ΠΟΛΗ

Επιστροφή στην ελληνική ταυτότητα και στον ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα

ΝΙΚΟΣ ΘΥΜΑΚΗΣ*

Η διαχείριση του πρασίνου της Αθήνας θα πρέπει να εμβαπτιστεί σε μια νέα προσέγγιση που να αντλεί έμπνευση από τον Δημήτρη Πικιώνη και τους αρχιτέκτονες της δεκαετίας του 1960 μέσα από νέο πρίσμα.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γράμμα από την πόλη μου

Η επανεξέταση για το πώς θα λειτουργήσει το κέντρο των Αθηνών εμπορικά, τουριστικά και περιβαλλοντικά τα επόμενα χρόνια, είναι μία θαυμάσια ευκαιρία για πλαίσιο διαλόγου και συμμετοχικού μοντέλου επαναδιαπραγμάτευσης των Αθηναίων πολιτών –και όχι μόνο– με τους περιπάτους, τις ανοικτές δράσεις και τη ροή της καθημερινότητας σε μια πόλη που θέλουμε να αλλάξει... Το θετικό μέρος όλων των ενεργειών (Πανεπιστημίου, πρόταση για Σταδίου, Εθνικός Κήπος, Γήπεδο ΠΑΟ, Ελαιώνας, πρωτότυπη σκέψη για τον Ιλισό, προστασία Φιλοπάππου, κ.λπ.) είναι η προβολή των θεμάτων που σιγοψιθυρίζονταν εδώ και μία 10ετία στη μετα-ολυμπιακή Αθήνα: θα είναι το κέντρο της πόλης «ζων» οργανισμός ή απλά ένα κέντρο συναντήσεων και εμπορικού ενδιαφέροντος που θα «αξιοποιεί» την ιστορική κοιτίδα του πολιτισμού;

Η χρήση του πράσινου

Σαν άνθρωπος και επιστήμονας που υπηρετεί το Πράσινο και ειδικά τη Διαχείριση Αστικών Οικοσυστημάτων τα τελευταία 17 χρόνια, στέκομαι με ιδιαίτερο ενδιαφέρον απέναντι στην προσέγγιση της χρήσης του πρασίνου.

Οφείλω να ομολογήσω και να καταθέσω ότι υπάρχουν και στοιχεία σχεδιαστικού βερμπαλισμού, τα οποία εκτιμώ ότι στα στάδια εφαρμογής θα εξομαλυνθούν. Ιδιαιτέρως θα ήθελα να σταθώ στο σκεπτικό της πρότασης για τον τ. Βασιλικό Κήπο, όπου η ICOMOS έδωσε νομίζω ένα όριο: ο Κήπος ακόμα κι όταν είναι ένα μνημείο βοτανικής και ευρύτερης πολιτιστικής σημασίας, έχει ως προτεραιότητα λειτουργικής χρήσης, επίκεντρο τον άνθρωπο.

Η «πράσινη γωνιά» είναι περιουσία για κάθε πολίτη, είναι υποχρέωση να παρέχεται και να σηματοδοτείται μέσα στον ιστό της γειτονιάς. Η συμμετοχή των πολιτών από τον σχεδιασμό ώς και την εκτέλεση σε κήπους και ελεύθερους χώρους, μεσαίας και μικρής κλίμακας καταρχήν, είναι για τον Δήμο Αθηναίων, ειδικά, στοίχημα ανοικτό. Εκεί, η επιστημονική ομάδα με ερωτηματολόγια και συζητήσεις «έλκει» τις «επιθυμίες» και τις «παντρεύει» με την αισθητική και τις χρήσεις.

Κουραστήκαμε να ακούμε για Καλατράβα, Αθιμπίγιο και άλλους μετακλητούς συνεργάτες (κάποιοι είναι αξίες στον χώρο) που θα φέρουν τον «επικοινωνιακό σχεδιασμό» που θα «καταπλήξει» χορηγούς και πολιτικούς της μιας 3ετίας – είναι παρωχημένη προσέγγιση του θέματος.

Στην Αθήνα, μπορούν και πρέπει να επιστρέψουν στα μικρά και μεγαλύτερα έργα που έχουν Κηποτεχνία, το πνεύμα του Δημήτρη Πικιώνη, η φιλοσοφία της γενιάς των σημαντικών Ελλήνων αρχιτεκτόνων της δεκαετίας του 1960 μέσα από νέο πρίσμα, οι Αρχιτέκτονες Τοπίου της σύγχρονης περιόδου, επαγγελματίες Πρασίνου – γεωπόνοι που διακρίνονται πλέον και εκτός Ελλάδος, προκειμένου να γυρίσουμε στη λογική των Giardini Publici (Δημόσιοι Κήποι) με ελληνική ταυτότητα, ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα και δημόσιο όφελος. Μέσα σε αυτή τη λογική και με δεδομένη την αρχή της θεματικότητας στον κηποτεχνικό σχεδιασμό, όπως τη διατύπωσε ο μεγάλος Βραζιλιάνος Αρχιτέκτονας Τοπίου Roberto Burle Marx, θα είναι ευκαιρία να χρησιμοποιηθούν ενδημικά φυτά, δένδρα με σημειολογικό χαρακτήρα για την πόλη των Αθηνών, να έρθει η φύση μέσα στην πόλη με μέτρο, να μείνει ελεύθερο το χώμα να αναπνεύσει.

Αυτός λοιπόν οφείλει να είναι ο ρόλος του πρασίνου, του κήπου στην Αθήνα που αλλάζει και... έρχεται να μας συναντήσει. Κατ’ εξοχήν «παιδευτικός», ψυχοθεραπευτικός, εν τέλει, ανθρωποκεντρικός. Σαν μια προσευχή, σαν τη στάση σε έναν χώρο λατρείας για λίγη ηρεμία, συγκέντρωση και επανεκκίνηση. Σε μία εποχή που τα πάντα αποτιμώνται σε... κέρματα, η ανάγκη για καλύτερη ποιότητα ζωής δεν μπορεί να «κερματιστεί».

* Ο κ. Νίκος Θυμάκης είναι γεωπόνος - σύμβουλος Πρασίνου. Είναι ο διευθύνων σύμβουλος του Ελληνικού Συνδέσμου Εξαγωγέων Φυτικού Υλικού (ΕΣΕΦΥ). Ανήκει στα «Αθηναϊκά Πολιτιστικά Δίκτυα» του Μάριου Στρόφαλη με τα οποία είναι υποψήφιος στις επόμενες δημοτικές εκλογές στον Δήμο Αθηναίων.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 

 Πτυχές 
 

Δείτε τις διαδρομές του Ν. Βατόπουλου στο διαδραστικό χάρτη