Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

«Οι ικανοί και έντιμοι καλό είναι να μένουν»

Κύριε διευθυντά
Το κύριο άρθρο στην «Καθημερινή» της 2/9/19 είναι εμβληματικό. Η τελευταία μάλιστα φράση του «...να εδραιωθεί η αντίληψη ότι οι θεσμοί που λειτουργούν σωστά δεν επηρεάζονται από τις αλλαγές κυβερνήσεων» αποτελεί μια μεγάλη αλήθεια. Ο Οργανισμός Λιμένος Κερκύρας λοιπόν (ΟΛΚΕ) δίνει την ευκαιρία η ωραία αυτή θεωρία να γίνει πράξη.

Ο σημερινός διευθύνων σύμβουλος του ΟΛΚΕ, διορισμένος βέβαια από την προηγούμενη κυβέρνηση, αποδείχθηκε ένας επαγγελματικά καταρτισμένος, αποτελεσματικός, κοινωνικά ευαίσθητος και έντιμος διευθύνων σύμβουλος. Υποστηρίξτε λοιπόν τη συνέχιση της θητείας του, με όποιο τρόπο κρίνετε προσφορότερο, συμβάλλοντας ώστε η θεωρία να γίνει πράξη. Βέβαια, η θέση πολιορκείται από αρκετούς «μνηστήρες». Νομίζω όμως ότι ο σημερινός διευθύνων σύμβουλος υπερέχει. Ονομάζεται Στεφανίδης Σπύρος και είναι υποναύαρχος Π.Ν. ε.α.

Σπυρος Σαββανης, Παιδίατρος, Σταθερός ψηφοφόρος Ν.Δ.

Το Πατριαρχείο Μόσχας και περί «Τρίτης Ρώμης»

Κύριε διευθυντά
Ακούγεται ότι το Πατριαρχείο Μόσχας επιδιώκει να εξελιχθεί σε «Τρίτη Ρώμη». Στην πράξη όμως θα ήταν δύσκολο για τη Μόσχα μίαν πρωίαν να εξαγγείλει ότι είναι «Τρίτη Ρώμη».

Ομως αυτό εκ των πραγμάτων το επέτυχε ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος με την αναγνώριση της αυτοκεφαλίας της σχισματικής Εκκλησίας της Ουκρανίας.

Και τούτο διότι η εξαιτίας αυτής διακοπή της κοινωνίας του Πατριαρχείου Μόσχας των 80 εκατ. ορθοδόξων (το ήμισυ του ορθοδόξου πληρώματος) με το Οικουμενικό Πατριαρχείο από μόνη της οδηγεί εν τη πράξει στη δημιουργία «Τρίτης Ρώμης».

Οπως αναφέρει μητροπολίτης, μέλος της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου, σε άρθρο του της 27ης Σεπτεμβρίου, το θέμα «εδίχασε βαθύτατα τον ουκρανικό λαό, εδίχασε τις κατά τόπους αυτοκέφαλες Ορθόδοξες Εκκλησίες, αφού όλες μαζί διαφωνούν με την αντικανονική εκχώρηση της αυτοκεφαλίας στην Ουκρανία από το Οικουμενικό Πατριαρχείο, εδίχασε τη Διαρκή Ιερά Σύνοδο, εδίχασε το Αγιον Ορος, θα διχάσει και τη σεπτή Ιεραρχία  μας».

Δηλαδή εν ολίγοις εδίχασε την Ορθοδοξία. Αυτό επεδιώκετο;

Δυστυχώς, ενόψει της εξετάσεως από την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος του θέματος, εγκυμονεί μεγάλος κίνδυνος για τη χώρα μας. Διότι είτε θετική είτε αρνητική απόφαση λάβει η Ιεραρχία, ζημιωμένοι θα είμαστε! Και εξηγούμαι:

Είναι γνωστό το ενδιαφέρον και οι πιέσεις των ΗΠΑ για την αναγνώριση της αυτοκεφαλίας της Ουκρανικής Εκκλησίας. Επίσης, είναι γνωστός ο κίνδυνος εξ Ανατολών από την 75 εκατομμυρίων κατοίκων σταθερά εξοπλιζομένη Τουρκία. Προ του κινδύνου αυτού, οι καλές σχέσεις με τις ΗΠΑ είναι σημαντικός παράγων για τη χώρα μας.

Από την άλλη πλευρά, και η Ρωσία, η οποία έχει και το δίκιο με το μέρος της, απειλεί με οικονομικές συνέπειες αν η Ιεραρχία αναγνωρίσει την αυτοκεφαλία της σχισματικής Εκκλησίας.

Ετσι ένα θέμα που έφερε, ως μη ώφειλε, εις το προσκήνιο ο Οικουμενικός Πατριάρχης φέρει τη χώρα μας μεταξύ σφύρας και άκμονος.

Πρόταση: Να αναβληθεί η ψηφοφορία εις την Ιεραρχίαν για το θέμα αυτό.

Δημητρης Βανδωρος, Πρ. διοικητής Ιπποκρατείου Νοσοκομείου Αθηνών

Εις μνήμην θυμάτων θηριωδιών των ναζί

Κύριε διευθυντά
Ηταν Δευτέρα 9-10-1944, τρεις ημέρες πριν από την απελευθέρωση των  Αθηνών, όταν Γερμανοί καίνε 460 σπίτια και καταστήματα του Κορωπίου και φονεύουν 47 κατοίκους, έπειτα από ενέδρα και επίθεση του εφεδρικού ΕΛΑΣ εναντίον μικρής ομάδας Γερμανών που αποχωρούσε ειρηνικά.

Από πρόσφατη έρευνα –μετά 75 έτη– ήλθαν στο φως σημαντικά ιστορικά στοιχεία. Πλέον των μαρτυριών των επιζώντων, εντοπίστηκαν 56 γραπτές πηγές αναφερόμενες στο ανωτέρω γεγονός, η έδρα και η ταυτότητα της μονάδας που έκαψε το Κορωπί, καθώς και τα στοιχεία των φονευθέντων Γερμανών από την ενέδρα.

Επίσης, ευρέθησαν στοιχεία, υπό μορφήν πρωτοκόλλων, της δικογραφίας που συντάχθηκε από το Ελληνικό Εθνικό Γραφείο Εγκλημάτων Πολέμου και, μαζί με τις υπόλοιπες, επιδόθηκαν στις γερμανικές αρχές το 1956. Ομως, ενώ εντοπίστηκε και παρελήφθη από τα δικαστικά αρχεία του Μονάχου η γερμανική δικογραφία για την πυρπόληση του Κορωπίου, η αντίστοιχη ελληνική δεν έχει ευρεθεί μέχρι σήμερα, όπως και οι υπόλοιπες δικογραφίες με τα 850 παραπεμπτικά βουλεύματα. Και τούτο παρά τις έρευνες στα Γενικά Αρχεία του Κράτους, στην Εισαγγελία του Εφετείου Αθηνών, στον Αρειο Πάγο, στο υπ. Δικαιοσύνης, στη Βουλή των Ελλήνων και στο υπ. Εξωτερικών.

Το 2013, κατά την  επίκαιρη ερώτηση του τότε βουλευτού κ. Προκόπη Παυλόπουλου προς τον π. υπουργό Δικαιοσύνης, κοινή υπήρξε η ομολογία ότι οι υπάρχουσες δικογραφίες εγκλημάτων πολέμου έχουν χαρακτηριστεί «διαχρονικού ιστορικού ενδιαφέροντος και υπηρεσιακής χρησιμότητος».

Ανεξαρτήτως των ανωτέρω, κλίνουμε το γόνυ με σεβασμό στη μνήμη των αδικοσκοτωμένων κατοίκων του Κορωπίου, στους άνω των 28.700 Ελληνες εκτελεσθέντες επί κατοχής καθώς και στους οικείους αυτών.

Γεωργιος Ντουνης, Επίτιμος Αντιναύαρχος Π.Ν.

Η συμφωνία του Μονάχου και η επίθεση στην ΕΣΣΔ                                  

Kύριε διευθυντά
Σε σχέση με το άρθρο του κ. Στέφανου Κασιμάτη της 27.9.2019, θα ήθελα να δώσω κάποιες πληροφορίες σχετικές με το θέμα. Πρόσφατα ανοίχθηκαν τα απόρρητα έγγραφα της συμφωνίας του Μονάχου της 29.9.1938, με τα οποία τεκμηριώνεται το ότι η Γαλλία και η Βρετανία προσπάθησαν να στρέψουν την επιθετικότητα του Χίτλερ προς Ανατολάς.

Ο συντάκτης σας αναφέρεται στην «επαίσχυντη» συμφωνία της 23.8.1939, επτά  ημέρες πριν την επίθεση του Χίτλερ κατά της Πολωνίας. Ομως, παραλείπει να αναφέρει την τρισάθλια συμφωνία του Μονάχου της 29.9.1938, ένα έτος πριν, κατά την οποία οι: α) Tσάμπερλεν, πρωθυπουργός της αποικιοκρατικής Βρετανίας, κυριάρχου τότε του 30% της οικουμένης, β) Νταλαντιέ, πρωθυπουργός της αποικιοκρατικής Γαλλίας, κυριάρχου τότε του άλλου 30% της οικουμένης, γ) Μουσολίνι, ιδρυτής του φασισμού και επίδοξος βιαστής της ένδοξης Ελλάδας και δ) Xίτλερ, ιδρυτής του ναζισμού, καθόρισαν ευνοϊκούς για τους ίδιους συσχετισμούς δυνάμεων, με σκοπό να δώσουν διέξοδο στη στερουμένη αποικιών Γερμανία να αποικιοποιήσει την ΕΣΣΔ. Ο Χίτλερ, όμως, θεωρούσε ότι έτσι κι αλλιώς η ΕΣΣΔ ήταν η σίγουρη λεία του, ενώ οι Αγγλοι και οι Γάλλοι θεωρούσαν τους Γερμανούς αντιπάλους στον διαμοιρασμό της υφηλίου.

Σημειωτέον ότι οι Αγγλοι και οι Γάλλοι είχαν απορρίψει κάθε ιδέα για σύμπραξη με την ΕΣΣΔ, η οποία ουδεμία αυταπάτη είχε ότι αργά ή γρήγορα θα δεχόταν γερμανική επίθεση. Στις 17.9.1939, 17 ημέρες μετά τη ραγδαία κατάρρευση της Πολωνίας, η ΕΣΣΔ εισέβαλε με σκοπό τη δημιουργία στρατηγικού βάθους, ανακτώντας το ανατολικό ήμισυ της Πολωνίας, το οποίο της είχε αφαιρεθεί 20 χρόνια πριν με τη συνθήκη του Μπρεστ - Λιτόφσκ (1919), στο οποίο ζούσε πανσπερμία εθνοτήτων και στο οποίο οι Πολωνοί δεν ήσαν ούτε 10% του πληθυσμού.

Παρεμπιπτόντως, θεωρώ αντιδεοντολογική ενέργεια και χτύπημα κάτω από τη ζώνη την επίθεση του κ. Κασιμάτη κατά του ΚΚΕ, η οποία δεν συνάδει με το ύφος και το δημοσιογραφικό ήθος της εγκρίτου «Καθημερινής», της οποίας έχω την τιμή να είμαι συνδρομητής (και ηλεκτρονικός πια) από το 1975. Με φιλικούς χαιρετισμούς.

Γεωργιος Βαρβατης, Ρόδος 

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ