ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ

Γυναίκες που αψηφούν τις συμβάσεις

ΑΙΜΙΛΙΟΣ ΧΑΡΜΠΗΣ

Εμα Γουάτσον (Μεγκ), Φλόρενς Πιου (Εϊμι), Σίρσα Ρόναν (Τζο) και Ελίζα Σκάνλεν (Μπεθ) πρωταγωνιστούν στις «Μικρές κυρίες» της Γκρέτα Γκέργουικ.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Μικρές κυρίες ★★★½
ΔΡΑΜΑ (2019)
Σκηνοθεσία: Γκρέτα Γκέργουικ
Ερμηνείες: Σίρσα Ρόναν, Εμα Γουάτσον, Φλόρενς Πιου, Τιμοτέ Σαλαμέ

Η πιο ανερχόμενη από τις Αμερικανίδες σκηνοθέτιδες, Γκρέτα Γκέργουικ («Lady Bird»), αποσπά έξι οσκαρικές υποψηφιότητες για μια μεταφορά-διασκευή του κλασικού μυθιστορήματος της Λουίζα Μέι Αλκοτ. Για να το πετύχει η Γκέργουικ συγκεντρώνει ένα πολύ πλούσιο καστ, που περιλαμβάνει (σε δεύτερο ρόλο) ακόμη και τη Μέριλ Στριπ, μένοντας παράλληλη πιστή στο πνεύμα του βιβλίου και τονίζοντας τις πρωτοπόρες για την εποχή διαστάσεις του.

Η αφήγηση χωρίζεται σε δύο χρόνους. Στον πρώτο παρακολουθούμε την Τζο Μαρτς, νεαρή συγγραφέα, η οποία πασχίζει να προβάλει το έργο της –ούτε καν να διακριθεί– μέσα σε ένα εχθρικό ανδροκρατούμενο περιβάλλον. Σε φλας μπακ, τα οποία έρχονται σχεδόν συνειρμικά για να καταλάβουν και την περισσότερη διάρκεια της ταινίας, παρακολουθούμε τα νεανικά χρόνια της Τζο και της οικογένειάς της, που αποτελείται από τη μαμά Μάρμι (Λόρα Ντερν), τη Μεγκ (Εμα Γουάτσον), την Εϊμι (Φλόρενς Πιου) και τη μικρή Μπεθ (Ελίζα Σκάνλεν). Αυτός ο πυρήνας των τρομερά ενωμένων γυναικών θα καταφέρει να τα βγάλει πέρα σε δύσκολες εποχές (πόλεμος, φτώχεια, αρρώστιες), ενώ καθεμιά προσπαθεί να ακολουθήσει τα όνειρά της.

Η Σίρσα Ρόναν είναι για άλλη μία φορά εξαιρετική –και δικαίως υποψήφια για Οσκαρ– ερμηνεύοντας τον κεντρικό και πιο σύγχρονο χαρακτήρα της Τζο. Σε μια εποχή που τα καθήκοντα και το μονοπάτι της ζωής μιας γυναίκας είναι αυστηρά καθορισμένα, εκείνη, με το ελεύθερο πνεύμα και το δημιουργικό ταλέντο της, έχει το θάρρος να πάει κόντρα στις συμβάσεις. Εξίσου ολοκληρωμένοι είναι και οι υπόλοιποι χαρακτήρες των κοριτσιών, όπως και ο ανθεκτικός δεσμός τους, που δοκιμάζεται αρκετές φορές μέσα στα χρόνια. Καθώς τις βλέπουμε να πηγαινοέρχονται σαν ομαδικός σίφουνας, αλλά και αργότερα που δρουν πιο ανεξάρτητα, οι περιπέτειές τους μοιάζουν πιο συναρπαστικές και επικές από ό,τι στην πραγματικότητα είναι.

Αρτια αισθητική

Η Γκέργουικ, που είναι φανερό πως λατρεύει τη συγκεκριμένη ιστορία, καταφέρνει να μας την παρουσιάσει αισθητικά άρτια, με τα σχετικά σκηνικά και κοστούμια, θίγοντας έξυπνα εκείνες τις πτυχές της που αποτελούν διαχρονικά θέματα. Χρησιμοποιώντας στοιχεία από τις επιστολές της Αμερικανίδας συγγραφέως, κατασκευάζει την παράλληλη αφήγηση που αναφέραμε παραπάνω και την ενσωματώνει αρμονικά στην κυρίως ροή του έργου. Το δε ειρωνικά διασκευασμένο φινάλε προσφέρει μια τελευταία, αλλά πολύ σημαντική, νότα στη συνολική θεώρηση του έργου.

Home Cinema

Giri/Haji ★★★½
ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΘΡΙΛΕΡ (2019)
Σκηνοθεσία: Μπεν Τσέζελ,
Τζούλιαν Φαρίνο
Ερμηνείες: Τακεχίρο Χέρα, Κέλι Μακ Ντόναλντ, Τόνι Πιτς


Με τίτλο ο οποίος μεταφράζεται από τα ιαπωνικά ως «Καθήκον/ενοχή», το δίγλωσσο ιαπωνικό θρίλερ του Netflix καταφέρνει να παντρέψει την ασιατική ταυτότητα με τους δυτικούς ρυθμούς σε ένα απολαυστικό σύνολο που βλέπεται απνευστί. Πρωταγωνιστής της ιστορίας είναι ο Κένζο, ένας σαραντάρης Ιάπωνας αστυνομικός, ο οποίος θα σταλεί στο Λονδίνο για να εντοπίσει τον αδελφό του, όταν ο τελευταίος θα γίνει αιτία για την κήρυξη πολέμου ανάμεσα στις φατρίες της Γιακούζα του Τόκιο. Στη βρετανική πρωτεύουσα, ο Κένζο θα συνεργαστεί με μια συνάδελφό του που βρίσκεται σε δυσμένεια, θα γνωρίσει από κοντά τον ντόπιο υπόκοσμο, ενώ ταυτόχρονα θα κληθεί να λύσει και τα οικογενειακά του.

Η κυρίως πλοκή της σειράς, αν και συναρπαστική, δεν μονοπωλεί το ενδιαφέρον, το οποίο μοιράζεται έξυπνα σε καλοφτιαγμένες υποϊστορίες. Καθένας από τους βασικούς χαρακτήρες είναι άρτια σχηματισμένος και τοποθετημένος στο σύνολο, φέρνοντας μαζί του σύγχρονο ψυχολογικό ή κοινωνικό «βάρος». H Βρετανίδα αστυνομικός έχει τα δικά της προβλήματα με τον πρώην φίλο της που την κακοποιούσε, ενώ ένας νεαρός ομοφυλόφιλος μπλέκεται επίσης στην υπόθεση. Ο δε πρωταγωνιστής παλεύει, ελαφρώς χαμένος στη μετάφραση, αλλά και με μια καθαρά ιαπωνική αίσθηση καθήκοντος να φέρει εις πέρας την αποστολή, σώζοντας παράλληλα τον αδελφό του.

Οι ενοχές, τόσο οι δικές του όσο και άλλων ηρώων, που αποτελούν και το δεύτερο μέρος του τίτλου, τους κυνηγούν και σε μεγάλο βαθμό καθορίζουν τις πράξεις τους. Οσο για το ύφος, είναι χαρακτηριστικό του σασπένς της ιστορίας, ωστόσο διαθέτει επίσης κάτι και από το ιδιότυπο χιούμορ του ασιατικού σινεμά, παρόλο που η παραγωγή είναι καθαρά βρετανική. Στο ίδιο κλίμα και οι υπέροχες μικρές βινιέτες με χαρακτηριστικά ιαπωνικά σκίτσα που παρεμβάλλονται σε διάφορα σημεία, συνήθως ως αναδρομές στο παρελθόν.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ