετική οντότητα. Το πιο πρόσφατο εγχείρημά του ήταν το graphicnovel της «Πάπισσας Ιωάννας» (Αthens Review of Books), το οποίο στάθηκε και αφορμή για να γνωριστεί από κοντά με την Πέγκυ Ζουμπουλάκη. Η γκαλερίστα, θέλοντας να εκφράσει τον θαυμασμό της για τη δουλειά αυτή, του έστειλε μια παλαιότατη έκδοση του συγκεκριμένου μυθιστορήματος. Ήδη από την αρχή σκέφτηκαν το ενδεχόμενο κάποιας συνεργασίας. Τώρα που έκλεισε ένας πολιτικός κύκλος και άνοιξε ένας άλλος, βρέθηκε η κατάλληλη συγκυρία για να παρουσιαστούν στην αίθουσα τέχνης περίπου 80 γελοιογραφίες. «Μου άρεσε αυτός ο απολογισμός, και έτσι προχωρήσαμε και διαλέξαμε εκείνες τις εικόνες που μπορούσε να δει κάποιος σε μια έκθεση», μου εξηγεί. Θα παρουσιαστούν επίσης και κάποιες εικόνες από την «Πάπισσα Ιωάννα».

Περισσότερα επίπεδα ανάγνωσης

Πολύ συχνά ο Χαντζόπουλος κάνει έμμεσες αναφορές σε σπουδαία έργα από την ιστορία της τέχνης, σε ταινίες κλασικού ρεπερτορίου, σε μυθιστορήματα και τραγούδια. Συνεπώς, η γελοιογραφία του καταλήγει να έχει πολύ περισσότερα επίπεδα ανάγνωσης. Τόσο πολλά, που ορισμένοι αναγνώστες παραπονούνται ότι κάποια από τα σκίτσα του δεν τα καταλαβαίνουν. «Όσοι με γνωρίζουν μου το λένε καμιά φορά κάπως ντροπαλά», επισημαίνει. Ενοχλείται; «Θα με πείραζε να νομίζουν ορισμένοι ότι τους εξαπατώ, ότι το παίζω επίτηδες δύσκολος και ακατανόητος. Αυτό, ευτυχώς, δεν το έχω ακούσει ποτέ». Τον ρωτώ πώς αισθάνεται που στην έκθεση θα έρθει πρόσωπο με πρόσωπο με το αναγνωστικό του κοινό – και όχι μόνο. «Η αλήθεια είναι ότι νιώθω κάποια αμηχανία, διότι εμείς οι γελοιογράφοι εργαζόμαστε κλεισμένοι στο γραφείο ή στο σπίτι. Έχουμε μάθει να διαχειριζόμαστε αυτή τη μοναξιά ως μέρος της δουλειάς. Δεν ξέρουμε την κοινωνικοποίηση».

 

Αλήθεια είναι. Σε μια συνέντευξη με τους τρεις σκιτσογράφους της «Κ», την οποία είχα την τιμή να συντονίσω στο Μουσείο Μπενάκη πριν από περίπου δύο χρόνια, είχαμε παρουσιάσει μπροστά σε κοινό 300 ανθρώπων πολλά από τα σκίτσα τους. Όταν οι θεατές άρχισαν να γελούν, παραδέχτηκαν και οι τρεις ότι πρώτη φορά ακούν το γέλιο των αναγνωστών ως ζωντανή αντίδραση στα σκίτσα τους.

Ο Δημήτρης Χαντζόπουλος ξεκίνησε σπουδάζοντας Φυσική και αποφάσισε να πάει στον Καναδά για να κάνει μεταπτυχιακά στα Μαθηματικά. Όμως στη χώρα αυτή υπάρχει μεγάλη παράδοση στα κινούμενα σχέδια και έτσι βρέθηκε τελικά να σπουδάζει κάτι εντελώς διαφορετικό. Μπήκε στη γελοιογραφία εντελώς συγκυριακά, όταν υπηρετούσε τη στρατιωτική του θητεία. Ξεκίνησε την καριέρα του στο ιστορικό περιοδικό «Αντί». Στην πορεία συνεργάστηκε πολλά χρόνια με την εφημερίδα «Τα Νέα». Τα τελευταία χρόνια εργάζεται στην «Καθημερινή». ■

Οι γελοιογραφίες εκδίδονται σε περιορισμένη έκδοση (1/6 έως 6/6), υπογεγραμμένες από τον καλλιτέχνη, σε ψηφιακή εκτύπωση Giclée από την Graphicon. Η έκθεση εγκαινιάζεται στις 3 Οκτωβρίου και θα διαρκέσει μέχρι και τις 12/10 στην γκαλερί Ζουμπουλάκη (πλατεία Κολωνακίου 20).

 

Περιοδικό "Κ"

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ