Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Η τελευταία ώρα του Γεωργίου Καραϊσκάκη

Κύριε διευθυντά
Στου κ. Νίκου Βατόπουλου τα σχετικά με τη «Σωστή ώρα στις τσέπες του 1821» και με την «Εκθεση με ιστορικά ρολόγια στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο», ταιριάζει να προστεθεί και το υστερόγραφο από τη διαθήκη του Καραϊσκάκη.

Την υπαγόρευσε και την υπέγραψε ιδιοχείρως «λίγες ώρες πριν πεθάνει πάνω στη γολέτα “Σπαρτιάτης”, στον κόλπο της Σαλαμίνας». (Δημήτρη Φωτιάδη «Η Επανάσταση του 21», τόμος τρίτος, σελ. 321). Στο πρώτο μέρος της διαθήκης ορίζει πού θα πάνε τα γρόσια που έχει στο κεμέρι του. Στο υστερόγραφο ορίζει: «Το τουφέκι και άτια μου να πάνε των παιδιών μου και ώρα μου […]».

«Ωρα» του ήταν το ρολόι του – και ταυτόχρονα ήταν μια από τις πιο θλιβερές ώρες του Αγώνα, καθώς η πατρίδα έχανε εκείνη την ώρα τον υπερασπιστή της. Οι Ελληνες  έπεφταν «εις ταις πέτραις και έκλαιγαν την υστέρησίν του» (Κασομούλης) και ο Κολοκοτρώνης «ξεσπά σε λυγμούς και μοιρολογά για ώρες, ωσάν γυναίκα, τον ήρωα της Ρούμελης». «Εθρηνήθη παρά πάντων, ως ουδείς άλλος» (Σουρμελής).

Γερασιμος Μιχαηλ Δωσσας, Θεσσαλονίκη

Περί ΝΑΤΟ και Βόρειας Μακεδονίας

Κύριε διευθυντά
Ο σεβαστός και οξυνούστατος καθηγητής κ. Χρήστος Γιανναράς στην επιφυλλίδα του «Η ηδονική παθολογία των εντυπώσεων» στις 23 Φεβρουαρίου πετάει στον κάλαθο των αχρήστων τη συμφωνία των Πρεσπών. Συνεχίζει να ξιφουλκεί, ίσως επειδή θεωρούσε πως η κυβέρνηση θα έκανε πράξη τις προεκλογικές της διακηρύξεις, περί προδοτικής και επιζήμιας συμφωνίας όπως κάποια στελέχη της έλεγαν.

Αναφέρει πως «η αρχικά πεισμωμένη αντίσταση της αξιωματικής αντιπολίτευσης στην παρανοϊκή απαίτηση των Σκοπιανών εξανεμίστηκε (μετατράπηκε σε εξευτελιστική συμμόρφωση με τις επιταγές του ΝΑΤΟ), μόλις η αντιπολίτευση έγινε κυβέρνηση».

Προκαλεί εντύπωση το αντι-ΝΑΤΟϊκό μένος του αρθρογράφου. Συνήθως εξ αριστερών ακούγονται διαχρονικώς τέτοια. Εκτός από την αποφασιστικότητα του Κωνσταντίνου Καραμανλή να μας βγάλει από το στρατιωτικό σκέλος του, το 1974, λόγω της τραγωδίας της Κύπρου, κανένα κόμμα συμπολίτευσης και μείζονος τουλάχιστον αντιπολίτευσης, δεν αμφισβήτησε την ανάγκη να ανήκομε στη συμμαχία αυτή.

Από τη στιγμή που δεν υπάρχει το αντίπαλον δέος του Συμφώνου της Βαρσοβίας, όλες οι χώρες επιδιώκουν να ανήκουν στο ΝΑΤΟ. Μπορεί ο κ. Γιανναράς να έχει την άποψή του, αλλά ποιο κόμμα εκτός ΚΚΕ θα έλεγε κάτι παρόμοιο;

Ξεχνάει τη ρωσική επιβουλή για τη Βόρεια Μακεδονία ή τα σχέδια του Ερντογάν για τη χώρα αυτή; Είναι αρνητική εξέλιξη ότι τα F-16 της χώρας μας επιτηρούν τον εναέριο χώρο της γείτονος;

Και πιο κάτω σημειώνει: «Για να είναι αρεστοί οι πολιτικοί μας στη νατοϊκή υπερεξουσία, φόρτωσαν μία εφιαλτική εκκρεμότητα στη ζωή των Ελλήνων της Μακεδονίας».

Θα ήταν σκόπιμο να μας εξηγήσει ο κ. καθηγητής ποια εκκρεμότητα υπονοεί. Μπορεί να φοβόμαστε τα φληναφήματα του κόμματος του αλήστου μνήμης Γκρούεφσκι με τα γελοία αγάλματα και τους χάρτες που σκάρωνε;

Η εφημερίδα που τιμά τις διαφορετικές απόψεις και σέβεται τον πλουραλισμό είχε δημοσιεύσει επιστολή μου στις 4/10/2019 με τίτλο «Διαβάζοντας ιστορία και η Βόρεια Μακεδονία» όπου έθεσα αντιρρήσεις σε όσα έγραψε τότε ο κ. καθηγητής σε άλλη του επιφυλλίδα.

Πάντα τον διαβάζουμε με προσοχή, αλλά η δημοκρατία τιμά και τον αντίλογο.

Δημητρης Γεωργαντας, Χειρουργός, Μαρούσι

Οι ακρίτες των νησιών και τα σχόλια του καναπέ

Κύριε διευθυντά                                                                         
Σε κάθε εθνική επέτειο, όποτε έρχεται σε κάποιο από  τα νησιά του Βορείου Αιγαίου ένας υπουργός για να εκπροσωπήσει την –όποια– κυβέρνηση, πάντα έμπλεoς εθνικής  υπερηφάνειας εκφράζει τον θαυμασμό του για τους νησιώτες, τους οποίους και χαρακτηρίζει ηρωικούς ακρίτες για τους οποίους το κράτος οφείλει να κάνει πολλά, για να βελτιώνει την ποιότητα των παροχών του στην παιδεία, στην υγεία, στις υποδομές και στην εν γένει καθημερινότητά τους. Ιδρύθηκε μάλιστα προς τον σκοπό αυτό και Γενική Γραμματεία Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής. Κάθε φορά που οι Τούρκοι πραγματοποιούν υπερπτήσεις στην Παναγιά και στις Οινούσσες (του νομού Χίου), οι Eλληνες από την ασφάλεια του καναπέ τους στην ηπειρωτική χώρα αγανακτούν για την προκλητικότητα των γειτόνων, η γιαγιά όμως στις Οινούσσες   που το τουρκικό μαχητικό πετάει 100 μέτρα πάνω από το ταβάνι της δεν αγανακτεί. Και δεν τους φοβάται τους Τούρκους. Στενοχωριέται μόνο που τρόμαξε πάλι το καναρίνι της. Και στεναχωριέται γιατί αύριο που θα πάρει το καραβάκι να περάσει απέναντι για να πάει στο νοσοκομείο, ξέρει ότι θα βρει διπλάσιες ουρές από αυτές 20 χρόνια πριν και παρά το γεγονός ότι επί πρωθυπουργίας Κώστα Καραμανλή το Σκυλίτσειο Νοσοκομείο Χίου επεκτάθηκε - υπερδιπλασιάστηκε σε χώρους και παροχές με δαπάνες του ΠΕΠ Βορείου Αιγαίου. Αλλά οι ουρές θα είναι μεγάλες γιατί και οι πρόσφυγες - μετανάστες έχουν ανάγκη περίθαλψης. Και είναι πολλοί, πάρα πολλοί.

Είχα την τιμή να υπηρετήσω ως νομάρχης Χίου επί πρωθυπουργίας Κωνσταντίνου Μητσοτάκη και αργότερα, επί πρωθυπουργίας Κώστα Καραμανλή ως γενικός γραμματέας της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου. Επί τρεις συνεπώς δεκαετίες παρακολουθώ τα τεκταινόμενα στα νησιά. Παρατηρώ εσχάτως μια τάση αποδόμησης από διάφορες πλευρές του χαρακτήρα των κινητοποιήσεων στα νησιά. Για να το ξεκαθαρίσουμε. Δεν υπάρχει καμιά διάθεση από πλευράς αυτοδιοικητικών για αντιπολίτευση στην κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη. Συμπτωματικά και οι πέντε δήμαρχοι στα τρία μεγάλα νησιά (Λέσβο, Χίο, Σάμο) είναι κοντά ή είναι στελέχη της Νέας Δημοκρατίας, ο δήμαρχος Χίου υπήρξε και βουλευτής της. Και ο περιφερειάρχης σε αυτόν τον πολιτικό χώρο βρίσκεται. Εξελέγη λόγω της αποτυχημένης θητείας της προκατόχου του και επίσημης υποψήφιας Χ. Καλογήρου. (Μόνη αυτή δεν εξελέγη από τους παλαιούς περιφερειάρχες, όλοι οι άλλοι επανεξελέγησαν με αύξηση των ποσοστών τους.) Επιπλέον, υπάρχει ζήτημα εμπιστοσύνης. Και υπάρχει γιατί ενώ στην αρχή της θητείας της  υπήρξε η σωστή σκέψη να μετακινηθούν πρόσφυγες - μετανάστες στην  ηπειρωτική χώρα σε μικρές αναλογίες σε σχέση με τον πληθυσμό κάθε νομού, μπροστά στις αντιδράσεις των κατοίκων η κυβέρνηση υπαναχώρησε. Ενημερωτικά, στην πρωτεύουσα της Σάμου, το Βαθύ, η αναλογία προσφύγων - μεταναστών με τους ντόπιους είναι 1 προς 1.  Η επιλογή της κυβέρνησης για κλειστά προαναχωρησιακά κέντρα είναι σωστή. Αλλά πρέπει να υλοποιηθεί χωρίς αλαζονεία και κυρίως με μεγάλη ενίσχυση των  υπηρεσιών ασύλου. Τώρα, άμεσα. Εύχομαι από καρδιάς στον κ. Μηταράκη να τα καταφέρει. Να αποσυμφορηθούν τα νησιά.

Σεργιος Τσιφτης, Αθήνα                                                                   

Μητέρες χωρίς δουλειά και κρατική ενίσχυση

Κύριε διευθυντά
Με τη σταδιακή πολιτισμική ανάπτυξη της κοινωνίας αφήσαμε πίσω τη δυνάστευση του αρσενικού επί του θηλυκού, που απαντούσε στο αίτημα της κοινωνίας αυξάνεσθαι και πληθύνεσθαι. Η πολιτισμική ανάπτυξη επί των ημερών μας αφήνει όμως ένα κενό, τη μη οικονομική βοήθεια της ανεπάγγελτης μητέρας για να μεγαλώσει το παιδί της (τα παιδιά της) βεβαρημένη με μία απασχόληση ολοήμερη και υπεύθυνη.

Εκ των ανωτέρω αβίαστα βγαίνει το συμπέρασμα ότι η ανεπάγγελτη μητέρα δικαιούται έναν μισθό μέχρι την ενηλικίωση του παιδιού της, τουλάχιστον τον κατώτατο μισθό των δημοσίων υπαλλήλων, που θα προέρχεται από τη φορολογία του πλούτου και των υψηλών εισοδημάτων και ας μην αμφιβάλλουμε ότι τα πλεονεκτήματα για το κοινωνικό σύνολο θα είναι πολλά.

Στεφανος Σ. Καμπουροπουλος

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ