Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Το μεγάλο στοίχημα; Ενότητα, ομοψυχία

Κύριε διευθυντά
Η  κοινωνία μας και το μεγαλύτερο μέρος της δεν θέλει τους πολιτικούς μας να κραδαίνουν σπαθιά και καριοφίλια. Ούτε και να την καλούν να βγει στους δρόμους. Ή να πάρει τα όρη και τα βουνά. Η κοινωνία μας θέλει τους πολιτικούς μας να είναι πάντα ειρηνικοί. Και να σαλπίζουν την εθνική μας συμφιλίωση.

Και ομοψυχία. Ετσι τους θέλουμε τους πολιτικούς μας. Να είναι σε όλες τις περιπτώσεις, ακόμη και τις δύσκολες, μεγαλόψυχοι και ενωτικοί. Και να το προσπαθούν ειλικρινά να κλείσουν όλες τις πληγές που μας άφησαν τα κατά καιρούς αλληλοφαγώματά μας. Αυτό είναι το μήνυμα που στέλνουμε σε όλα τα κόμματα για το 2020.

Να βάλουν όλα νερό στο κρασί τους και να προτάξουν για όλα τα προβλήματά μας τη συνεννόηση, τη συνεργασία και τη συμπόρευση. Ωστε το 2020 να είναι ένα καθοριστικό και ιστορικό ορόσημο για την από εδώ και πέρα πορεία. Προκειμένου να πάρει και η δική μας χώρα τα πάνω της οικονομικά. Και ας έχουν επιπλέον υπόψη τους οι πολιτικοί μας ότι για τους σημερινούς πολίτες δεν δημιουργούν καμία απολύτως αίσθηση ούτε οι διάφοροι θεατρινισμοί τους ούτε και αυτή η πεζοδρομιακή φρασεολογία στη Βουλή.

Τάκης Σουβαλιώτης, Χαλανδρίτσα Πατρών

Η ΕΜΥ, τα μποφόρ και οι «ατρόμητοι»

Κύριε διευθυντά
Διάβασα και άκουσα στα ραδιόφωνα / τηλεοράσεις για την  προ ημερών διάσωση τεσσάρων ατόμων από ιστιοφόρο σκάφος κοντά στο νησί Αγ. Γεώργιος, έξω από το Σούνιο, το οποίο είχε μείνει ακυβέρνητο, αφού είχαν καταστραφεί τα πανιά του από τους ανέμους των 9 μποφόρ και δεν λειτουργούσε η μηχανή του, προφανώς λόγω του έντονου κυματισμού.

Δεδομένης τής από μέρες έγκαιρης πρόβλεψης για τα έντονα καιρικά φαινόμενα, θα ήθελα να ρωτήσω τους  επιβαίνοντες, και ιδιαίτερα τον κυβερνήτη, ο οποίος θα πρέπει να είχε και το σχετικό δίπλωμα ναυτοσύνης, πώς αποφάσισαν να βγουν στα πέλαγα όταν και για μεγάλα πλοία ήταν σε ισχύ απαγορευτικό απόπλου.

Πιθανόν να μου απαντήσουν ότι ήθελαν να νιώσουν την αγριάδα της φύσης ή ότι προετοιμάζονταν να συμμετάσχουν  στους αγώνες  περίπλου της Γης με το σκάφος κ.λπ.

Δικαίωμά τους, βέβαια, και πιθανόν να μου έλεγαν επίσης ότι δεν μου πέφτει λόγος αν αυτοί ήθελαν να ρισκάρουν τη ζωή και την περιουσία τους.      

Εγώ, όμως, θα τους ρωτούσα πάλι, γιατί τότε εξέπεμψαν SOS, μάλλον θα φοβήθηκαν, τι κρίμα όμως τέτοια κατάληξη μετά μια τόσο λεβέντικη / ανόητη αρχική απόφαση. Θα τους ρωτούσα επίσης και τα έξοδα του ελικοπτέρου του Πολεμικού Ναυτικού, που διέσωσε τους τρεις από αυτούς, ποιος θα τα πληρώσει, ο κοινός κορβανάς, όλοι εμείς οι άλλοι, που μόνο καναπέ ξέρουμε. Και ο ταλαίπωρος βαθμοφόρος του Πολεμικού Ναυτικού, που ανεβοκατέβηκε τρεις φορές με το συρματόσχοινο για να τους σώσει, πιθανόν θα μου απαντήσουν δεν πειράζει, ήταν μια άσκηση που τον κράτησε άλλωστε σε φόρμα για μελλοντικές πολεμικές επιχειρήσεις.   

Και μια τελευταία ερώτηση:

Το σκάφος τους τελικά βυθίστηκε – αν ήταν σωστά πιστοποιημένο, μάλλον θα πάρουν πίσω την αξία του από τα ασφάλιστρα. Τι θα γίνει, όμως, με τα προηγούμενα έξοδα; Μια απάντηση συνεχίζει να χρειάζεται.

Δ. Καμαραδος, Πρώην αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού, Πραγματογνώμονας / Επιθεωρητής  πλοίων Μηχ/γος - Ηλεκ/γος ΕΜΠ

Μπορεί η Ελλάδα να γίνει «αστακός»;

Κύριε διευθυντά
Επειδή όσοι στηρίζουν διπλωματικά την Ελλάδα δηλώνουν ότι δεν θα μπουν και σε πόλεμο για χάρη μας, ο μοναδικός τρόπος να αντιμετωπισθεί αποτελεσματικά η τουρκική προκλητικότητα είναι να γίνουμε όσο γίνεται πιο γρήγορα ένα ανάλογο Ισραήλ. Μία χώρα περίπου οκτώ εκατομμυρίων κατοίκων, η οποία μπορεί και αντιμετωπίζει ένα σύνολο εκατό εκατομμυρίων Αράβων που την περιστοιχίζουν και όχι μόνο. Μία χώρα που έχει στα σωθικά της και το μεγάλο θέμα των Παλαιστινίων, αφού Παλαιστίνιοι και Εβραίοι τα ίδια εδάφη θεωρούν πατρίδα τους. Σκόπιμο είναι να αγορασθεί άμεσα από εμάς έστω μία μόνο μοίρα F-35, δηλαδή 4 μαχητικά αεροσκάφη. Κίνηση που θα ανέβαζε επιχειρησιακά την αεροπορία μας και θα αναπτέρωνε το ηθικό των αεροπόρων. Και μία ή δύο φρεγάτες από τη Γαλλία. Η κυβέρνηση για την αγορά να περικόψει παροχές από παντού και να εξηγήσει πειστικά στον κόσμο ότι αν δεν υπάρξει Ελλάδα, δεν θα υπάρχουν ούτε δουλειές, ούτε μισθοί, ούτε συντάξεις, ούτε αναδρομικά. Επίσης, να δανεισθεί για την αγορά τώρα που τα επιτόκια στις διεθνείς αγορές είναι από αρνητικά έως πολύ χαμηλά. Εάν οι «θεσμοί» αντιδράσουν, να εξηγηθεί ότι χωρίς Ελλάδα δεν πρόκειται να πάρουν πίσω τα χρωστούμενα και αν εξακολουθούν να αντιδρούν για τον δανεισμό, να τους προσπεράσει. Και η δημοκρατία μας ας καταλάβει ότι με το τουρκικό σπαθί υψωμένο πάνω από τα κεφάλια μας πρέπει να πάψει να είναι ανεκτική απέναντι σε όσους βανδαλίζουν χωρίς να εξηγούν ποιος είναι ο σκοπός και ο στόχος αυτών των ενεργειών τους, τη στιγμή μάλιστα που καθημερινός είναι ο κίνδυνος ενός θερμού επεισοδίου που θα οδηγήσει σε γενικότερη ανάφλεξη.

Στρατος Ανδρονικος, Χαλάνδρι

«Για ελάτε λίγο και στη θέση τους»

Κύριε διευθυντά
Διάβασα στο φύλλο της «Καθημερινής» της Τρίτης 10 Δεκεμβρίου το σχόλιο στην πρώτη σελίδα του σοβαρού συνεργάτη σας Π. Μπουκάλα με τίτλο «Αυτά συμβαίνουν μόνο εις Παρισίους» και έκαμα κάποιες σκέψεις τις οποίες θεωρώ καλό να τις μοιραστώ μαζί σας και με τους αναγνώστες της «Καθημερινής».

Δεν είμαι θιασώτης της νόμιμης βίας, ούτε υπερασπίζομαι βάναυσες συμπεριφορές. Ομως, προσπαθώ να έρθω και στην κατάσταση που βρίσκονται και οι άνδρες της αστυνομίας όταν στέκονται σε ένα σημείο 4, 5, 6 ώρες φορώντας τον γνωστό εξοπλισμό και ιδίως εκείνο το κράνος που εγκλωβίζει και την ορατότητα και την ακοή.

Δεν είμαι αυτόκλητος υπερασπιστής, όμως, όταν στέκονται 4, 5, 6 ώρες, ίσως διψασμένοι, προπηλακιζόμενοι και προκαλούμενοι, δεν είναι και ό,τι καλύτερο.

Δεν ισχυρίζομαι ότι δεν ξεφεύγουν μερικές φορές από τις κόκκινες γραμμές. Είναι όμως γεγονός ότι σχολιάζονται αρνητικά από τους πάντες, πολιτικούς και ΜΜΕ. Θα μπορούσα να πω ότι μέχρι εδώ πάει καλά. Το παράξενο όμως είναι ότι κανένας δεν ασχολήθηκε ποτέ με εκείνους, ενώ οι παραβατικοί μπαχαλάκηδες μέσα σε λίγα λεπτά της ώρας καταστρέφουν τους κόπους μιας ζωής και τους βυθίζουν στην απόγνωση και από νοικοκύρηδες τους μετατρέπουν σε αξιολύπητους συγγενείς.

Επίσης, στο ίδιο φύλλο της «Καθημερινής» εδιάβασα και τα άρθρα με τίτλο «Στο μικροσκόπιο οι βανδαλισμοί στο μετρό» και «Επεισόδια στα Εξάρχεια, η επόμενη μέρα». Ποιος είπε σ’ αυτούς τους λεβέντες που αναφέρονται στα άρθρα ότι έχουν το δικαίωμα να καταστρέφουν περιουσίες που πληρώνει ο Ελληνας φορολογούμενος χωρίς να τους ενοχλεί κανένας; Οι αστυνομικοί που ασχολούνται με αυτά τα αχαρακτήριστα υποκείμενα θα μπορούσαν άνετα να απασχοληθούν σε τόσες άλλες υπηρεσίες.

Εγώ, πάντως, αρνούμαι να πληρώνω σπασμένα και θλίβομαι όταν βρίσκουν υπερασπιστές.

Σπανός Γεώργιος, Ρόδος

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ