Γράφει ο Αντώνης Καρκαγιάννης

H Φύση, ο ηλεκτρισμός και η Δημοκρατία

ΑΡΧΕΙΟ ΜΟΝΙΜΕΣ ΣΤΗΛΕΣ

O μακαρίτης ο Λένιν διατύπωσε την εξίσωση: Σοβιέτ+ηλεκτρισμός=κομμουνισμός (δηλαδή ευτυχία). Τόσο απλά και κατανοητά. Δεν φανταζόταν ο δυστυχής ότι τα Σοβιέτ, ως πολιτειακή δημοκρατική συγκρότηση θα έφταναν σε έσχατη γραφειοκρατική και καταπιεστική ανυποληψία και τελικά θα κατέρρεαν ως χάρτινος πύργος. Ούτε ότι ο ηλεκτρισμός θα εξελισσόταν σε μια μεγάλη δύναμη... που τρώει τα σωθικά της, από τα σωθικά του πλανήτη, καταστρέφοντάς τον! Τώρα που συζητούμε τη μετοχοποίηση της ΔΕΗ, είναι αφορμή να σκεφθούμε τη σχέση του ηλεκτρισμού με τη δημοκρατία, η οποία είναι περισσότερο αντιφατική και οπωσδήποτε περισσότερο πολύπλοκη απ' ό,τι φανταζόταν ο Λένιν. Δεν θα το κάνουμε φυσικά, και κακό του κεφαλιού μας. Χωρίς διάθεση παραδοξολογίας, θα λέγαμε ότι ο ηλεκτρισμός παραγόμενος από κλασικές πηγές ενέργειας δεν είναι για τη δημοκρατία και την ειρήνη. Το ζούμε καθημερινά.

Αειφόρος Ανάπτυξη

Την έννοια της αειφόρου ανάπτυξης καλλιέργησε στην Ελλάδα το E΄ Τμήμα του Συμβουλίου Επικρατείας και ο πρόεδρός του κ. Μιχ. Δεκλερής, σε μέρες δημοκρατικής λειτουργίας (δεν το είχαν αντιληφθεί οι κλειδοκράτορες!). Ξέρω ότι μερικοί πάτρωνες της δημοκρατίας, θα αγανακτήσουν ή θα χαμογελάσουν, αλλά εμείς θα συνεχίσουμε τη σκέψη μας, τώρα μάλιστα που πάνε να καταργήσουν, ουσιαστικά, το E΄ Τμήμα και το ρόλο του. H νομολογία του E΄ Τμήματος (επί Δεκλερή, σας αρέσει ή όχι) αποτελεί την πλέον έγκυρη και επιστημονική, την πλέον δημοκρατική (τι περίεργο!) οικολογική αντίληψη, όσο και αν οι κυβερνώντες την περιφρονούν και φροντίζουν, με πρόσχημα του Ολυμπιακούς Αγώνες, να την παρακάμπτουν.

Τι είναι Αειφόρος Ανάπτυξη; Αυτοσχεδιάζοντας θα έλεγα: Εκείνη που ακολουθεί τις ροπές της Φύσης και τροφοδοτείται από αυτές: Το έδαφος, τον αέρα, τη φυσική ροή των υδάτων, το δάσος, το φως και τη θερμότητα του ήλιου, τη θάλασσα, τις ακτές, όλα αυτά που τα καταστρέφουμε καθημερινά, ως... ασήμαντα και ως... εμπόδιο στην «ανάπτυξη». H αντίληψη της καταστροφής των... εμποδίων δεν είναι μόνο η συνήθης και εύκολη πρακτική της εξουσίας, αλλά άρχισε να διαμορφώνεται και σε «θεωρία» συχνά εμφανιζόμενη στον ημερήσιο Τύπο με απλοϊκά διλήμματα: «Ανάπτυξη» η προστασία της Φύσης, γιατί στο μυαλό μας δεν χωράει ότι η προστασία της Φύσης από μόνη της είναι ανάπτυξη. Ολυμπιακοί Αγώνες ή σεβασμός του Περιβάλλοντος και της νομιμότητας, και τα δύο μαζί δεν γίνεται, γιατί οι Ολυμπιακοί Αγώνες είναι ήδη μία από τις επιθετικές και αντιδημοκρατικές μορφές «ανάπτυξης», ντοπαρισμένη και άκρως εμπορευματοποιημένη. (Οταν πλησιάσουμε αρκετά στους Ολυμπιακούς Αγώνες, θα δημοσιεύσουμε τα πορίσματα διασήμων γιατρών, που μελετούν τη σωματική διάπλαση - παραμόρφωση των σύγχρονων αθλητών). Και ένα άλλο ψευτοδίλημμα των ημερών, που με διαφορετικό τρόπο, προβάλλεται από κυβέρνηση και «ενωμένη αντιπολίτευση». Βαμβάκι και επιδότηση ή νερό! Γιατί δεν χωράει στο μυαλό μας ότι το βαμβάκι μάς έρχεται φθηνότερο και καλύτερο από χώρες με άφθονο νερό! H πλέον δαπανηρή «ανάπτυξη» είναι ταυτόχρονα και καταστρεπτική της φύσης.

Η άλλη ενέργεια

Ξεκινήσαμε με τον ηλεκτρισμό και επιστρέφουμε σε αυτόν. H ΔΕΗ παράγει κατά, περίπου, 90%, βρώμικη, καταστρεπτική, εξαρτώμενη και αντιδημοκρατική ενέργεια από κάρβουνο και πετρέλαιο, φυσικό αέριο. Για να δώσω κάποια εξήγηση στο «εξαρτώμενη και αντιδημοκρατική» θα επικαλεσθώ έναν πίνακα που δημοσιεύθηκε τις προάλλες και μάς λέει συνοπτικά ότι ο αραβικός (και ταυτόχρονα ισλαμικός κόσμος) είναι κάτοχος τριπλασίων αποθεμάτων πετρελαίου (κύρια και εξαντλήσιμη πηγή ενέργειας) από τον υπόλοιπο κόσμο. Οι κάτοχοι όμως πετρελαίου δεν είναι ταυτόχρονα χρήστες, κατά το μέγιστο μέρος της παραγωγής. Χρήστες κυρίως είναι αυτοί που δεν το κατέχουν, δεν είναι ιδιοκτήτες. Αντί, λοιπόν, να μιλάμε για πολέμους μεταξύ θρησκειών ή πολιτισμών, πιο πρακτικό είναι να μιλάμε για συγκρούσεις και πολέμους μεταξύ κατόχων, παραδόξως υποαναπτύκτων και «απολίτιστων», και χρηστών, «πολιτισμένων», αναπτυγμένων και άκρως επιθετικών.

Αλλες πηγές ενέργειας, οι λεγόμενες ανανεώσιμες και καθαρές και ήπιες, μη επιθετικές εναντίον της Φύσης και των ανθρώπων (αυτά τα δύο πάνε μαζί) είναι ο ήλιος, ο άνεμος, η βιομάζα, η κυματική ενέργεια, η γεωθερμία και οι υδατοπτώσεις. Αυτές οι πηγές ενέργειας δεν εξαντλούνται γιατί είναι ανανεώσιμες.

Επειτα από δύο χρόνια σχεδιασμού, ψηφίσθηκε στις 3 Ιουλίου το 2001 από το Ευρωκοινοβούλιο η οδηγία για την προώθηση της ηλεκτροπαραγωγής από ανανεώσιμες πηγές ενέργειες και με στόχο να διπλασιασθεί στις χώρες της Ενωμένης Ευρώπης η ήπια ηλεκτροπαραγωγή και ώς το 2010 να καλύψει το 20% του συνόλου. H Ελλάδα είναι άφθονα προικισμένη με δύο από τις εν χρήσει ήπιες πηγές ενεργείας, τον ήλιο και τους ανέμους. Το Αιγαίο με τους ανέμους του θεωρείται από τις ευνοϊκότερες περιοχές για την εγκατάσταση «αιολικών πάρκων» για την παραγωγή ηλεκτρισμού σε ευρεία κλίμακα. Με ένα καλό πρόγραμμα μπορεί εύκολα να καλύψει την ευρωπαϊκή οδηγία και να παράγει το 20% και πλέον της συνολικής ηλεκτρικής ενέργειας από ήπιες και ανανεώσιμες εθνικές πηγές. Θα είναι μια επανάσταση ανεξαρτησίας και δημοκρατίας και αν ακόμα σας φαίνεται μικρό αυτό το 20%.

Σήμερα στην Ευρωπαϊκή Ενωση η εγκατεστημένη ισχύς αιολικής ενέργειας ανέρχεται σε 12.780 MW, με στόχο να φτάσει στα 60.000 το 2010 και στις 150.000 το 2020. Το κόστος παραγωγής συναγωνίζεται το κόστος της βρώμικης ενέργειας. Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι το κόστος της βρώμικης ενέργειας έχει την τάση να αυξάνεται, το κόστος της αιολικής έχει την τάση να μειώνεται.

,,,

Στην Ελλάδα με τους πολλούς ανέμους η εγκατεστημένη ισχύς αιολικής ενέργειας είναι μόνο 118 MW. Θα χρειασθεί, λοιπόν, να επανέλθουμε...

Τίποτε απ' όλα τα παραπάνω δεν έγινε - πάντα «έλα μωρέ, έχουμε καιρό, δώσε τώρα τις... επιδοτήσεις στους αγρότες, μην τους φοβίζεις (σ.σ. έτσι κι αλλιώς το πιο «συντηρητικό» τμήμα του λαού είναι - σε παγκόσμια κλίμακα...) με αλλαγές, να πάρουμε τις εκλογές και... META βλέπουμε»! Να, που φθάσαμε στο «μετά» - και... μετά;

Έντυπη