ΜΟΥΣΙΚΗ

Δροσερή, κεφάτη βραδιά οπερέτας

ΝΙΚΟΣ Α. ΔΟΝΤΑΣ

Λυδία Ζερβάνου

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Κριτική

Μία δροσερή, ανάλαφρη βραδιά οπερέτας με πολύ κέφι πραγματοποιήθηκε στις 20 Ιανουαρίου στην αίθουσα του Ωδείου Ατενέουμ. Τη νεαρή υψίφωνο Λυδία Ζερβάνου συνόδευσαν στο πιάνο ο Δημήτρης Γιάκας και στο βιολί ο Λευτέρης Παπανικολάου.

Ενδιαφέρον παρουσίασε κατ’ αρχάς το ρεπερτόριο, το οποίο δεν εξαντλήθηκε στα γνωστά και τετριμμένα, αλλά περιέλαβε αποσπάσματα από ελληνικές, βιεννέζικες και γερμανικές οπερέτες. Σπάνιες και, ταυτόχρονα, απολαυστικές σελίδες από τον «Εξάδελφο από του πουθενά» του Εντουαρντ Κίνεκε, τον «Ουγγρικό γάμο» και την «Κλίβια» του Νίκο Ντόσταλ, τη «Δαιμονισμένη», τη «Χριστίνα» και τον «Υπνοβάτη» του Θεόφραστου Σακελλαρίδη μοιράστηκαν τη βραδιά με διάσημα αποσπάσματα από τον «Τσαρέβιτς», την «Τζουντίτα» και τη «Φρειδερίκη» του Λέχαρ, την «Κοντέσα Μαρίτσα» του Κάλμαν και τους «Απάχηδες των Αθηνών» του Χατζηαποστόλου. Συγγένειες και διαφορές ανάμεσα στο ευρωπαϊκό πρότυπο και στην ελληνική εκδοχή του αναδείχτηκαν από τη διαδοχή των κομματιών και είχαν από μόνες τους ξεχωριστό ενδιαφέρον.

Η οπερέτα έχει τη δική της αισθητική, η οποία τείνει να ξεχαστεί καθώς διεθνώς το είδος φθίνει. Η Λυδία Ζερβάνου φάνηκε να γνωρίζει τους κανόνες, τα μυστικά αυτής της πολύ ιδιαίτερης σαγήνης, το νοσταλγικό ύφος και το φλερτ με τον χρόνο, δηλαδή τις μικρές καθυστερήσεις ή επιταχύνσεις που προσδίδουν ξεχωριστή πλαστικότητα στις φράσεις. Ηδη από το πρώτο απόσπασμα, το «Αστραφτερό φεγγάρι» του «Εξαδέλφου από το πουθενά», έγινε σαφές ότι δεν τραγουδούσε απλώς νότες, αλλά καταλάβαινε το πνεύμα κάθε μουσικής σελίδας. Και αυτό, όχι επειδή στηριζόταν τόσο στο κείμενο, αλλά επειδή βασιζόταν και μετέφραζε σε νόημα τη μουσική. Είναι ακριβώς η μουσικότητα ένα από τα μεγαλύτερα χαρίσματα ενός τραγουδιστή, εκείνο που του επιτρέπει να δίνει περιεχόμενο στο μουσικό κείμενο και να επικοινωνεί με το κοινό.

Τα νιάτα λάμπουν και η νεαρή υψίφωνος, που διαθέτει φωνή άνετη, δροσερή, σίγουρη και λαμπερή στην ψηλή περιοχή, με ηχόχρωμα που μοιάζει αρκετά με αυτό της μητέρας της Μάρθας Αράπη, άστραφτε, παρά το εμφανές τρακ. Το καλά επιλεγμένο ρεπερτόριο τής προσέφερε πρώτης τάξεως ευκαιρία να φανερώσει το ταλέντο της υποστηριζόμενη άριστα από τον έμπειρο Δημήτρη Γιάκα. Η σκηνική της παρουσία υποστήριξε το πρόγραμμά της και προκάλεσε τον ενθουσιασμό του ακροατηρίου.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ