ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Η νέα έκδοση «Τhe Art of Looking Up» είναι μια εναλλακτική περιήγηση σε έργα τέχνης  που κοσμούν διάσημες οροφές του κόσμου.

ΛΑΣ ΒΕΓΚΑΣ
Bellagio Hotel & Casino


Δεν χρειάζεται να κάνετε check in στο Bellagio Hotel για να θαυμάσετε τον κρεμαστό κήπο του Dale Chihuly (1941-). Κατά μέσο όρο 20.000 άνθρωποι επισκέπτονται καθημερινά το λόμπι του θρυλικού ξενοδοχείου του Λας Βέγκας, μόνο και μόνο για να θαυμάσουν το «Fiori di Como» (1998), την πιο γνωστή εγκατάσταση του Αμερικανού εικαστικού. Θεωρούμενος ο καλλιτέχνης που επαναπροσδιόρισε τη μοντέρνα γλυπτική πάνω σε γυαλί, ο Chihuly αναπαρέστησε τους ανοιξιάτικους κήπους της Ιταλίας σε μια installation αποτελούμενη από περισσότερα από 2.000 γυάλινα πολύχρωμα λουλούδια, που κρέμονται από το κέντρο της οροφής. Το γλυπτό ανήκει στη διάσημη συλλογή τέχνης του ξενοδοχείου-καζίνο, την οποία απαρτίζουν λαμπερές υπογραφές, όπως αυτές των Renoir, Van Gogh, Matisse κ.ά. Από τις 2 έως τις 5 το πρωί, μια ομάδα οκτώ ατόμων συντηρεί το έργο καθημερινά.


ΣΤΟΚΧΟΛΜΗ
Στάση μετρό Kungsträdgarden


© David Kleyn, Alamy


Στη Στοκχόλμη μπορεί να δει κανείς τη μεγαλύτερη έκθεση τέχνης του κόσμου σε μετρό, μήκους 110 χλμ. Από τη δεκαετία του 1950 μέχρι σήμερα, οι 90 από τους 100 σταθμούς έχουν διακοσμηθεί με έργα 150 καλλιτεχνών. Ο Kungsträdgarden, που λειτουργεί από το 1977, είναι ο τερματικός σταθμός των γραμμών 10 και 11 στην περιοχή Norrmalm. Στην έξοδο Arsenalsgatan, οι ταξιδιώτες συναντούν μία από τις πιο εντυπωσιακές δημιουργίες που φιλοξενούνται κάτω από τη γη, μια αφηρημένη αναπαράσταση «αρλεκίνου». Το πολύχρωμο patchwork υλοποίησε ο Ulrik Samuelson το 1977 (κάνοντας νέες προσθήκες το 1987). Όλες οι αίθουσες του σταθμού ενοποιήθηκαν με πράσινες, κόκκινες και λευκές καμπύλες λωρίδες, οι οποίες διατρέχουν το πάτωμα, τους τοίχους και τις οροφές ως αναφορά στους κήπους της πόλης.


ΛΟΝΔΙΝΟ
Old Royal Naval College


© Arcaid Images, Alamy

 
Η «Ζωγραφισμένη αίθουσα» (Painted Hall) της Παλιάς Βασιλικής Ακαδημίας του Ναυτικού αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά δείγματα μπαρόκ αισθητικής στην Ευρώπη. Το έργο αναπτύσσεται σε τρεις χώρους: τον Προθάλαμο, την Κάτω και την Πάνω Αίθουσα. Ο διάκοσμος, σύλληψη του Βρετανού καλλιτέχνη Sir James Thornhill (1675-1734), πραγματοποιήθηκε μεταξύ 1707 και 1726, περίοδο κατά την οποία το Ηνωμένο Βασίλειο έγινε κυρίαρχη δύναμη στην Ευρώπη. Κεντρική αφήγησή του αποτελεί η οροφογραφία με θέμα την ενθρόνιση των Γουλιέλμου Γ΄ και Μαρίας Β΄, το 1689, για την οποία χρησιμοποιήθηκε η τεχνική του κιαροσκούρο.


ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ
Βασιλικό Ανάκτορο Λάκεν


© jesuspereira, Shutterstock 


Το έργο «Heaven of Delight» του πολυδιάστατου Βέλγου καλλιτέχνη Jan Fabre (1958-) κοσμεί την οροφή της αίθουσας La Salle des Glaces, στην επίσημη κατοικία της βασιλικής οικογένειας του Βελγίου. Είναι φτιαγμένο από περισσότερα από 1,6 εκατομμύρια κελύφη σκαραβαίων, τα οποία περιβάλλουν και τον κεντρικό πολυέλαιο της αίθουσας. Ο Fabre είναι γνωστός για τους πειραματισμούς του στη ζωγραφική και στη γλυπτική, όπως και για τη χρήση σκαθαριών, με τα οποία δημιουργεί ενδιαφέροντα μοτίβα. Για την ολοκλήρωση της οροφογραφίας χρειάστηκαν τέσσερις μήνες και οι 29 βοηθοί του Fabre.


IΣΦΑΧΑΝ
Tζαμί του Σάχη


© Aliaksandr Mazurkevich, Alamy


Το Τζαμί του Σάχη, γνωστό και ως Τζαμί του Ιμάμη, κατασκευάστηκε μεταξύ 1611 και 1666 και αποτελεί μοναδικό παράδειγμα αρχιτεκτονικής και παραδοσιακών τεχνικών του Ιράν. Στο εσωτερικό του, τα χρώματα της αυγής, της θάλασσας και των αστερισμών αντικατοπτρίζονται πάνω σε σχεδόν μισό εκατομμύριο πλακίδια με γεωμετρικά σχήματα και διάκοσμο από λουλούδια. Το στίλβωμά τους έχει γίνει με την τεχνική haft-rangi, κατά την οποία πάνω σε κάθε επιφάνεια χρησιμοποιούνται επτά διαφορετικά χρώματα. Αντίθετα με τη δυτική θρησκευτική τέχνη, που ασχολείται με την ερμηνεία των εικόνων και των συμβόλων, εδώ τα σχήματα και τα χρώματα προαναγγέλλουν κάτι το υπερβατικό.


ΒΑΡΚEΛΩΝΗ
Σαγράδα Φαμίλια


© Rob Whitworth, Alamy


Το αρχιτεκτόνημα που εμπνεύστηκε ο Καταλανός βιβλιοπώλης Josep Maria Bocabella έμελλε να γίνει έργο ζωής του Antoni Gaudi (1852-1926). Η Σαγράδα Φαμίλια ξεκίνησε να ανοικοδομείται στις αρχές του 19ου αιώνα και μέχρι σήμερα είναι υπό κατασκευή. Ο Ισπανός αρχιτέκτονας απομάκρυνε τα αρχέγονα γοτθικά στοιχεία από τον σχεδιασμό της, ανοίγοντας τον δρόμο για το κίνημα της αρ νουβό. Αν σταθεί κανείς στο κέντρο και κοιτάξει ψηλά, αντικρίζει μια οργανική δομή, ένα σχήμα που κανείς μέχρι τότε δεν είχε σκεφτεί. Από την αρχή η εκκλησία πάντρευε ετερόκλητα στοιχεία: αντί για τις βαριές κολόνες γοτθικού στιλ, εδώ ένα πλήθος από λεπτά «δέντρα» υψώνονται έως την οροφή. Ζεστά και ψυχρά χρώματα συνδυάζονται αρμονικά μεταξύ τους, ενώ η απρόσμενη χρήση των αριστοτεχνικά φτιαγμένων βιτρό φιλτράρουν το φως μοναδικά.

Στο λεύκωμα «The Art of Looking Up» (εκδόσεις White Lion Publishing, Οκτώβριος 2019), η εμπειρογνώμων τέχνης Catherine McCormack μας προσκαλεί σε μια περιήγηση σε μερικές από τις πιο εντυπωσιακές οροφογραφίες του κόσμου. Εξηγεί τις κοινωνικοπολιτικές και θρησκευτικές ιδέες που εκφράζουν, τις τεχνικές εκτέλεσής τους και μας συστήνει τους καλλιτέχνες που τις δημιούργησαν.

Online

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ