Μαρία Κατσουνάκη ΜΑΡΙΑ ΚΑΤΣΟΥΝΑΚΗ

Σχολεία-πυριτιδαποθήκες

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: ΣΧΟΛΙΟ

Πώς είναι άραγε η επόμενη μέρα στο λύκειο του Βύρωνα, όπου, το μεσημέρι της 10ης Φεβρουαρίου, 17χρονος ξυλοκοπήθηκε από έξι συνομηλίκους του επειδή υπερασπίστηκε την αδελφή του; Ο μαθητής ζήτησε τον λόγο γιατί ενόχλησαν τη μικρότερη αδελφή του και κατέληξε στο νοσοκομείο. Οτι ο σχολικός εκφοβισμός δεν είναι καινούργιο φαινόμενο δεν σημαίνει ότι είναι και λιγότερο σοβαρό ή πως θα πρέπει εκπαιδευτικοί, μαθητές και γονείς να μάθουν να συμβιώνουν μαζί του. Ούτε όμως σημαίνει ότι και μια επίσκεψη της υπουργού Παιδείας Νίκης Κεραμέως στη σχολική μονάδα όπου εκδηλώθηκε το συμβάν και στη συνέχεια οι δηλώσεις στην κάμερα προσδίδουν στις υπουργικές προθέσεις μεγαλύτερη εγκυρότητα. Προφανώς, το υπουργείο Παιδείας «θα είναι αμείλικτο απέναντι σε τέτοιες συμπεριφορές», κανείς δεν αμφιβάλλει ότι το επιτελείο του «στέκεται δίπλα σε όλη την εκπαιδευτική κοινότητα, στους μαθητές, στους γονείς και στους εκπαιδευτικούς» και είναι αναμενόμενες «πρωτοβουλίες και ενέργειες, πρόσκαιρες και μακροχρόνιες», όπως και νέα «δέσμη μέτρων», για την αντιμετώπιση του εξαιρετικά επικίνδυνου αυτού φαινομένου.

Μόνο που η «δέσμη μέτρων» για ένα πρόβλημα γνωστό και εντεινόμενο στα χρόνια δεν θα έπρεπε να βρίσκεται στο στάδιο της «επεξεργασίας», αλλά της εφαρμογής. Δεν θα έπρεπε να «εξετάζεται», αλλά να έχει ήδη ενταχθεί στη σχολική καθημερινότητα. Μια επικοινωνιακή κίνηση μπορεί να είναι και ουσιαστική, αρκεί, για τα επείγοντα και πολυσυζητημένα, οι αρμόδιοι να έχουν κάνει ένα, επόμενο, βήμα. Να ανακοινώνουν το συντελεσμένο βήμα όχι τις προθέσεις.

Αλλιώς, η κάθε επόμενη μέρα στο οποιοδήποτε γενικό λύκειο και γυμνάσιο, που έρχεται στη δημοσιότητα εξαιτίας πράξεων βίας, παραβατικότητας και εκφοβισμού, θα είναι απλώς χειρότερη από την προηγούμενη. Με την εκπαιδευτική κοινότητα μουδιασμένη και τρομοκρατημένη, απελπισμένη και οργισμένη· δεν πρόκειται για αντιθετικά ζεύγη αλλά για συγκοινωνούντα. Οταν ένα στα τρία παιδιά στην Ελλάδα (και στην Ευρωπαϊκή Ενωση) πέφτει θύμα σχολικού εκφοβισμού, σύμφωνα με στοιχεία του 2016, σημαίνει ότι η έκταση του «μπούλινγκ» είναι τέτοια που δεν επιτρέπει επικοινωνιακές αντιδράσεις, απότοκα διαδοχικής αδράνειας, ετών, από την πλευρά της πολιτείας. Οσο η κοινωνική συνθήκη γλιστράει στον ανορθολογισμό και στη διαταραχή, τόσο τα σχολεία θα θυμίζουν πυριτιδαποθήκες. Ο 17χρονος που τραυματίζεται από έξι συνομηλίκους του δεν είναι το φιτίλι, αλλά τα αποκαΐδια της έκρηξης.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ