Άγγελος Στάγκος ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΤΑΓΚΟΣ

Η Αγκυρα θέλει διμερή διαπραγμάτευση

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Ευτυχώς σταμάτησε γρήγορα η ομφαλοσκόπηση μέσω συζήτησης κατά πόσον η ελληνική πλευρά έπρεπε ή δεν έπρεπε να επιδιώξει συνάντηση με την τουρκική στο Λονδίνο, μετά την τελευταία κλιμάκωση των προκλήσεων του Ταγίπ Ερντογάν. Παρά τη φιλότιμη προσπάθεια του Αλ. Τσίπρα, που για άλλη μία φορά επιβεβαίωσε τον εαυτό του. Την ίδια ώρα που ο Ελληνας πρωθυπουργός συναντούσε τον Τούρκο πρόεδρο, αυτός επέλεξε να εξαπολύσει αντιπολιτευτικούς μύδρους μπροστά σε κομματικό ακροατήριο, επικρίνοντας ως χλιαρή τη στάση της κυβέρνησης απέναντι στην Αγκυρα. Εκ των υστέρων άλλαξε γραμμή, αν κρίνουμε από τη συγκρατημένη συμπεριφορά στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ σε δημόσιες τοποθετήσεις τους.

Δεν έχει ιδιαίτερη σημασία το ερώτημα αν έπρεπε ή όχι να γίνει η συνάντηση. Η αλήθεια είναι ότι ο Ταγίπ Ερντογάν και η Τουρκία ούτε προσπαθούν ούτε κρύβουν τις προθέσεις τους, και δεν μπλοφάρουν. Η πολιτική που ακολουθεί σήμερα η Αγκυρα αποτελεί συνέχεια της πολιτικής της στη δεκαετία του ’70. Πρόκειται για εθνική πολιτική που εκδηλώνεται, κλιμακώνεται και υλοποιείται τώρα ανοικτά, γιατί η τουρκική ηγεσία κρίνει ότι τη βοηθούν οι διεθνείς συνθήκες. Η αστάθεια που επικρατεί στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Ανατολικής Μεσογείου –και σε μεγάλο βαθμό παγκοσμίως–, η παρουσία και η αναστάτωση που προκαλεί ο Ντόναλντ Τραμπ (μαζί με τη... γοητεία που ασκεί πάνω του ο Ταγίπ Ερντογάν), η προσέγγιση Τουρκίας - Ρωσίας, η αμηχανία της Ευρώπης και τα εθνικά συμφέροντα που απαγορεύουν ενιαία γραμμή, η έλλειψη βούλησης της Γερμανίας να εμπλέκεται σε καυτά θέματα.

Το συμπέρασμα λοιπόν είναι ότι ο Τούρκος πρόεδρος θα προχωρούσε όπως προχωρεί, είτε γινόταν η συνάντηση είτε όχι. Οσοι νόμιζαν ότι ίσως να προέκυπτε κάτι νέο από την ελληνοτουρκική συνάντηση στο Λονδίνο έπεσαν τραγικά έξω. Το ίδιο θα ισχύσει αν πιστέψουν ότι η Τουρκία θα αλλάξει γραμμή επειδή η Αθήνα και διάφορες άλλες πρωτεύουσες καταδικάζουν την προκλητικότητα της Αγκυρας και κρίνουν άκυρο το μνημόνιο συναντίληψης που υπέγραψε με την αμφισβητούμενη κυβέρνηση της Τρίπολης στη Λιβύη. Μόνον αν αλλάξουν τα δεδομένα εκεί και υπερισχύσει στον εμφύλιο η πλευρά που υποστηρίζεται από την Αίγυπτο μπορεί να αλλάξει κάτι. Με την υπενθύμιση πάντα ότι η Τουρκία ακολουθεί πολιτική ισχύος στην περιοχή και δεν νοιάζεται για διεθνείς νομιμότητες και άλλες τέτοιες «λεπτομέρειες», ούτε επιθυμεί να γίνει μέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης, σενάριο εξαρχής φανταστικό. Οπως εξελίχθηκαν τα πράγματα και απ’ όσα έγιναν γνωστά λοιπόν, το «φανερό» μυστήριο της ελληνοτουρκικής συνάντησης ήταν η παρουσία του Μπιναλί Γιλντιρίμ στο πλευρό του Ερντογάν.

Οι πληροφορίες μάλιστα λένε ότι ο Τούρκος πρόεδρος ζήτησε διεύρυνση του αριθμού των δύο αντιπροσωπειών για να είναι και ο λεγάμενος παρών. Είναι τέως πρωθυπουργός, τέως υποψήφιος του Ερντογάν για δήμαρχος της Κωνσταντινούπολης και απλός βουλευτής σήμερα, οπότε είναι ερώτημα γιατί τον ήθελε δίπλα του ο... σουλτάνος. Για να στείλει ένα μήνυμα στο εσωτερικό της χώρας του ή για να υπονοήσει κάτι στους δικούς μας; Το άλλο μυστήριο είναι αν κατά τη συνάντηση έγινε λόγος, τουλάχιστον από την ελληνική πλευρά, για κοινή προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, και αν ναι, ποια ήταν η αντίδραση των Τούρκων.

Κατά τα άλλα, αυτά που γνωρίζαμε πριν από τη συνάντηση, τα ίδια ξέρουμε και σήμερα, με την προσθήκη του περιεχομένου του τουρκολιβυκού μνημονίου συναντίληψης.

Πρώτον, η Τουρκία αντιμετωπίζει ως ενιαίο σύνολο τα κυριαρχικά δικαιώματα Κύπρου και Ελλάδας, αλλά ίσως δούμε διαφοροποιημένες τις τακτικές της επί του πεδίου όσον αφορά τις ΑΟΖ των δύο χωρών.

Δεύτερον, είναι φανερό ότι θέλει να αποκόψει πλήρως την Ελλάδα από τα κυριαρχικά δικαιώματα και τις εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο.

Τρίτον, η διακηρυγμένη προτεραιότητά της είναι να σύρει την Ελλάδα σε διμερείς διαπραγματεύσεις εφ’ όλης της ύλης και δείχνει διατεθειμένη να φτάσει στα άκρα για να το πετύχει. Τέταρτον, δεν πρέπει να υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η λιβυκή ηγεσία με έδρα την Τρίπολη είναι μαριονέτα της Αγκυρας και θα την υπακούει όσο βρίσκεται στη ζωή. Πέμπτον, θα συνεχιστεί η εργαλειοποίηση των προσφυγικών ροών, ανάλογα και με τους παράδες που θα εξασφαλίζει από την Ευρώπη. Εκτον, ο καλός Θεός της Ελλάδας βοηθός, εφόσον όμως διαμορφωθεί εθνική στρατηγική...

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ