Νότης Παπαδόπουλος ΝΟΤΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

Καιρός να ενηλικιωθούμε...

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Καλώς τους κι ας άργησαν. Τις τελευταίες μέρες λόγω και των εσωκομματικών διεργασιών που αρχίζουν στον ΣΥΡΙΖΑ, ένα ένα τα κορυφαία στελέχη του κόμματος παραδέχονται ανοιχτά πόσο ανέτοιμοι ήσαν να κυβερνήσουν το 2015 και πόσο βυθισμένη στις αυταπάτες της αποδείχθηκε η «πρώτη φορά Αριστερά» το πρώτο εξάμηνο της διαπραγμάτευσης με τους δανειστές.

Μάλιστα, η παλιά καραβάνα της Αριστεράς, o κ Βούτσης έφτασε να πει δημόσια όσα έλεγε off the record τότε και προσπαθούσε να περάσει στον κ. Τσίπρα χωρίς τελικά να εισακουστεί. Οτι δηλαδή ο ΣΥΡΙΖΑ αντί να ρίξει την κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου, θα έπρεπε να ψηφίσει τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας επιτρέποντας την ολοκλήρωση του δεύτερου μνημονίου. Κάτι που θα του έδινε τη δυνατότητα να διεκδικήσει την εξουσία στις επόμενες εκλογές (τέλη 2015, αρχές 2016) σε πιο ήρεμα νερά για την οικονομία και σε ευνοϊκότερη για μια κεντροαριστερή κυβέρνηση πολιτική συγκυρία στην Ευρώπη.

Βέβαια, κάποια στελέχη πέρα από την αυτοκριτική βρήκαν την ευκαιρία να φορτώσουν το «φιάσκο» του πρώτου εξαμήνου στον Γιάνη Βαρουφάκη, σε μια προσπάθεια να αποσείσουν από πάνω τους τις ευθύνες της παλαβής διαπραγμάτευσης του πρώτου εξαμήνου. Λες και δεν είχαν στόμα να μιλήσουν όταν ο  κ. Τσίπρας επέλεξε τον κ. Βαρουφάκη για υπουργό Οικονομικών αλλά κι όταν, στη συνέχεια, εκείνος έβαλε μπροστά το σχέδιο της σύγκρουσης με την Ευρώπη το οποίο όλα ανεξαιρέτως τα κορυφαία στελέχη είχαν προσυπογράψει.

Στην αιφνίδια έκρηξη αυτοκριτικής προστέθηκε και ο ίδιος ο κ. Τσίπρας, ο οποίος αναγνώρισε «λάθη και παραλείψεις» στη διακυβέρνηση του πρώτου εξαμήνου του 2015, αλλά εμφανίστηκε έτοιμος αν προκληθεί να δώσει «διευθύνσεις και ονόματα», προειδοποιώντας  ουσιαστικά με αποκαλύψεις τον κ. Βαρουφάκη.

Κάλλιο αργά παρά ποτέ, θα πείτε. Η δημόσια αυτοκριτική και οι ομολογίες μεταμέλειας είναι πάντα χρήσιμες διαδικασίες. Ετσι κι αλλιώς, ο λαός έχει μάθει με τον πιο επώδυνο τρόπο –δηλαδή με τρία επιπλέον χρόνια σκληρής λιτότητας– πόσο ζημίωσε τη χώρα και την τσέπη του τόσο η παράλογη στάση του πρώτου εξαμήνου όσο και η μετέπειτα τετραετής εκστρατεία υπερφορολόγησης των πάντων που γονάτισε τη μεσαία τάξη και τους μη προνομιούχους. «Αν δεν είχατε στην Ελλάδα την περιπέτεια ΣΥΡΙΖΑ, η χώρα θα είχε αυτή τη στιγμή μεγαλύτερο ΑΕΠ κατά 25%», είπε ο πρώην επικεφαλής του EWG  Τόμας Βίζερ στην παρουσίαση του βιβλίου «Η τελευταία μπλόφα» της Ε. Βαρβιτσιώτη και της  Β. Δενδρινού.

Ωστόσο, αυτή η ενδοσκόπηση που άρχισε στον ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί μεγάλη ευκαιρία για το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης να αλλάξει προφίλ και απόψεις και να προχωρήσει σε ρήξη με το ακραίο λαϊκιστικό παρελθόν του, προσεγγίζοντας περισσότερο τον χώρο του Κέντρου.

Μόνον έτσι θα μπορέσει  να εκπροσωπήσει το εύρος του 31,5% των πολιτών που τον ψήφισε στις τελευταίες εκλογές. Κάτι που ήταν τεράστιο κέρδος για τη χώρα και σημάδι ενηλικίωσης του πολιτικού μας συστήματος.

Αλλά δεν είναι μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ που πρέπει να κάνει αυτοκριτική για το παρελθόν του. Είναι και η Ν.Δ. η οποία  θα πρέπει κάποτε να τολμήσει να μιλήσει για τις τεράστιες αστοχίες της πενταετίας 2004-2009, που έβαλαν το τελικό καρφί στο φέρετρο της χρεοκοπίας του τόπου, στην οποία σημαντικό ρόλο είχε παίξει και το ΠΑΣΟΚ.

Είναι και ο ελληνικός λαός που πρέπει κάποτε να κάνει την αυτοκριτική του, γιατί, αντί να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, πίστεψε στις ανέφικτες υποσχέσεις που του σέρβιραν και ανέδειξε σε δύο εκλογικές αναμετρήσεις  τους «παραμυθάδες» κυβέρνηση, ενώ παρασύρθηκε ακόμη και να ψηφίσει κατά της ευρωπαϊκής πορείας της χώρας – ό,τι σημαντικότερο έχει πετύχει η Ελλάδα μετά το τέλος του πολέμου.

Και γι’ αυτή την αφασία της ελληνικής κοινωνίας ο κ. Βίζερ είπε μία μεγάλη αλήθεια. Ακόμη και σήμερα, δέκα χρόνια μετά τη χρεοκοπία, εξακολουθεί μεγάλο μέρος του ελληνικού λαού να μη γνωρίζει για ποιο λόγο η χώρα χρεοκόπησε, ενώ υπάρχουν άνθρωποι που θεωρούν ακόμη υπεύθυνο της εισόδου της χώρας στα μνημόνια τον επικεφαλής της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής επί υπουργίας Γ. Παπακωσταντίνου.

Λες και τη χρεοκοπία και τα προγράμματα της τρόικας τα έφερε στην Ελλάδα ο κ. Γεωργίου και όχι η σπάταλη  και ανεύθυνη διαχείριση του δημοσίου χρήματος από το πελατειακό και ανώριμο πολιτικό σύστημα της χώρας.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ