Στέφανος Κασιμάτης ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

Ενδυματολογική παρέμβαση

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Διακρίνω κάτι από την ατμόσφαιρα του «Downton Abbey» ή κάνω λάθος;

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: ΦAΛHPEYΣ

Αδυνατισμένος κατά τριάντα κιλά τουλάχιστον και με το μόνιμο μαύρισμα του ιστιοπλόου, ο Πάνος Καμμένος έκανε την επανεμφάνισή του σε ημερίδα κάποιου ινστιτούτου γεωπολιτικών μελετών «Εθνική Αναδημιουργία». («Σύντομα κοντά σας» είναι το μήνυμα στην υπό κατασκευήν ιστοσελίδα του ινστιτούτου...) Για την ποιότητα του συγκεκριμένου οργανισμού μιλούν τα ονόματα των επιφανών προσκεκλημένων του: πλην του πρώην υπουργού Εθνικής Αμυνας στις κυβερνήσεις ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, την εκδήλωση λάμπρυνε με την παρουσία της η Δήμητρα Λιάνη-Παπανδρέου.

Από τις επισημάνσεις στην ομιλία του πρώην πολιτικού ξεχώρισα δύο σημεία. Την έκκλησή του, πρώτα, να δοθεί μέρος του υπερπλεονάσματος στις Ενοπλες Δυνάμεις. Ξέρει πού το λέει, γι’ αυτό και το επισημαίνω. Ξέρει πολύ καλά σε τι κατάσταση τις άφησε ύστερα από πέντε χρόνια στο υπουργείο. Επειτα, ξεχωρίζω την προειδοποίησή του ότι «για να αποφύγουμε τον πόλεμο, δεν υπάρχει άλλος τρόπος από το να είμαστε έτοιμοι να κάνουμε πόλεμο». Ας μην παρερμηνευθεί ως έκφραση μιας φιλοπόλεμης διάθεσης, όχι! Αν η δήλωση ερμηνευθεί εμπειρικά, δηλαδή με βάση τα πεπραγμένα της υπουργικής θητείας του, αποδεικνύεται ενδυματολογικής φύσεως. Θέλει να πει, δηλαδή, ότι επειδή αδυνάτισε πρέπει να παραγγείλει νέες στολές, διότι καμία από τη μεγάλη συλλογή του από τις XXXL δεν του κάνει πια...

Η εξαίρεση

Δεν γνωρίζω το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας για την ψήφο των αποδήμων, πάντως, μέχρι χθες νωρίς το βράδυ, ο πρόεδρος Βαρουφάκης έδειχνε να είναι η θλιβερή εξαίρεση στην ομοφωνία των άλλων πολιτικών δυνάμεων στη Βουλή.

Θλιβερή, διότι κανείς δεν είχε καταλάβει γιατί ακριβώς διαφωνούσε. Και περίεργη, όμως, διότι αντικρούει τη νέα εικόνα που προσπαθεί να φτιάξει για τον εαυτό του. Αν έχετε προσέξει, ο Βαρουφάκης όχι μόνο δεν σηκώνει πια τα πέτα του σακακιού του, αλλά το κουμπώνει όταν μιλάει όρθιος. Παίζει –αρκετά άτσαλα, είναι αλήθεια– τον νέο του ρόλο: του πολιτικού αρχηγού, που είναι αριστερός μεν, αλλά σοβαρός ή, εν πάση περιπτώσει, εμφανώς σοβαρότερος του Τσίπρα. Ακόμη και τη φωνή του κάνει πιο μπάσα για να υπηρετήσει τον ρόλο. Πώς κολλάει, λοιπόν, αυτή η ανεξήγητη τσιριμόνια με την ψήφο των αποδήμων;

Για να το εξηγήσει αυτό, έδωσε στη δημοσιότητα ένα βίντεο («heartfelt», θα ήταν η ταξινόμηση στο Netflix), στο οποίο εξηγεί αυτοπροσώπως (με τη μύτη του να δεσπόζει, ατυχώς, λόγω του ευρυγώνιου φακού του λάπτοπ) γιατί δεν ψηφίζει το νομοσχέδιο. Οκτώ λεπτά συναισθηματισμός και αρλούμπες, με μόνο επιχείρημα μια πρόχειρη σοφιστεία: ότι το νομοσχέδιο αφαιρεί δικαιώματα. Στην πραγματικότητα, ούτε και ο ίδιος ξέρει γιατί διαφωνεί. Ισως είναι η φύση του.

Πάντως, παρακολουθώντας τον Βαρουφάκη, με τον καιρό αποκαλύπτεται το μεγαλύτερο μειονέκτημά του, εξαιτίας του οποίου θα αποτύχει στον νέο του ρόλο ως «σοβαρού». Πρόκειται για την απόλυτη αδυναμία να καταπιαστεί με οτιδήποτε αφορά την πρακτική διάσταση της ζωής. Ως διαπραγματευτής, δεν υπήρχε. Ως υπουργός, ήταν άφαντος. Δύο φορές πρότεινε κάτι συγκεκριμένο και τις δύο ήταν καταγέλαστες ηλιθιότητες: οι καλωδιωμένοι φοιτητές και τουρίστες που θα έπιαναν τη φοροδιαφυγή και το ελληνικό FBI για τις επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα. Στη σφαίρα της αρλούμπας διαπρέπει και εντυπωσιάζει, όταν όμως η πολιτική κατεβαίνει στο επίπεδο της πράξης, ο Βαρουφάκης δεν υπάρχει...

Τι λέει η Εφη;

Ετσι εξηγείται η αυτονόμησή του τώρα τελευταία ως προς τη συμπεριφορά και η προσέγγισή του με τον Πολάκη – κατά το ύφος τουλάχιστον, διότι ως προς το ήθος υπήρχε ταύτιση ανέκαθεν. Ο Δημήτρης Τζανακόπουλος έφτιαξε τη δική του τάση μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ! Ανοιξε το δικό του μαγαζί, ονομάζεται «Αριστερό Δίκτυο» και έχει συνεταίρο τον Δ. Βίτσα. Με μικρότερα μερίδια συμμετέχουν η δυναμική Πέτυ Πέρκα, που εισέβαλε στη δημοσιότητα με τη θέρμη της μολότοφ, καθώς και ο κομψευόμενος Γ. Μπουρνούς με το blazer και την pochette. Αναρωτιέμαι ποια να είναι η θέση της Εφης, η οποία ούτως ή άλλως μετέχει στους «53+», υπό την ηγεσία (τη φυσική ηγεσία, ασφαλώς) του Γιούκλιντ. Ελπίζω θα τον στηρίζει ηθικά. Το χρειάζεται στο νέο του ξεκίνημα...

Αγιογραφία

Παρουσιάστηκε με όλες τις δέουσες τιμές το βιβλίο του Γάλλου δημοσιογράφου Φ. Περιέ, στο οποίο ο Τσίπρας αγιογραφείται ως η μορφή του μέλλοντος της ευρωπαϊκής Αριστεράς. (Δηλαδή, μιλούμε για πραγματικά σοβαρή περίπτωση. Οχι απλώς οριακή, αλλά πολύ πέραν των ορίων...) Ο συγγραφέας είχε τη σεμνότητα, παρ’ όλα αυτά, να επισημάνει στην ομιλία του πόσο δύσκολο του ήταν, στην αρχή των δέκα χρόνων της ενασχόλησής του με τη χώρα μας, να «διεισδύσει» στην πραγματικότητα, δηλαδή να καταλάβει τι πραγματικά συνέβαινε. Και από το πόνημά του, αντιλαμβάνομαι ότι, δέκα χρόνια αργότερα, ακόμη προσπαθεί να διεισδύσει.

Το αξιοθαύμαστο, ωστόσο, είναι ότι έγραψε ολόκληρο βιβλίο για μία διείσδυση που δεν έγινε, αλλά αυτός νομίζει ότι έγινε και ότι την έκανε ο ίδιος! Είναι παράλογο, αλλά εξηγείται: ο άνθρωπος είναι Γάλλος. Παραπέμπω όσους θέλουν περισσότερες εξηγήσεις στο τέλος της υπέροχης ταινίας «Hollywood Ending» του Γούντι Αλεν. Εκεί, η απερίγραπτη και τελείως ασυνάρτητη ταινία, την οποία έχει γυρίσει ένας σκηνοθέτης που έχει τυφλωθεί προσωρινά, λόγω νεύρωσης, αλλά το κρύβει, βραβεύεται στη Γαλλία ως κινηματογραφικό αριστούργημα και ο δημιουργός της προσκαλείται στο Παρίσι για να τον τιμήσουν. Γάλλοι!..

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ