ΒΙΒΛΙΟ

500 λέξεις με τη Χαριτίνη Ξύδη

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: 500 Λέξεις

Η Χαριτίνη Ξύδη γεννήθηκε στον Βόλο και κατοικεί στην Αθήνα. Εχει σπουδάσει Ιστορία και Αρχαιολογία. Εμφανίστηκε στη λογοτεχνία το 2005 με το μυθιστόρημα «C-Minor» (Ιωλκός), το οποίο ακολούθησαν επτά ποιητικές συλλογές, ένα διήγημα και μία συλλογή μικρών κειμένων. Το τελευταίο της βιβλίο, «Λαϊκά & Μπλουζ», κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 2018, από τις εκδόσεις Μετρονόμος.

Ποια βιβλία έχετε αυτόν τον καιρό πλάι στο κρεβάτι σας;
Ολον τον καιρό έχω τους Ψαλμούς του Δαυΐδ. Επειδή πρόκειται για ακραιφνή ποίηση που γαληνεύει την ψυχή μου.

Ποιος ήρωας/ηρωίδα θα θέλατε να είστε και γιατί;
Οποιαδήποτε ηρωίδα του Δανού σκηνοθέτη Καρλ Ντράγερ, γιατί είναι αγωνίστριες, παθιασμένες, αποφασισμένες, και υμνούν τη γυναικεία εξέγερση ανά τους αιώνες. Διαθέτουν ψυχική και πνευματική δύναμη, συμπαραλλήλως με τη μεγαλειώδη αγνότητα του συναισθηματισμού τους.

Διοργανώνετε ένα δείπνο. Ποιους ποιητές και συγγραφείς καλείτε, ζώντες και τεθνεώτες;
Την Ντιράς, γιατί είμαι αδήριτα ντιρασιανή (sic), τον Μπέκετ, γιατί δεν θα είναι φλύαρος, την Αγκαθα Κρίστι, για τη σπινθηροβολία της, τον Γιώργο Ιωάννου, για την ευαισθησία και την απέραντη συγκίνηση που μου προκαλεί η ύπαρξή του, και τον Χρήστο Βακαλόπουλο, για όλα αυτά που ήταν.

Ποιο ήταν το πιο ενδιαφέρον στοιχείο που μάθατε πρόσφατα, χάρη στην ανάγνωση ενός βιβλίου;
Κάθε χρόνο στη βορειοανατολική Ινδία, στην περιοχή Jatinga, μεταξύ Σεπτεμβρίου και Οκτωβρίου, καθημερινά από τις 7 το απόγευμα μέχρι τις 10 το βράδυ, πολλά είδη αποδημητικών πουλιών αυτοκτονούν μαζικά πέφτοντας με ταχύτητα σε δέντρα και κτίρια. Το διάβασα στο βιβλίο «Απαγορευμένες περιοχές», του Γιώργου Σταυριανού.

Ποιο κλασικό βιβλίο διαβάσατε πρόσφατα για πρώτη φορά;
«Το πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέι», του Οσκαρ Ουάιλντ.

Και το βιβλίο που έχετε διαβάσει τις περισσότερες φορές;
Επιστρέφω συχνά σε ορισμένους «τόπους» της «Μήδειας» του Ευριπίδη, σε αριστουργηματική μετάφραση του Γιώργου Χειμωνά. Ας πούμε πως έχω μια ιδιαίτατη αδυναμία στο χορικό, το οποίο μιλάει για το μέγα κακό του έρωτα.

Τι ενώνει τα λαϊκά με τα μπλουζ; Και τι τα χωρίζει;
Ακούω και τα δύο είδη σαν προσευχές, κάτι πολύ κατανυκτικό. Μοιραία, λοιπόν, αυτό που τα ενώνει είναι πως ακυρώνουν κάθε σύμβαση, καταργούν τα απωθημένα, είναι κατασταλαγμένα, δεν αμφιταλαντεύονται. Είναι αθώα, αγνά, συγχρόνως περιπλάνηση και το σπίτι σου. Στη δική μου μουσική συνείδηση, δεν τα χωρίζει απολύτως τίποτε, γιατί μιλάνε για εκείνους που, ενώ η ζωή τούς βύθισε στα δεινά και στις συμφορές, «έστυψαν την ψυχή τους και βγήκαν από τους πόρους της» τα λαϊκά και τα μπλουζ.

Να περιμένουμε καινούργιο βιβλίο; Σε τι πελάγη θα πλέει;
Εχω ήδη παραδώσει το σώμα του καινούργιου βιβλίου στον εκδότη μου, Θανάση Συλιβό (εκδ. Μετρονόμος), και η έκδοση αναμένεται σύντομα. Πρόκειται για το 2ο μέρος της «τριλογίας» των «Λαϊκών & Μπλουζ», και τιτλοφορείται «Λιτλ Μπόι». 

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ