Μιχάλης Τσιντσίνης ΜΙΧΑΛΗΣ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗΣ

Ιωάννης Αγγελής: Τρύπες

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: ΜΑΣΚΕΣ

Οι βόμβες ήταν σκασμένες. Δεν υπήρχε ποτέ έγγραφο του FBI με στοιχεία κατά πολιτικών προσώπων. Αν υπήρχε, θα το είχε αξιοποιήσει η ανάκριση. Θα το είχαν μοιράσει σε μέγεθος αφίσας οι δίαυλοι της ανάκρισης στα μέσα ενημέρωσης. Υπήρχε μόνο η απάντηση του FBI στην εισαγγελέα Διαφθοράς, που ανέφερε τα ονόματα για τα οποία η εισαγγελέας είχε ζητήσει τη συνδρομή. Αυτό που στη ρασπουτινική διάλεκτο ονομάζεται «αναφορές σε εμπλοκή πολιτικών προσώπων» ήταν η αναπαραγωγή στο διαβιβαστικό του FBI των ονομάτων που είχε δώσει η ίδια η Τουλουπάκη.

Η υπενθύμιση αυτών των άχαρων λεπτομερειών βοηθάει για να προσπεράσει κανείς τον κρότο των χθεσινών αποκαλύψεων και αντι-αποκαλύψεων. Ο ΣΥΡΙΖΑ λάνσαρε ξανά την ίδια λίστα των ονομάτων, για να απαντήσει στον ισχυρισμό του αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου πως οι Αμερικανοί δεν είχαν στοιχεία για πολιτικούς.

Το έγγραφο που παρουσίασε ο Αγγελής επιβεβαιώνει ότι, αν και δεν υπήρχαν τεκμήρια πολιτικού χρήματος, είχε, αντιθέτως, δοθεί στις ελληνικές αρχές πολύ «ψωμί» για το χρήμα που διακινούσε η Novartis μέσω άλλων κυκλωμάτων – κυρίως για μαζικό χρηματισμό ιατρών. Το υλικό αυτό δεν απασχόλησε ποτέ τους ανακριτές, παρότι είχε ονόματα και διευθύνσεις. Ονόματα που, εκτός από ιμάντες διευθετήσεων, είχαν λειτουργήσει και ως αντιμνημονιακοί ιμάντες ανέλιξης του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία – όπως έχουν λειτουργήσει για κάθε ανερχόμενη εξουσία.

Ολη αυτή η συζήτηση ακούγεται σαν μασημένη κασέτα. Τι βρήκε και δεν έψαξε· τι έψαξε και δεν βρήκε η εισαγγελέας. Η ίδια έχει κατασταλάξει κατά τα 8/10 για την αξία του υλικού –δηλαδή των προφορικών μαρτυρίων– που είχε για πολιτικούς. Αυτή ήταν η υπόθεση Novartis. Η υπόθεση όμως που εκκρεμεί στη Βουλή δεν είναι υπόθεση Novartis. Είναι υπόθεση Παπαγγελόπουλου.

Την κρίσιμη διαφορά μοιάζει να την έχουν ξεχάσει ορισμένοι από τους βουλευτές με εισαγγελικά καθήκοντα εντός της επιτροπής – και ορισμένες κεφαλές εκτός. Η κατάθεση Αγγελή είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα της παρανόησης. Εμφανίζεται σαν καταπέλτης ένας μάρτυρας κατηγορίας που δεν τολμάει να προφέρει ούτε το όνομα του κατηγορουμένου· που φέρεται να λέει ότι δεν προτίθεται ο ίδιος «να βγάλει το φίδι από την τρύπα».

Αν υπάρχουν φίδια στην τρύπα, δεν έχουν μέχρι στιγμής ενοχληθεί. Αν υπάρχει πλεκτάνη, οι βρόχοι της μένουν ανέπαφοι. Οι προστατευόμενοι μάρτυρες εξακολουθούν τυπικά να χαίρουν των προνομίων της προστασίας. Οι κρίσιμοι μάρτυρες για την απόδειξη της πλεκτάνης εξακολουθούν να καταφεύγουν σε παρατσούκλια και αλληγορίες. Οι κατηγορούμενοι ως βραχίονες της σκευωρίας εξακολουθούν να κρατούν στα χέρια τους τη δικογραφία – μετά την απόφαση της Ολομέλειας Εφετών, που πιστοποιεί τον εσωτερικό διχασμό της Δικαιοσύνης.

Μπορεί η Προανακριτική να έχει μεγάλο πολιτικό φορτίο. Αλλά, αν αποδώσει μόνο πολιτικά συμπεράσματα, θα έχει αποτύχει.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ