Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Πώς θα παταχθεί η παράνομη στάθμευση

Κύριε διευθυντά
Βλέποντας τη σπουδή της νέας κυβέρνησης να επιβάλει τάξη και αστυνόμευση, θα ήθελα να προτείνω έναν ανέξοδο τρόπο να λυθεί οριστικά το πρόβλημα της παράνομης στάθμευσης.

Η λύση είναι η νομική κατοχύρωση της αυτοδίκαιης συνυπαιτιότητας του παρανόμως σταθμεύσαντος σε περίπτωση ατυχήματος: η συνυπαιτιότητά του θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη είτε πρόκειται για εμβολισμό του από άλλο όχημα, είτε για πεζό που αναγκάστηκε να κατέβει στο οδόστρωμα και παρασύρθηκε από διερχόμενο όχημα, είτε για σύγκρουση κινούμενων οχημάτων σε διασταύρωση όπου το παρανόμως σταθμευμένο εμπόδιζε την ορατότητα.

Ετσι ο παρανόμως σταθμεύσας θα τζογάρει με αποτρεπτικά μεγάλο ρίσκο, συντριπτικά μεγαλύτερο από ό,τι τώρα, αφού έξω από το κέντρο δεν γράφουν ποτέ και σε περίπτωση ατυχήματος όλη την ευθύνη επωμίζεται σχεδόν πάντα ο εν κινήσει οδηγός. Ο νόμος όμως δυστυχώς ξεχνάει ότι ο εν κινήσει οδηγός έχει πεπερασμένα αποθέματα προσοχής και ότι αυτά εξαντλούνται ταχύτατα όταν σε όλες τις διασταυρώσεις η ορατότητα εκμηδενίζεται από κακώς παρκαρισμένα οχήματα.

Ο δίκαιος επιμερισμός ευθυνών θα οδηγήσει σε ευρύτερη αυτορρύθμιση: η αυξημένη ζήτηση για νόμιμο παρκάρισμα θα επιτευχθεί χωρίς να κοπεί ούτε μια κλήση, θα δώσει αναπτυξιακή ώθηση σε αναξιοποίητα οικόπεδα (υπάρχουν πολλές λύσεις για μικρά κατακόρυφα πάρκινγκ) και θα μετριάσει τη ρυπογόνο μόδα των ογκωδών SUV. Το κύριο πρόβλημα εφαρμογής είναι ότι αυτή η λύση δεν δικαιολογεί κρατικές προσλήψεις ή προμήθειες...

Δημητρης Μεσορραχης, Χημικός Μηχανικός

Γιατί ο Τομ Χανκς και όχι ο σύζυγός μου;

Κύριε διευθυντά
Χάρηκα ιδιαίτερα με την πολιτογράφηση ως Ελληνα ενός τόσο αξιόλογου, ταλαντούχου και συμπαθούς ανθρώπου όπως ο κ. Τομ Χανκς. Παράλληλα, όμως, αναρωτήθηκα εάν χρειάζεται κανείς να είναι διάσημος για να πολιτογραφηθεί Ελληνας. Και τι εννοώ:

Είμαι παντρεμένη εδώ και κοντά 30 χρόνια με Γερμανό, ο οποίος έτυχε ελληνικής –και μάλιστα αρχαιοελληνικής– παιδείας στη Γερμανία –λόγω του ότι φοίτησε σε ουμανιστικό γυμνάσιο, μιλάει και γράφει άπταιστα ελληνικά– και όλα αυτά τα χρόνια που είμαστε παντρεμένοι όχι μόνο «πέρναγε τα καλοκαίρια του», αλλά ζούσε κανονικά και «τους χειμώνες του», εργαζόταν, ήταν ασφαλισμένος στο ταμείο μηχανικών, πλήρωνε τους φόρους του στην Ελλάδα, όλα αυτά από επιλογή και αγάπη προς τη χώρα μας, και ο οποίος τη διαφημίζει σε όποιο μέρος της Γης και αν βρεθεί.

Και ακριβώς γι’ αυτό έκανε αίτηση για πολιτογράφηση, και μάλιστα για επίσπευση, η οποία δυστυχώς απορρίφθηκε, λόγω του ότι η «περίπτωσή του δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις βάσει εγκυκλίου 31/10-09-2018». Ποιες ήταν αυτές; Είτε να έχει 75% αναπηρία είτε να σπουδάζει.

Εδώ, λοιπόν, αναρωτιέμαι τι περισσότερο συνδέει τον πολύ συμπαθή Αμερικανό κ. Χανκς με την Ελλάδα, πέρα από τα καλοκαίρια του, την ελληνικής καταγωγής σύζυγό του και το εξοχικό του, από τον Γερμανό (πολίτη της Ευρωπαϊκής Ενωσης) σύζυγό μου, που έτυχε ελληνικής παδείας στη Γερμανία επί εννέα χρονια, ζει στην Ελλάδα και την αγαπάει και μιλάει άπταιστα ελληνικά.

Ποιες προϋποθέσεις της παραπάνω εγκυκλίου πληρούσε ο κ. Χανκς (και ο κάθε κύριος Χανκς) για τη δική του πολιτογράφηση; Τολμώ δε να υποθέσω ότι εξαιρέθηκε και από την εξέταση που οφείλουν να δώσουν όλοι όσοι αιτούνται την ελληνική ιθαγένεια.

Και αναρωτιέμαι, ως Ελληνίδα σύζυγος: Γιατί αυτή η διαφοροποίηση μεταξύ «επωνύμων» και «μη επωνύμων»;

Είναι τελικά ευνομούμενο ένα κράτος που κάνει τέτοιες διακρίσεις;

Λουιζα Μακαριαδη-Μπαουμ

Ο «τρόπος» διεξαγωγής μιας συνέντευξης

Κύριε διευθυντά
Με ιδιαίτερη ευχαρίστηση παρακολουθήσαμε προσφάτως στο κρατικό κανάλι τον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Νίκο Αναστασιάδη, ο οποίος με τη διεισδυτική και αναλυτική σκέψη του, τον μεστό και ουσιαστικό λόγο του διαφώτισε όλες τις πλευρές των ζητημάτων που του ετέθησαν. Κρίμα που δεν μπορούμε να πούμε το ίδιο και για την εικόνα των δημοσιογράφων.

Ασυντόνιστοι μεταξύ τους, διέκοπταν διαρκώς τον πρόεδρο, η μία εξ αυτών φάνηκε να συγχέει τον ρόλο της με αυτόν συνεντευξιαζόμενου, επιδιδόμενη σε μακροσκελείς ερωτήσεις-τοποθετήσεις, απευθυνόμενη στον πρόεδρο με τρόπο που δεν άρμοζε, όπως όταν θέτοντάς του μια ερώτηση τον σημάδεψε με το στυλό της, έφθασε δε στο σημείο να του ζητήσει ευθέως να αναμένει, για την ολοκλήρωση της συνέντευξής του, την προβολή των διαφημίσεων(!),  προκαλώντας τον εκνευρισμό όλων μας.

Με υποδειγματική ευγένεια ο πρόεδρος υπέμενε όλα αυτά, έως και τις διαφημίσεις. Εύλογη η απορία όλων μας για τη μεταχείριση από την κρατική τηλεόραση του προέδρου της αδελφής χώρας. Είναι δυνατόν έμπειροι δημοσιογράφοι να μην αντιλαμβάνονται τον δέοντα τρόπο συμπεριφοράς απέναντι σε έναν Πρόεδρο Δημοκρατίας;

Εχει τόσο ανάγκη τις διαφημίσεις η κρατική τηλεόραση, η οποία σημειωτέον χρηματοδοτείται πλουσιοπάροχα από το υστέρημα όλων μας, ώστε να φθάσει σ’ αυτό το σημείο; Ανεξαρτήτως του ζητήματος της αντίδρασης ή μη, του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης για τα όσα συνέβησαν, ελπίζω αυτά να αποτελέσουν αφορμή για μια σοβαρή αυτοκριτική των υπευθύνων του κρατικού καναλιού και των δημοσιογράφων του γενικότερα.

Οι δημοσιογράφοι δεν είναι απλά επαγγελματίες, αλλά ασκούν ένα λειτούργημα, το οποίο επηρεάζει ακόμα και τη διεθνή εικόνα της χώρας μας.

Δεν εννοώ ότι η ως άνω συμπεριφορά είναι δυνατόν να επηρεάσει τις άριστες σχέσεις μεταξύ των δύο λαών, αλλά ότι αυτή εξέπεμψε μια απαράδεκτη εικόνα, που αδικεί τη χώρα μας και τον λαό μας, που περιβάλλει με ιδιαίτερη αγάπη και σεβασμό τον πρόεδρο και τον αδελφό κυπριακό λαό, τον οποίο αυτός εκπροσωπεί.

Επίσης αδικεί την εικόνα του κρατικού καναλιού, το οποίο μάλλον αγόγγυστα χρηματοδοτούμε όλοι μας, ώστε να απολαμβάνουμε ποιοτική δημοσιογραφία και τηλεόραση απαλλαγμένη από τα δεινά της εμπορευματοποίησης.

Σε κάθε περίπτωση, τα ανωτέρω σφάλματα θα πρέπει να αποτελέσουν αντικείμενο διδασκαλίας στις σχολές δημοσιογραφίας, για το τι δεν πρέπει να κάνουν, όταν συνεντευξιάζεται ένας Πρόεδρος Δημοκρατίας.

Ελπίζω τέτοια φαινόμενα να μην επαναληφθούν, ιδίως τώρα που η χώρα μας εισέρχεται σε περίοδο εντόνων διπλωματικών διεργασιών, ώστε και οι δημοσιογράφοι από το δικό τους μετερίζι να καθίστανται αρωγοί των προσπαθειών της χώρας μας και όχι τροχοπέδη.

Κωνσταντίνος Καπελλακης, Δικηγόρος

Πολλά μπράβο στην «Κ» για τον «Βενιζέλο»

Κύριε διευθυντά
Δεχθείτε παρακαλώ και από εμένα, έναν απλό πολίτη, ολόψυχα θερμά  συγχαρητήρια για την πρόσφατη εμβληματική εισήγησή σας στην εκδήλωση για  την εκδοτική προσφορά της «K», της βιογραφίας του Ελευθερίου Βενιζέλου.

Είμαι βέβαιος ότι ο μακαρίτης πατέρας μου, ως πάλαι ποτέ πρόεδρος της  Βασιλικής Παράταξης Θεσσαλονίκης, θα αγκάλιαζε τις μεστές ώριμες σκέψεις  σας. Εγώ επίσης συναινώ, σας συγχαίρω και σας τιμώ απεριόριστα.

Δόξα και τιμή στην εφημερίδα «Η Καθημερινή» και σε όλους σας που μοχθείτε καθημερινά με την πένα σας και ανάβετε κεριά στο σκοτάδι.

Πετρος-Τζανετος Κοντογουρης

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ