ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΟΥ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ

Αποστόλης Τσιμπανάκος: Συνοδός βουνού και επικεφαλής του Pindus Trail

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΑΛΑΒΑΝΟΥ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Λάτρης του βουνού, ο Αποστόλης Τσιμπανάκος είναι επικεφαλής ενός φιλόδοξου πρότζεκτ: της δημιουργίας ενός μονοπατιού 600 χλμ., που θα ξεκινάει από τους Δελφούς και θα καταλήγει στις Πρέσπες, περνώντας από παλιά περάσματα βοσκών, ανταρτών, Βλάχων και Σαρακατσάνων, αλλά και από καινούργια, που δημιουργήθηκαν σχεδόν από το μηδέν. Όταν ολοκληρωθεί το Pindus Trail, που έρχεται να συμπληρώσει το παλαιότερο Pindos Way, θα είναι ένα από τα μεγαλύτερα εθνικά μονοπάτια της Ευρώπης, ικανοποιώντας έτσι και πολλούς πεζοπόρους του εξωτερικού, οι οποίοι επιθυμούν να διασχίσουν την οροσειρά της Πίνδου μέσα από ένα σύγχρονο μονοπάτι.

Υπάρχουν δύο μεγάλου αναπτύγματος μονοπάτια στην Πίνδο, το Pindos Way και το Pindus Trail. Σε τι διαφέρουν;

Η χάραξη του Pindos Way (Πέρασμα της Πίνδου) έγινε πολύ παλιά, από τον Τιμ Σάλμον, έναν Άγγλο ο οποίος είναι, κατά κάποιον τρόπο, ο μέντοράς μου. Το Pindos Way απευθύνεται σε ρομαντικούς ορειβάτες παλαιάς κοπής, οι οποίοι θέλουν να περνούν από τα βουνά, να κατασκηνώνουν και να βλέπουν τα αστέρια. Χαράχτηκε κάπως βιαστικά και περιλαμβάνει πολλούς χωματόδρομους, χωρίς να αξιοποιούνται όλα τα παλιά μονοπάτια που θα μπορούσαν να ενταχθούν σε αυτό. Ο Τιμ καθάρισε, κλάδεψε και σηματοδότησε τα περάσματα πρόχειρα, για να ανοίξει το μονοπάτι. Το Pindus Trail (Μονοπάτι της Πίνδου) έρχεται να συμπληρώσει το Pindos Way. Ακολουθούν παράλληλη πορεία σε κάποια σημεία, όμως το Pindus Trail αποδίδει γύρω στο 90% καθαρό μονοπάτι.

Ποια είναι η ομάδα πίσω από το Pindus Trail;

Έχουμε δημιουργήσει μια ΚοινΣΕπ, την Terra Pindus. Είμαστε μια ομάδα έξι ατόμων, τρεις συνοδοί βουνού, ένας δασολόγος, ένας ξενοδόχος και η γυναίκα μου, που έχει πολλούς ρόλους, με τον πιο σημαντικό ότι ασχολείται με την οικοψυχολογία, δηλαδή τη σύνδεση του ανθρώπου με τη φύση και το πώς μπορείς μέσα από φυσιολατρικές δραστηριότητες να βρεις τον εαυτό σου. Η οικοψυχολογία συνδέεται άμεσα με αυτό που κάνουμε.

Σε τι ποσοστό είναι έτοιμο το μονοπάτι και πότε αναμένεται να παραδοθεί;

Μέχρι στιγμής, από τα 600 χλμ. του μονοπατιού, είναι τελειωμένα και άριστα σηματοδοτημένα τα 50 χλμ. (είναι σημαντικό να πούμε ότι ένα τμήμα αυτών των 50 χλμ., στο Μέτσοβο, έχει δημιουργηθεί από ανθρώπους που διοργανώνουν έναν αγώνα ορεινού τρεξίματος στην περιοχή, ενώ εμείς έχουμε εργαστεί από τον πυρήνα της Βάλια Κάλντα μέχρι τη Σαμαρίνα). Όσο για το πότε θα ολοκληρωθεί το μονοπάτι, εξαρτάται από το αν θα τύχουμε χρηματοδότησης. Πάντως, έχουμε αναλώσει πάρα πολύ χρόνο στην έρευνα και, αν βγούμε στο βουνό, θα προχωρήσουμε πολύ γρήγορα.

Ποια είναι τα χαρακτηριστικά του Pindus Trail;

Έχουμε χωρίσει το μονοπάτι σε πέντε ενότητες, γιατί θέλουμε κάθε 100 χλμ. να βρίσκεσαι σε αστικό περιβάλλον, για να έχεις πρόσβαση σε κέντρο υγείας, φαρμακείο, ATM και τρόφιμα. Η πρώτη ενότητα είναι το κομμάτι της Ρούμελης (Δελφοί-Καρπενήσι), η δεύτερη των Αγράφων (Καρπενήσι-Θεοδώριανα), η τρίτη των Αθαμανικών Ορέων (Θεοδώριανα-Μέτσοβο), η τέταρτη της Βόρειας Πίνδου (Μέτσοβο-Κεράσοβο) και η πέμπτη των Βόρειων Συνόρων (Κεράσοβο-Λαιμός Πρεσπών). Ανεβαίνοντας ο επισκέπτης θα περνάει από μέρη που έχουν σημαδέψει τον τόπο και σχετίζονται με την τουρκοκρατία, τον πόλεμο, το αντάρτικο, τη σύγχρονη ιστορία. Όλα αυτά τα γεγονότα συλλέγονται, αρχειοθετούνται και θα περιέχονται σε διαδραστικό χάρτη και αργότερα σε μια εφαρμογή, ούτως ώστε ο επισκέπτης να καταλαβαίνει ποιο είναι το πνεύμα της όλης διάσχισης καθώς περπατάει.


Αρκούδα έξω από τη Βοβούσα Ιωαννίνων.


Υπάρχει κάποιο ιστορικό γεγονός από αυτά που διαδραματίστηκαν κατά μήκος του Pindus Trail που να σας έκανε εντύπωση; Κάποιο παλιό χωριό;

Στα Θεοδώριανα έχει καταγραφεί ανθρώπινη παρουσία από την περίοδο της αρχαίας Αθαμανίας. Στη θέση Κοκκάλια της Ευρυτανίας πολέμησαν οι Αιτωλοί με τους Γαλάτες τον 3ο αιώνα π.Χ. Το φαράγγι της Ρεκκάς στην Γκιώνα ήταν καταφύγιο των Ελλήνων στην τουρκοκρατία και εκεί δόθηκε η πρώτη μάχη της Αντίστασης ανάμεσα στον ΕΛΑΣ και τους Ιταλούς. Το Pindus Trail μπορεί να ξεθάψει, κατά κάποιον τρόπο, την ιστορία όλης της χώρας. Από χωριά, μας έχει μαγέψει η Κοντίβα της Ευρυτανίας, που είναι ακατοίκητη από το 1980. Βλέποντας τη ρυμοτομία, τις αγροικίες με τα αλώνια από πέτρα και ξύλο, κάνεις ένα ταξίδι στον χρόνο. Σου σηκώνεται η τρίχα σε αυτό το χωριό, γιατί φτάνεις και πολύ δύσκολα. Αναρωτιέσαι: «Μα πώς ζούσαν εδώ οι άνθρωποι; Πώς κατάφεραν να επιβιώσουν; Τι τους έφερε σε τόσο απομονωμένα μέρη; Από ποιον κρύβονταν;».

Από φυσικά αξιοθέατα, ποια είναι τα πιο ενδιαφέροντα;

Φυσικά μνημεία υψηλής αισθητικής αξίας έχουμε αρκετά και πολύ δυνατά: το φαράγγι Πάντα Βρέχει στην Ευρυτανία, η λεκάνη της Βερλίγκας πάνω από το χωριό Χαλίκι, η δρακόλιμνη του Σμόλικα. Η Βάλια Κάλντα όμως είναι, για μένα, το σημαντικότερο. Πρόκειται για μια κοιλάδα με ένα καθαρό, φυσικά καλλιεργημένο, δάσος με μαύρη πεύκη, κοκκινόπευκο, οξιά, σφενδάμι και ρόμπολο, δηλαδή λευκόδερμη πεύκη που μοιάζει λίγο με μπονζάι. Τη διατρέχει το Αρκουδόρεμα, ένα πολύ όμορφο και άγριο ρέμα, σαν αυτά που συναντάμε στον Καναδά.

Υπάρχουν αρκούδες κατά μήκος του Pindus Trail; Ή άλλα άγρια ζώα; 

Εγώ φέτος έχω δει τρεις φορές αρκούδα. Έμεινα ψύχραιμος, στάθηκα ακίνητος, συνέχισα να κοιτάζω εκεί που κοίταζα και η αρκούδα έφυγε. Υπάρχουν και λύκοι, που όμως σπάνια εμφανίζονται. Χωρίς να μπορώ να το πω με σιγουριά, γιατί μιλάμε για άγρια ζώα, πιστεύω ότι ο πεζοπόρος στην Ελλάδα δεν διατρέχει κίνδυνο από την άγρια πανίδα. Αυτό που μπορεί να συναντήσει συχνά μέσα στα μονοπάτια είναι ζαρκάδια, τα οποία είναι ακίνδυνα και πάρα πολύ όμορφα.

Οι άνθρωποι της ορεινής Ελλάδας πώς αντιδρούν όταν σας βλέπουν στα χωριά τους; 

Πολύ θετικά, πράγμα που μου δίνει κουράγιο, γιατί βλέπω πόσο μεγάλη ανάγκη έχει ο κόσμος το μονοπάτι. Οι άνθρωποι που έχουν παραμείνει στα χωριά και δραστηριοποιούνται επιχειρηματικά σε ταβέρνες, ξενοδοχεία, φούρνους, μαγαζιά με αναμνηστικά, πρωτογενή τομέα, τυριά, κρασιά, τσίπουρα θέλουν να γίνει το Pindus Trail, γιατί είναι έτοιμοι να σηκωθούν να φύγουν. Τα τελευταία χρόνια έχω γυρίσει εγώ ο ίδιος ανθρώπους πίσω.

Είναι τόσο κακή η οικονομική κατάσταση στην ορεινή επαρχία;

Και η ψυχολογική. Αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν μάθει στα λούσα. Θέλουν να ενισχύεται το κουράγιο και η περηφάνια τους. Πιο πολύ τους αρέσει που θα σε δουν και θα σου πουν μια καλημέρα. Αυτό που συναντάμε έξω στα βουνά είναι μια μαρτυρία για το τι έχει υποστεί ο άνθρωπος της υπαίθρου σήμερα και τι διαφορά έχει με τις προηγούμενες δεκαετίες. Είναι αντικείμενο προς επιστημονική μελέτη.

Online

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ