Μιχάλης Τσιντσίνης ΜΙΧΑΛΗΣ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗΣ

Παύλος Γερουλάνος: Λάζαροι

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: ΜΑΣΚΕΣ

Κανείς δεν είπε ότι το συνέδριο αυτό είναι κανονικό συνέδριο. Ακόμη και η επισπεύδουσα πλευρά, της προέδρου του Κινήματος Αλλαγής, αναγνωρίζει ότι σκοπός της κομματικής σύναξης του Σαββατοκύριακου είναι να αρθεί καταστατικά ο οργανωτικός ερμαφροδιτισμός του ΠΑΣΟΚ, που νιώθει ΠΑΣΟΚ, αλλά κείται πια εγκλωβισμένο στο καύκαλο του ΚΙΝΑΛ.

Το ζητούμενο είναι να ταυτοποιηθούν τα όργανα του ΚΙΝΑΛ ως όργανα του ΠΑΣΟΚ. Να λογίζεται, για παράδειγμα, η πρόεδρος του ΚΙΝΑΛ αυτοδικαίως πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ χωρίς να δέχεται διαρκώς οχλήσεις ότι υποχρεούται να διεκδικήσει την επανεκλογή της.

Στην πραγματικότητα, ο δυϊσμός αφορά μόνο τους τύπους. Οι τύποι όμως έγιναν τους τελευταίους μήνες έδαφος μιας εσωκομματικής κριτικής, της οποίας φωνή είναι κυρίως ο Παύλος Γερουλάνος.

Η επιστροφή στο ΠΑΣΟΚ, την οποία ζητάει ο πρώην υπουργός, κρίνεται ανέφικτη για πρακτικούς λόγους. Τα βάρη του ΑΦΜ του παλαιού κόμματος το καθιστούν –για να το πούμε κομψά– οικονομικά μη λειτουργικό. Η έκκληση για επιστροφή κρίνεται, ούτως ή άλλως, προσχηματική, αφού το να ζητάς περισσότερο ΠΑΣΟΚ από όσο κομίζει η Γεννηματά είναι σαν να ζητάς περισσότερο Ολυμπιακό από τον Τάκη Τσουκαλά.

Ο Γερουλάνος μαζεύει τώρα υπογραφές για ένα ψήφισμα που θα ζητάει εκλογή αντιπροσώπων, καθώς το επικείμενο συνέδριο συγκροτείται με διορισμό των Λαζάρων – με αναφύτευση όσων είχαν εκλεγεί τον Μάρτιο στο συνέδριο του ΚΙΝΑΛ και αναβίωση όσων είχαν εκλεγεί στο προηγούμενο τακτικό συνέδριο του ΠΑΣΟΚ το 2015. Η πρωτοβουλία για το ψήφισμα δεν έχει, λένε οι προεδρικοί, ερείσματα για να τελεσφορήσει. Συντηρεί, όμως, κατά τη γνώμη τους, μια υπονομευτική κακοφωνία, την οποία αποδίδουν στον όψιμο συγχρωτισμό του Γερουλάνου με το «Πράττω» του Κοτζιά, σε εκδήλωση του οποίου το πασοκικό στέλεχος δάνεισε προσφάτως τη φωτογένειά του.

Από τη μια, ο Γερουλάνος μετριέται «πολύ λίγος» για να κλονίσει τη Γεννηματά. Από την άλλη, αναθεματίζεται ως επίδοξος διασπαστής, που θα φτιάξει συνιστώσα για να τη χρησιμοποιήσει μετά ως όχημα μεταπήδησής του στον ΣΥΡΙΖΑ. Ή η ηγεσία υποτιμά τα «κουκιά» του Γερουλάνου· ή υπεραντιδρά σε μια ναρκισσιστική πόζα που δεν μπορεί να την απειλήσει.

Αν πιστέψει κανείς τους μυημένους, ισχύει μάλλον το δεύτερο. Ο μόνος ισχυρός εσωκομματικός αντίπαλος της Γεννηματά, ο Ανδρουλάκης, επιλέγει να αναβάλει την αναμέτρηση, υπολογίζοντας ότι ο χρόνος ετοιμάζει το φρούτο για να πέσει ώριμο στην αγκαλιά του.

Αυτό που καταγγέλλεται ως «παρωδία» είναι περισσότερο συνέδριο-μονωδία. Η Γεννηματά φαίνεται να είναι σε θέση να το διεκπεραιώσει συνοπτικά, χωρίς αμφισβήτηση. Δεν θα της φταίει πια η καταστατική δυσαρμονία. Αυτός που θα της φταίει μετά το συνέδριο έχει ήδη σερβιριστεί.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ