Αθανάσιος Έλλις ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΕΛΛΙΣ

Καν’ το όπως το «Ιδρυμα Νιάρχος»

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Το τεράστιο εργοτάξιο, όπου κατασκευάζονται η νέα Εθνική Λυρική Σκηνή, η νέα Εθνική Βιβλιοθήκη και ένα εντυπωσιακό πάρκο, αποτελεί σημείο αναφοράς για την οικοδόμηση μιας νέας Ελλάδας.

Σ​​ε περιόδους κρίσης αναδεικνύονται οι πραγματικοί πατριώτες. Αυτοί που δεν εξαντλούν την προσφορά τους στα ωραία λόγια, αλλά δίνουν πραγματικά ποσά και με τρόπο που πιάνουν τόπο. Που καλύπτουν ανάγκες της κοινωνίας, ανακουφίζουν, βελτιώνουν την καθημερινότητα.

Τη στιγμή που οι πολιτικοί μας έχουν εγκλωβιστεί στις δυσλειτουργίες του δαιδαλώδους κρατικού μηχανισμού, το «Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος» (ΙΣΝ) αναπτύσσει πρωτοβουλίες και επιτελεί έργο. Ενώ όλοι αναζητούμε αγωνιωδώς το φως στην άκρη του τούνελ, η δράση του Ιδρύματος τα τελευταία δύσκολα χρόνια δείχνει πόσα μπορούν να γίνουν αν υπάρχουν πέρα από τις οικονομικές δυνατότητες, το όραμα και η ικανότητα σωστής οργάνωσης, ώστε να μεγιστοποιείται η όποια προσφορά.

Δεν θα σταθώ στην πολυεπίπεδη δράση του ΙΣΝ σε παγκόσμιο επίπεδο, με προσφορές τις τελευταίες δεκαετίες που συνολικά ξεπερνούν το ένα δισ. ευρώ, αλλά κυρίως στη σωρεία ενεργειών που αναπτύσσει στην Ελλάδα, από τη φιλανθρωπία και την οικονομική στήριξη κοινωνικών ομάδων που πλήττονται από την κρίση, μέχρι την προστασία του περιβάλλοντος, την ενίσχυση δημοτικών βιβλιοθηκών, την οργάνωση πολιτιστικών εκδηλώσεων με ελεύθερη πρόσβαση στο κοινό κ.λπ. Οπως, φυσικά, και στο τεράστιο εργοτάξιο όπου κατασκευάζονται η νέα Εθνική Λυρική Σκηνή, η νέα Εθνική Βιβλιοθήκη και ένα εντυπωσιακό πάρκο, σημεία αναφοράς για την οικοδόμηση μιας νέας Ελλάδας, της προσφοράς, της καινοτομίας και της δημιουργίας.

Ολα τα παραπάνω αποτελούν εξαιρετικά παραδείγματα όπου η ιδιωτική πρωτοβουλία έρχεται όχι να αντικαταστήσει, αλλά να συμπληρώσει ένα κράτος που δοκιμάζεται και εκ των πραγμάτων αδυνατεί να αναλάβει δράσεις που, υπό άλλες συνθήκες, θα περιλαμβάνονταν στις υποχρεώσεις του.

Παράλληλα, με αφορμή την προχθεσινή παρουσίαση του βιβλίου «Ελλάδα: Από την έξοδο προς την ανάκαμψη;» που εξέδωσε το Brookings, με χρηματοδότηση από το ΙΣΝ, αναδεικνύεται και η σημασία της μεθοδικής διείσδυσης σε κορυφαίες δεξαμενές σκέψης των ΗΠΑ, και όχι μόνο. Εκεί που για δεκαετίες το ελληνικό στοιχείο απουσίαζε, τώρα αρχίζει να αποκτά παρουσία και ρόλο. Στην προσπάθεια αυτή το Ιδρυμα ευφυώς στρατολόγησε έναν από τους καλύτερους Ελληνες διπλωμάτες των τελευταίων δεκαετιών που χαίρει εκτίμησης στην αμερικανική πρωτεύουσα.

Το μεγάλο πλεονέκτημα μιας έρευνας που διεξάγει ένα σημαντικό ανεξάρτητο αμερικανικό ινστιτούτο είναι πως θα ληφθεί σοβαρά υπόψη από τους οικονομικούς αναλυτές, τους επιστήμονες, τους τεχνοκράτες των διεθνών οργανισμών, αλλά και τους ίδιους τους πολιτικούς σημαντικών χωρών, και στην πορεία θα επηρεάσει τη διαμόρφωση πολιτικών, κάτι που δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι θα συνέβαινε με μια αντίστοιχη έκθεση ενός ελληνικού οργανισμού ή μιας ελληνικής τράπεζας.

Στην εκδήλωση της Ελληνικής Πρωτοβουλίας, που έλαβε χώρα στη Νέα Υόρκη τον περασμένο Οκτώβριο, παρουσία του Μπιλ Κλίντον, του Αντώνη Σαμαρά και κορυφαίων προσωπικοτήτων της Ομογένειας, ακούστηκαν ενδιαφέρουσες ομιλίες και ξεχώρισε η επικοινωνιακή λάμψη του πρώην προέδρου των ΗΠΑ. Ομως, σε ό,τι αφορά την ουσία, την παράσταση «έκλεψε» ο πρόεδρος του ΙΣΝ, Ανδρέας Δρακόπουλος, όταν ανακοίνωσε την προσφορά και άλλων 100 εκατομμυρίων ευρώ για την καταπολέμηση της ανεργίας των νέων.

Το παράδειγμά του πρέπει να βρει μιμητές. Ελληνες, εντός και εκτός της χώρας, που θα συνεισφέρουν σε μια δοκιμαζόμενη κοινωνία. Είναι η εποχή όπου οι έχοντες και κατέχοντες όχι μόνο μπορούν, αλλά οφείλουν –θα έπρεπε να τους το επιβάλει η συνείδησή τους– να αναλάβουν ανάλογες πρωτοβουλίες. Αλλωστε, αν γίνουν σωστά, οι κινήσεις ιδιωτών θα είναι καλύτερα δομημένες και στοχευμένες και άρα θα μπορούσαν να αποδειχθούν περισσότερο αποτελεσματικές και ωφέλιμες για το κοινωνικό σύνολο.

Πρέπει να σταματήσουμε να ζητάμε τα πάντα από το κράτος, πόσο μάλλον όταν αυτό έχει χρεοκοπήσει. Είναι ώρα να ακολουθήσουμε την έκκληση-ορόσημο του Τζον Κένεντι: «Mη ρωτάς τι μπορεί να κάνει η χώρα σου για σένα, αλλά τι μπορείς να κάνεις εσύ για τη χώρα σου». Επιπροσθέτως, η συγκυρία οδηγεί αναπόφευκτα στο ερώτημα: «Αν όχι τώρα, πότε;

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ