Νότης Παπαδόπουλος ΝΟΤΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

Αναζητώντας την κοινή λογική

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Ο ένας θεωρεί ότι δεν είναι αδίκημα να κουβαλάει κανείς μολότοφ στην τσάντα του. Ο άλλος πιστεύει ότι τα ευρήματα της Αστυνομίας στο υπόγειο της ΑΣΟΕΕ ήταν άνευ σημασίας – «Καλά, δεν βρήκαν και καλάσνικοφ...» Ο τρίτος λέει ότι «καλά έκαναν» όσοι έσπασαν τα λουκέτα που είχε βάλει η Σύγκλητος και μπούκαραν στο πανεπιστήμιο. Ο τέταρτος προτρέπει τους πολίτες σε κινητοποιήσεις «κατά του κλίματος ακραίας τρομοκρατίας από τα ΜΑΤ». Κι από πάνω, οι νεολαίοι του κόμματος συμπεραίνουν ότι «Η κανονικότητα επιτίθεται. Η Δημοκρατία κινδυνεύει»!

Αν οι συριζαίοι δεν έσπευδαν να δείξουν με τόση ζέση πόσο προσκολλημένοι είναι στο αριστερίστικο DNA ενός περιθωριακού κόμματος του 3%, η Ν.Δ. θα έπρεπε να κάνει το παν για να τους εφεύρει.

Οπως πολύ εύστοχα είπε ο κ. Πέτσας στον ΣΚΑΪ, θα παραχωρούσε με ευκολία τον χρόνο του στα ΜΜΕ αν επρόκειτο, αντί γι’ αυτόν, να μιλάει ο βουλευτής Αχαΐας του ΣΥΡΙΖΑ κ. Μάρκου. Ο οποίος –αν δεν τον έχετε ακούσει– αισθάνεται ότι ακόμη ζει στην παρανομία: Δίνει την αίσθηση ότι κάθε βράδυ κοιμάται σε διαφορετικό σπίτι συντρόφου για να μην τον συλλάβει το αυταρχικό καθεστώς που κυβερνά και μάλιστα με το ένα μάτι ανοιχτό για να μην τον πιάσουν στον ύπνο οι σπιούνοι της Αστυνομίας.

Ο ΣΥΡΙΖΑ προφανώς δεν έχει αντιληφθεί ακόμη τους λόγους που τον οδήγησαν στη μεγάλη ήττα του Ιουλίου. Οτι οι πολίτες ενδιαφέρονται πρωτίστως για την ασφάλεια της οικογένειάς τους και της περιουσίας τους, μετά για τη μόρφωση των παιδιών τους, ενώ παράλληλα ζητούν από την κυβέρνηση να βελτιώσει το βιοτικό τους επίπεδο με μικρότερη φορολογία, καλύτερες συνθήκες εργασίας, καθαρότερο περιβάλλον.

Ο ΣΥΡΙΖΑ ηττήθηκε παταγωδώς διότι η διακυβέρνησή του έμεινε μεταξεταστέα απέναντι στις βασικές αυτές προτεραιότητες των πολιτών. Πάρτε την Παιδεία. Η θητεία των κ. Μπαλτά, Φίλη και Γαβρόγλου στιγματίστηκε από το «η αριστεία είναι ρετσινιά», από την κατάργηση των Πρότυπων και Πειραματικών δημοσίων σχολείων, από την προσπάθεια επιβολής ΦΠΑ στα ιδιωτικά σχολεία για να τιμωρηθούν οι ελίτ, αλλά και τη συνολική υποβάθμιση της παρεχόμενης Παιδείας με ρουσφέτια και κινήσεις εξίσωσης προς τα κάτω: Με μία υπουργική απόφαση τα ΤΕΙ της χώρας έγιναν ΑΕΙ, ενώ μέσα σε μία μέρα ιδρύθηκαν 37 νέα πανεπιστημιακά τμήματα για προεκλογικούς λόγους.

Προφανώς κάτω από τη βάση πήρε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και στο θέμα της οικονομικής διαχείρισης. Στα 4,5 χρόνια διακυβέρνησής του γονάτισε τους πολίτες με επιπλέον φόρους 12 δισ. ευρώ από όσους ζητούσαν οι δανειστές, με θύματα τους ασθενέστερους και τη μεσαία τάξη.

Καμία κυβέρνηση δεν διανοήθηκε να βάλει ΦΠΑ 24% σε βασικά τρόφιμα, να αυξήσει τις εισφορές και τις κρατήσεις των ελεύθερων επαγγελματιών στο 70% του εισοδήματός τους και να κόψει το ΕΚΑΣ στους οικονομικά αδύναμους.

Ωστόσο, εκεί που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ αναδείχτηκε πρωταθλήτρια ανικανότητας ήταν ασφαλώς στον τομέα της ασφάλειας. Πέρα από την τραγωδία στο Μάτι –την οποία προσπάθησαν οι εγκέφαλοι της κυβέρνησης να την παρουσιάσουν ως... επιτυχία–, η κυβέρνηση Τσίπρα πήρε κάτω από τη βάση στην πάταξη της εγκληματικότητας, εξαγριώνοντας μάλιστα τους πολίτες με τις ανεκδιήγητες συμβουλές Τόσκα – «Αν κοιμάστε και μπει κλέφτης στο σπίτι σας, απλώς γυρίστε πλευρό». Αυτό που ξεχείλισε, όμως, το ποτήρι ήταν η άνευ όρων παράδοσή της στους αριστεριστές και η ενθάρρυνση κάθε είδους αντιεξουσιαστή, αναρχοαυτόνομου, μέλους του «Ρουβίκωνα» ή αλληλέγγυου να εισβάλλει σε δημόσια κτίρια, να καίει τρόλεϊ και να καταστρέφει ιδιωτικές εγκαταστάσεις.

Μετά την εκλογική ήττα ο κ. Τσίπρας έδειξε ότι πήρε το μήνυμα και ότι θα επιχειρήσει να στρέψει τον ΣΥΡΙΖΑ προς το Κέντρο, να τον μεταμορφώσει σε νέο ΠΑΣΟΚ, εγκαταλείποντας την κουλτούρα του πεζοδρομίου και του επαναστατικού ακτιβισμού. Τίποτα δεν έκανε.

Κύρια έκφραση του κ. Τσίπρα και των συνεργατών του παραμένει ο άκρατος λαϊκισμός, οι εύκολες επικοινωνιακές κορώνες, τα  φτηνά επιχειρήματα, ο απλουστευτικός διαχωρισμός του κόσμου σε δεξιούς και αριστερούς, στους δικούς μας και στους άλλους, και η κούφια επαναστατική ρητορική του ’70 που αφορά έναν κόσμο που έχει εξαφανισθεί για πάντα.

Μια κυβέρνηση, για να είναι αποτελεσματική και δημιουργική,  χρειάζεται μια σοβαρή αντιπολίτευση με κοινό νου, προσγειωμένη στο σήμερα. Χρειάζεται διακομματικές συναινέσεις και συντονισμένη προσπάθεια για την επίτευξη εθνικών στόχων. Χρειάζεται να έχουν όλοι ρεαλιστικό όραμα για το μέλλον του τόπου. Πώς να συνεννοηθείς, όμως, για όλα αυτά με τον χαμένο στα σύννεφα και στις ιδεοληψίες του ΣΥΡΙΖΑ; Ελα ντε...

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ