Λίνα Γιάνναρου ΛΙΝΑ ΓΙΑΝΝΑΡΟΥ

«Ε, ναι, η Χίλαρι είναι καλύτερη»

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Αχ, και να υπήρχε ταξίδι στον χρόνο. Οχι τίποτα που θα άλλαζε τον ρου της Ιστορίας. Να μπορούσαμε μόνο να επιστρέψουμε σαν αεράκι, σαν μήνυμα στο κινητό, ένα χτύπημα από το υπερπέραν στον ώμο όσων μουρμούριζαν «γιατί, η Χίλαρι καλύτερη είναι;» Και με μεγαλύτερη βεβαιότητα πια, με δικαιολογημένο θράσος και την οδυνηρή γνώση της πραγματικότητας, κραδαίνοντας ενδεχομένως την επιστολή Τραμπ προς Ερντογαν, να τους σφυρίζαμε «ε, ναι».

«Εγώ φοβάμαι πιο πολύ αν εκλεγεί η Χίλαρι παρά αν βγει ο Τραμπ», έγραφε μια φίλη τέτοιες μέρες το ’16. «Ω, Θεέ μου, μόλις συνειδητοποίησα ότι σε λίγες ημέρες οι ΗΠΑ θα έχουν πρόεδρο ή την Κλίντον ή τον Τραμπ», σχολίαζε άλλος. «Η πιο διεφθαρμένη υποψήφια πρόεδρος», «Μπέρνι ή τίποτα» κ.ο.κ. Και τι δεν είχαμε ακούσει από τους εγχώριους ειδήμονες της αντισυστημικής ψήφου, τους γεννημένους την 5η Ιουλίου (του ’15), που κατακεραύνωναν από τον καναπέ τους τα αμερικανικά ΜΜΕ, που το ένα μετά το άλλο έπαιρναν θέση στο –ο Θεός να το κάνει– δίλημμα κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου. «(Ο Τραμπ) είναι ένας δημαγωγός, ένας ξενόφοβος, ένας σεξιστής, ένας αδαής και ένας ψεύτης», έγραφε στο ιστορικό κείμενο στήριξης της υποψήφιας των Δημοκρατικών το Atlantic (το οποίο, ειρήσθω εν παρόδω, είχε πάρει θέση μόλις δύο φορές στην ιστορία των αμερικανικών εκλογών: το 1860 υπέρ του Αβραάμ Λίνκολν, που είχε ταχθεί κατά της δουλείας, και έναν αιώνα αργότερα υπέρ του Λίντον Τζόνσον, κυρίως λόγω ακαταλληλότητας του αντιπάλου του, Μπάρι Γκολντουότερ, υποστηρικτή του μακαρθισμού). «Είναι εκπληκτικά ακατάλληλος για τη θέση και οι ψηφοφόροι –οι πολιτικοί άνδρες και οι στοχαστές της κάλπης– θα πρέπει να υπερασπιστούν την αμερικανική δημοκρατία και να εκλέξουν την αντίπαλό του». Μεταξύ άλλων, τη Χίλαρι Κλίντον είχαν στηρίξει επισήμως οι New York Times, η Washington Post, οι Los Angeles Times, η Houston Chronicle, που παραδοσιακά υποστηρίζει Ρεπουμπλικανούς, η Dallas Morning News, που είχε να στηρίξει Δημοκρατικό για την προεδρία από το 1940, η Cincinnati Enquirer, που έχει να στηρίξει Δημοκρατικό εδώ και 100 χρόνια κ.ά.

Ομως, όλοι οι παραπάνω ήταν είτε παραπληροφορημένοι είτε παραδομένοι στα συμφέροντα για όσους υποστήριζαν με πάθος ότι ο Ντόναλντ Τραμπ ήταν καλύτερος από την εναλλακτική. Η ίδια λογική, άλλωστε, είχε βαφτίσει τον Πάνο Καμμένο καλύτερο κυβερνητικό εταίρο από τον Σταύρο Θεοδωράκη. Η συνωμοσιολογία είναι τσάμπα. Με εξαίρεση ότι... δεν είναι. 

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ