ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ

Minas: Σχεδιαστική αυστηρότητα και τρυφερές φόρμες

ΕΛΙΣ ΚΙΣ

«Αυτά που δημιουργώ είναι πέρα από τάσεις και έχουν να κάνουν περισσότερο με την αρχαία παράδοση, παρά με τη μόδα και το σύγχρονο design», έλεγε ο Minas.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Αντισυστημικός, ασυμβίβαστος και παντοτινά ελεύθερος για να εκφράζει μέσα από τα σχέδιά του το απολύτως απαραίτητο. Ο διεθνής μας Minas, ο Ελληνας Μηνάς Σπυρίδης, πέθανε σε νοσοκομειακή μονάδα της Αθήνας, ύστερα από σύντομη ασθένεια. Ηταν 82 ετών.

«Υπάρχει μια αδιάσπαστη συνέχεια στις γραμμές μου. Εχουν ρίζες και προορισμό», έλεγε ο ίδιος, περιγράφοντας έναν σχεδιαστικό πυρήνα απ’ όπου έπαιρναν μορφή κοσμήματα, αντικείμενα και έπιπλα. Οταν ένα κομμάτι ήταν έτοιμο, ο Μηνάς έβαζε τη χειροποίητη υπογραφή του.

Στα χέρια του δημιουργού, ο μινιμαλισμός και η λιτότητα μεταφράζονταν σε μια σχεδιαστική «αυστηρότητα» βασισμένη σε «τρυφερές» φόρμες που πάντα αγκάλιαζαν κάποιο κομμάτι του σώματος.

«Είμαι πολύ περήφανος που είμαι Ελληνας, μου δίνει μια βάση», μου είχε πει σε συνέντευξή του στην αγγλόφωνη «Καθημερινή» το 2002. «Αυτά που κάνω είναι πέρα από τάσεις και έχουν να κάνουν περισσότερο με την αρχαία παράδοση, παρά με τη μόδα και το σύγχρονο design».

Απλοποίηση της πολυτέλειας ή πολυτελής απλότητα; Τα μέταλλα του Μηνά, ο χρυσός και το ασήμι, μετέφεραν μέσα από τη ρευστότητά τους τη σχεδιαστική καθαρότητα πολιτισμών όπως ο Κυκλαδικός. 

«Εχω ένα πρόβλημα, και αυτό είναι ότι πιστεύω ότι ό,τι ήδη υπάρχει πρέπει να σχεδιαστεί ξανά από την αρχή», μου είχε πει στην ίδια συζήτηση. Αυτό έκανε για μία σειρά από αντικείμενα πορσελάνης που σχεδίασε σε συνεργασία με την Ιωνία. Δημιούργησε, μεταξύ άλλων, ένα φλιτζάνι για καφέ, μία κούπα και ένα σετ αλατοπίπερο, για τον σχεδιασμό των οποίων μέτρησε την παλάμη ενός χεριού και την απόσταση ανάμεσα στο χέρι και στα δάχτυλα, αναπτύσσοντας νέα καλούπια βασισμένα σε μια τρισδιάστατη αίσθηση.

Η ίδια φιλοσοφία βρέθηκε και στο επίκεντρο της έμπνευσης για το ρολόι που σχεδίασε για τον σκανδιναβικό οίκο Georg Jensen.  Ανάμεσα στα εργονομικά στοιχεία του limited edition ρολογιού, περιλαμβάνονται «εσοχές» που επιτρέπουν την κυκλοφορία αέρα για να μην ιδρώνει το δέρμα του καρπού. 

Παιδί Ελλήνων μεταναστών, ο Μηνάς γεννήθηκε το 1938 στη Νέα Ιωνία. Νέος ακόμα μαθήτευσε στο ιστορικό κοσμηματοπωλείο Βουράκης, ενώ παράλληλα ως αθλητής, εντάχθηκε στην ποδηλατική ομάδα της ΑΕΚ. Στο Ναυτικό, κέρδισε πολύτιμη εμπειρία δουλεύοντας πάνω σε μηχανικά σχέδια, ενώ στην περίοδο της δικτατορίας πήρε την απόφαση να αγοράσει ένα one-way εισιτήριο για τη Νέα Υόρκη. Στις αποσκευές του είχε 200 δολάρια και μια διεύθυνση. Ξεκίνησε να εργάζεται πάνω στις ιδέες του στους 47 δρόμους του Μανχάταν. Η νοσταλγία ήταν εκείνη που τον έκανε να γυρίσει στην Ελλάδα όπου συνέχισε να χτίζει το όραμά του. Στη Μύκονο έχτισε το μόνο του «απόκτημα», όπως έλεγε ο ίδιος, ένα σπίτι όπου ανάμεσα στους επισκέπτες συμπεριλαμβανόταν και ο καλός του φίλος Κιθ Ρίτσαρντς.

«Οι ανυπάκουοι είναι εκείνοι που κάνουν μόδα», έλεγε ο Μηνάς σε μια πρόσφατη ταινία μικρού μήκους για τη ζωή και το έργο του. Στην ταινία μιλούσε για το ενδιαφέρον του για τη γραμμή, στο άσπρο χαρτί, «εκεί όπου γεννιούνται πράγματα». Ο ίδιος παρέμεινε μέχρι το τέλος στον δημιουργικό πάγκο. Δίπλα του είχε πάντα τον μεγαλύτερο του πλούτο, την οικογένειά του: τη γυναίκα του Τζίνα και τους γιους του Αρίωνα και Προμηθέα. Και είναι εκείνοι που αναλαμβάνουν τώρα να συνεχίσουν το έργο του.  

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ