Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

O κ. Αλ. Γεωργούλης για δημοσίευμα της «Κ»

Κύριε διευθυντά

Πιστεύω ότι η εποικοδομητική κριτική στο έργο μας είναι ζωτική. Χωρίς αυτήν είναι αδύνατο να γνωρίζουμε και να εξυπηρετούμε το συμφέρον των πολιτών. Θεωρώ όμως πως η επιχειρηματολογία του Μιχ. Τσιντσίνη στο άρθρο «Αλέξης Γεωργούλης: Γλώσσες», που δημοσιεύθηκε στις 29 Νοεμβρίου στην «Καθημερινή» σχετικά με την παρέμβασή μου στην πρόσφατη εκδήλωση στο Ευρωκοινοβούλιο για την εξόρυξη χρυσού όχι μόνο δεν αντιπροσωπεύει αυτήν την κριτική, αλλά ενισχύει το είδος του διαλόγου που παρατήρησα προσφάτως στα μέσα ενημέρωσης.

Το είδος του διαλόγου στο οποίο αναφέρομαι έχει να κάνει με επιθετικά και αρνητικά σχόλια τα οποία δεν έχουν ως βάση τη συνολική γνώση των πραγματικών γεγονότων. Αν γνώριζαν επακριβώς το πλαίσιο της παρέμβασής μου, οι υποστηρικτές της συναισθηματικά φορτισμένης κριτικής που μου ασκήθηκε τις τελευταίες ημέρες πιθανότατα δεν θα είχαν απολύτως τίποτα να σχολιάσουν. Ο λόγος μου σε αυτήν τη συνάντηση αποτέλεσε παρέμβαση σε μια συγκεκριμένη συζήτηση, απευθυνόταν μόνο στους παρευρισκομένους και ήταν εντός περιορισμένου χρονικού πλαισίου, κατά το οποίο δεν χρειάστηκε να αναφέρω λεπτομέρειες. Εκτός τούτου, αφορούσε μια συνοπτική παρουσίαση της κατάστασης των αναφορών που εκκρεμούν ενώπιον της Επιτροπής. Εφόσον αφαιρέθηκε και απομονώθηκε από αυτό το πλαίσιο, δεν θα μπορούσε να αποτελεί αυτός καθαυτόν ο λόγος μου πηγή πληροφόρησης σε κάποιον που δεν παρέστη στην εκδήλωση.

Ο λόγος όμως που επικοινωνώ μαζί σας είναι η στάση μου στην ψηφοφορία για το Κολέγιο των Επιτρόπων και τα σχόλια σχετικά με την έλλειψη αιτιολογίας, τα οποία και δεν θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν παρά μόνον ως ψευδή. Απορώ, μάλιστα, ποιος είναι ο λόγος επίκλησης ψευδών στο άρθρο. Θα ήθελα να παραπέμψω στην αιτιολόγηση που κατέθεσα γραπτώς την ημέρα της ψηφοφορίας για να τεκμηριώσω τη στάση μου, την οποία και μπορείτε να βρείτε στα πρακτικά της συνεδρίασης. Συνοπτικά, σας αναφέρω ότι γνώμη μου είναι πως η Ευρώπη χρειάζεται άμεσα να επανεκκινήσει το νομοθετικό και πολιτικό της έργο. Παρ’ όλα αυτά, παραμένω σκεπτικός ως προς το Κολέγιο των Επιτρόπων. Αυτό διότι μερικοί επίτροποι δεν έδωσαν ικανοποιητικές απαντήσεις σχετικά με το ζήτημα της σύγκρουσης συμφερόντων. Επιπλέον, διατηρώ σοβαρές επιφυλάξεις όσον αφορά την απόφαση της κ. Φον ντερ Λάιεν να κατανείμει το έργο του πολιτισμού σε τρία χαρτοφυλάκια (Εσωτερικής Αγοράς, Καινοτομίας και Νεολαίας και Προστασία του Ευρωπαϊκού Τρόπου Ζωής), προτείνοντας παράλληλα να μη συμπεριληφθούν οι λέξεις «Πολιτισμός» και «Παιδεία» σε κανέναν από τους τίτλους αυτών.

Παρ’ όλα αυτά, η πολιτική συμφωνία είχε ήδη επιτευχθεί πολύ πριν από την ψηφοφορία. Επιθυμώ να μεταφέρω την πάλη στις προτάσεις και στους φακέλους που θα έρθουν στο Κοινοβούλιο. Ως σώμα θα πρέπει να εξασφαλίσουμε ότι η Κομισιόν θα λογοδοτεί σε κάθε ευκαιρία. Προσβλέπω, λοιπόν, να σταθώ εποικοδομητικά απέναντι στους αρμοδίους για να υπηρετήσουμε τους λαούς της Ευρώπης χωρίς διάκριση.

Αλεξης Γεωργουλης Ευρωβουλευτής

Κακό παράδειγμα από τους γονείς

Kύριε διευθυντά

Σας έχει ποτέ συμβεί να περάσετε έξω από Δημοτικό Σχολείο όταν σχολούν οι μαθητές; Είμαι βέβαιη πως θα μελαγχολήσετε και θα στενοχωρηθείτε, όπως κάθε νοήμων άνθρωπος, ειδικά μάλιστα όταν αγαπάει τα παιδιά.

Να μια πανελλήνιας εμβέλειας εικόνα που σοκάρει: Σχόλασμα κατά τις 13.15. Ο μεγάλος όγκος των μαθητών δεν μένει πλέον στο ολοήμερο έτσι που απαξιώθηκε τα τελευταία χρόνια, χωρίς δάσκαλο υπεύθυνο γι’ αυτό και με περικοπές στις ειδικότητες.

Επομένως το κουδούνι των 13.15 απελευθερώνει το μεγαλύτερο μέρος των μαθητών και το οδηγεί στην πύλη του σχολείου, όπου περιμένουν γονείς ή παππούδες ή οι οικιακοί βοηθοί για την παραλαβή. Και τότε δεκάδες μηχανάκια, μικρά και μεγάλα, με πατεράδες ή μητέρες βιαστικούς και αγχωμένους, χωρίς κράνος, παραβιάζοντας κόκκινο, κίτρινες λωρίδες σπρώχνοντας με τις ρόδες τους, παραλαμβάνουν τα αθώα πλάσματα και τα επιβιβάζουν χωρίς κράνος κι αυτά, δυο και τρία πολλές φορές το ένα πίσω από το άλλο, οι σάκες στο τιμόνι ή μπροστά στα πόδια του οδηγού και ξεχύνονται. Προς πάσα κατεύθυνση. Ανάποδα στην κανονική πορεία ή πάνω στα πεζοδρόμια για να «κόψουν» δρόμο, αναπτύσσοντας ταχύτητα για να αφήσουν τα παιδιά στο σπίτι και να επιστρέψουν στη δουλειά, από την οποία δραπετεύουν κάθε μέρα σκαστοί ή με άδεια από τη «σημαία».

Ως συνταξιούχος πλέον εκπαιδευτικός, έχω την εικόνα αυτή στα μάτια μου και μαγκώνομαι μέσα μου. Την ασφάλεια αυτών των παιδιών ποιος την εγγυάται; Προγράμματα κυκλοφοριακής αγωγής στο σχολείο και μετά στην αυλόπορτα η αυτόματη διάψευση και κατάργησή τους. Μπορεί να διορθωθεί αυτό το φαινόμενο; Μπορεί η Τροχαία να αναλάβει; Προγράμματα ενημέρωσης, πρόληψης αλλά και ποινές; Ποιος θα ευαισθητοποιήσει αυτούς τους ανθρώπους που δεν υπολογίζουν τη ζωή των παιδιών τους αλλά και τη δική τους;

Βαρβαρα Καμπουριδου

Τέως συντονίστρια Εκπαίδευσης Λονδίνου


Μεταναστευτικό περί έκδοσης NAVTEX

Κύριε διευθυντά

Εχω να προτείνω μια λύση για το πρόβλημα των αυξημένων μεταναστευτικών-προσφυγικών ροών που αντιμετωπίζει η χώρα μας. Γνωρίζουμε (το Λιμενικό σίγουρα γνωρίζειι) ποιες είναι οι ακτές αυξημένων αφίξεων βαρκών με μετανάστες-πρόσφυγες. Είναι κάποιες ακτές σε Λέσβο, Σάμο, Χίο κ.λπ.

Σε αυτές τις ακτές να γίνεται έκδοση, από την Ελλάδα, NAVTEX τις περιόδους αυξημένων ροών. Οταν η κάθε βάρκα με μετανάστες-πρόσφυγες κατευθύνεται στην ελληνική ακτή θα εντοπίζεται κατ’ αρχάς από μακριά με τις θερμικές κάμερες και όταν πλησιάζει την ελληνική ακτή, θα πέφτει πάνω στις στρατιωτικές ασκήσεις της NAVTEX, που άλλωστε μας απαλλάσσει από την υποχρέωση έρευνας και διάσωσης. Αν αυτό συνεχιστεί για κάποιους μήνες, με αυτό τον τρόπο θα μειωθούν σιγά σιγά οι ροές.

Αγγελος Χιωτης

Ελλην πολίτης

H γλώσσα του σώματος (και) μεταξύ ηγετών

Κύριε διευθυντά

Επιτέλους, ένιωσα εθνικά υπερήφανος βλέποντας στην τηλεόραση (4-12-2019) τη χειραψία του Ελληνα πρωθυπουργού με τον Τούρκο πρόεδρο. Είναι, νομίζω, η πρώτη φορά που Ελληνας πρωθυπουργός ανταλλάσσει χειραψία με Τούρκο, εκφράζοντας με τη στάση του αληθινά αισθήματα και σκέψεις. Επικράτησε σοβαρότητα έως ψυχρότητα. Ο Τούρκος πρόεδρος με το αριστερό χέρι κρατάει απαλά το χέρι του δικού μας, αλλά το κατεβάζει αμήχανα, σχεδόν αμέσως, μη βρίσκοντας ανταπόκριση. Θα έλεγα, υπό τις παρούσες συνθήκες, ακόμη και ένα πικρόχολο χαμόγελο εκ μέρους του κ. Μητσοτάκη, θα ήταν υπερβολικά οικείο, καθόσον η γλώσσα του σώματος ερμηνεύεται κατά το δοκούν από τον κ. Ερντογάν. Παρά ταύτα, ο κ. Τσίπρας εγκαλεί τον κ. Μητσοτάκη για… ενδοτικότητα, ενώ εκείνος είχε υποσχεθεί στον κ. Ερντογάν την έκδοση των οκτώ Τούρκων αξιωματικών (αν δεν κάνω λάθος, ποτέ δεν το διέψευσε, παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις).

«Ρωμιών καυγάς, Τουρκών χαλβάς». Η διπλωματία που λέει «χέρι που δεν μπορείς να δαγκώσεις, φίλησέ το» έχει και αυτή κόκκινη γραμμή, κατά το δη λεγόμενον. Ο Κων/νος Καραμανλής, ο Μακεδών, άντρας δωρικής λιτότητας και ύφους (η λιτότης ως αρετή), ποτέ δεν μιλούσε ούτε χειρονομούσε καθ’ υπερβολήν.

Ηταν μετρημένος, γι’ αυτό μετρούσε.

Ιωαννης Αθ. Μακρης

Καστέλλια Παρνασσίδος

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ