ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

TOM O’ NEIL
Chaos, Charles Manson, the CIA and the Secret History of the Sixties
εκδ. William Heinemann, 2019,
σελ. 520

Στις 20 Ιουλίου 1969 η Αμερική ζούσε την ευφορία από την πρώτη αποστολή ανθρώπου στη Σελήνη. Τρεις εβδομάδες αργότερα ζούσε τη φρίκη από την άγρια σφαγή επτά ατόμων στην Καλιφόρνια, μεταξύ των οποίων η ετοιμόγεννη ηθοποιός Σάρον Τέιτ, από οπαδούς του ψυχοπαθούς γκουρού Τσαρλς Μάνσον. Οι αγριότητες σηματοδότησαν το τέλος της αθωότητας στην ανατρεπτική δεκαετία του ’60 με το ελεύθερο σεξ, τα ναρκωτικά και την αμφισβήτηση του κατεστημένου και κατέταξαν τον Μάνσον, παρότι δεν σκότωσε με τα ίδια του τα χέρια, σε έναν από τους πιο διαβόητους κατά συρροήν δολοφόνους στην αμερικανική ιστορία.

Παρότι πέρασαν 50 χρόνια, τα στυγερά εγκλήματα συνεχίζουν να κεντρίζουν το ενδιαφέρον, με τελευταίο δείγμα το φιλμ του Κουέντιν Ταραντίνο «Κάποτε... στο Χόλιγουντ». Με το βιβλίο του «Χάος» ο ερευνητικός δημοσιογράφος Τομ Ο’ Νιλ επιχειρεί να ρίξει νέο φως στην πολύκροτη υπόθεση, αμφισβητώντας την επίσημη εκδοχή, όπως διατυπώθηκε από τον εισαγγελέα της δίκης. Προϊόν μιας εμμονικής   20ετούς έρευνας, στη διάρκεια της οποίας αντιμετώπισε ένα τοίχο σιωπής και ερωτοτροπώντας με τη συνωμοσιολογία, το βιβλίο, με τη βοήθεια εκατοντάδων συνεντεύξεων και άγνωστων ντοκουμέντων της Αστυνομίας του Λος Αντζελες, του FΒΙ και της CΙΑ, αποκαλύπτει  αδικαιολόγητα λάθη, απόκρυψη φακέλων και ψευδομαρτυρίες, θέτοντας αμείλικτα ερωτήματα, στα οποία δεν έχουν δοθεί ικανοποιητικές απαντήσεις:

• Ποιες ήταν οι σχέσεις του Μάνσον στο Χόλιγουντ και ποιοι είχαν συμφέρον να τις αποκρύψουν;

• Γιατί η αστυνομία συνέλαβε τους δολοφόνους με καθυστέρηση σχεδόν τεσσάρων μηνών και γιατί έδειχνε επιείκεια στην παραβατική συμπεριφορά του Μάνσον και της «οικογένειάς» του;

• Πώς ένας αμόρφωτος κακοποιός απέκτησε τόσες ικανότητες επιρροής και χειραγώγησης των πιστών του, μετατρέποντάς τους σε αιμοσταγείς εγκληματίες;

• Είχε ο Μάνσον κάποια εμπλοκή στα απόρρητα πειράματα ελέγχου του μυαλού, που η CIA  διενεργούσε εκείνη την περίοδo στην Καλιφόρνια, ή στο μυστικό πρόγραμμα του FBI για την παρακολούθηση και εξουδετέρωση του «εσωτερικού εχθρού», όπως οι «Μαύροι Πάνθηρες»;


Στο βιβλίο που αποτελεί προϊόν 20ετούς έρευνας, περιλαμβάνονται εκατοντάδες συνεντεύξεις και άγνωστα ντοκουμέντα της Αστυνομίας του Λος Αντζελες.

Η ανατριχιαστική ιστορία είναι γνωστή. Το βράδυ της 8ης Αυγούστου 1969 ένας άνδρας και τρεις γυναίκες της χίπικης οικογένειας Μάνσον, με εντολή του αρχηγού τους, σφάζουν τέσσερα άτομα σε μία έπαυλη στο Μπέβερλι Χιλς, την οποία νοίκιαζε παλαιότερα ένας μουσικός παραγωγός που είχε απορρίψει δίσκο με τραγούδια του Μάνσον και όπου ζούσε τότε η 26χρονη ηθοποιός Σάρον Τέιτ, 8,5 μηνών έγκυος, σύζυγος του σκηνοθέτη Ρόμαν Πολάνσκι, που απουσίαζε στο Λονδίνο. Με το αίμα της γράφουν στην εξώπορτα «γουρούνι», για να ενοχοποιήσουν τους «Μαύρους Πάνθηρες», να προκληθεί φυλετικός πόλεμος και να εκπληρωθεί έτσι η «προφητεία» του Μάνσον ότι από το χάος θα ανεδύετο ο ίδιος ως νέος  άγγελος της  Αποκάλυψης. Στην είσοδο οι δολοφόνοι είχαν σκοτώσει προηγουμένως ένα νεαρό φίλο του επιστάτη. Με τη σφαγή ο Μάνσον έστελνε μήνυμα αίματος και τρόμου στο διονυσιακό Χόλιγουντ και έσπερνε το φυλετικό μίσος. Με παρόμοιο τρόπο το επόμενο βράδυ κατακρεουργήθηκε το αθώο ζεύγος Λα Μπιάνκα, με το αίμα τους να χρησιμοποιείται για το σύνθημα «θάνατος στα γουρούνια». Παράλληλα, μέλη της «οικογένειας» ενέχονταν σε άλλες δύο δολοφονίες πριν και μετά το αιματηρό διήμερο, καθώς και σε κλοπές αυτοκινήτων, ληστείες και διακίνηση ναρκωτικών.

Μετά την αποφυλάκισή του το «καλοκαίρι του έρωτα» το 1967, σε ηλικία 32 ετών, ο Μάνσον εγκαθίσταται στην περιοχή του Αγίου Φραγκίσκου προσελκύοντας νεαρές κυρίως γυναίκες στην έκλυτη ζωή του κοινοβίου με τα όργια σεξ και ναρκωτικών. Για τους οπαδούς του ήταν ταυτόχρονα Μεσσίας και Σατανάς, ένας Ρασπούτιν, που είχε αποκτήσει απόλυτη κυριαρχία στα σώματα και στα μυαλά τους. Στην  κλινική του Χάιτ Ασμπουρι, που λειτουργούσε ως κάλυμμα της CIA, «τα παιδιά των λουλουδιών» εξασφάλιζαν δωρεάν ιατρική περίθαλψη  για αφροδισιακά νοσήματα και ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες, αλλά χωρίς τη γνώση τους γίνονταν πειραματόζωα σε έρευνες για την αλλαγή συμπεριφοράς από τη χρήση ψυχεδελικών ναρκωτικών. Οταν η «οικογένεια» μετακινήθηκε το 1968 σε ράντσο έξω από το Λος Αντζελες, παρόμοιες τεχνικές «πλύσης εγκεφάλου» με χρήση LSD και ύπνωσης χρησιμοποιούσε και ο Μάνσον για να πετύχει την πλήρη υποταγή των ακολούθων του στις ορέξεις του, στη βία και στην παράνοια.

Για να λύσει τον γρίφο, ο συγγραφέας ξεθάβει το απόρρητο πρόγραμμα ελέγχου του μυαλού με το οποίο η CIA πειραματιζόταν με την κωδική ονομασία MKULTRA επί μία 20ετία στο απόγειο του Ψυχρού Πολέμου. Τα πειράματα διεξάγονταν μέχρι το 1973 σε νοσοκομεία, φυλακές, κολέγια, και στρατιωτικές βάσεις και επιβεβαιώθηκαν από την έκθεση της Επιτροπής Τσερτς της Γερουσίας το 1976, όταν δημοσιοποιήθηκαν λεπτομέρειες των μυστικών προγραμμάτων της CIA και του FBI.

Αδιέξοδο

Ο Ο’ Νιλ παραδέχεται ότι παρά την εξαντλητική έρευνά του δεν κατόρθωσε τελικά να βρει τις ατράνταχτες αποδείξεις που αναζητούσε. Ούτε πρόσφερε κάποια προστιθέμενη αξία η τηλεφωνική επαφή του με τον αμετανόητο Μάνσον, που δέχθηκε να του μιλήσει σύντομα δύο φορές από τη φυλακή, ισχυριζόμενος ότι δεν γνώριζε κανέναν, ούτε τον εαυτό του. Μπορεί ο Μάνσον, που πέθανε  το 2017 σε ηλικία  83 ετών, να ήταν η ενσάρκωση του κακού, κατά τον συγγραφέα όμως δεν γνωρίζουμε την πλήρη έκταση του κακού και ίσως δεν θα τη μάθουμε ποτέ. 

* Ο κ. Αχιλλέας Παπαρσένος υπηρέτησε ως προϊστάμενος του Γραφείου Τύπου και Επικοινωνίας στην ελληνική πρεσβεία της Ουάσιγκτον.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ