Ξένια Κουναλάκη ΞΕΝΙΑ ΚΟΥΝΑΛΑΚΗ

Ο κυνόδοντας των ταινιών μας

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

«​Το Δ.Σ. του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου ψήφισε και προτείνει τον Χάρη Παπαδόπουλο αντί του Γρηγόρη Καραντινάκη για τη θέση του γενικού διευθυντή», διαβάζω στο χθεσινό φύλλο της Εφημερίδας των Συντακτών. Περίεργο. Στις αρχές του καλοκαιριού, 241 προσωπικότητες από τον χώρο του σινεμά ζητούσαν επισταμένα την παραμονή του Καραντινάκη στη θέση του. Η κινητοποίηση δεν ήταν προϊόν πιέσεων της χίπστερ πολυβραβευμένης νέας γενιάς σκηνοθετών, του Λάνθιμου, της Τσαγγάρη και του Κούτρα. Επρόκειτο ουσιαστικά για μια ομόφωνη ψήφο εμπιστοσύνης στο πρόσωπο του Καραντινάκη, από τον Κώστα Γαβρά και τον Νίκο Κούνδουρο μέχρι τον πρώην διευθυντή του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης Μισέλ Δημόπουλο, καθώς και τέσσερις εν ενεργεία διευθυντές ευρωπαϊκών φεστιβάλ.

Αναζητώ το έργο του Χάρη Παπαδόπουλου, επί μακρόν προέδρου της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών και ταυτόχρονα στελέχους της πάλαι ποτέ ΕΡΤ με αυξημένες εξουσίες στη διανομή κονδυλίων που προορίζονταν για τις ελληνικές κινηματογραφικές παραγωγές. Πέφτω πάνω σε αυτήν την παλιότερη συνέντευξή του στο «Ποντίκι»: «Οταν αναλάβουμε τις ευθύνες μας, μόνο τότε θα μπορούμε να δείξουμε ότι μας αδικούν οι μεγάλοι. Πρέπει να μετατρέψουμε την ήττα μας σε αλληλεγγύη. Να δείξουμε ότι είμαστε διαφορετικοί. Να δικαιωθούμε ξαναβρίσκοντας τη γοητεία μας. Για να καταλάβει κι η Ευρώπη ότι χωρίς τον Παρθενώνα θα ξαναγυρίσει στον Μεσαίωνα. Ο Μπρεχτ είχε πει ότι ο εχθρός μας περιμένει να κουραστούμε. Αλλά εμείς δεν κουραζόμαστε», είχε πει πριν από δύο χρόνια. Κοινώς, λίγο πιο κομψά ειπωμένο, το γνωστό κλισέ «αν δεν υπήρχαν οι Ελληνες, οι κουτόφραγκοι θα έτρωγαν βελανίδια». Μπορεί η συγκεκριμένη επιλογή να σημάνει μια φάση εξωστρέφειας και ανανέωσης του ελληνικού κινηματογράφου, που ούτως ή άλλως ακμάζει παράφωνα σε μια χρονική περίοδο περιρρέουσας κρίσης; Δύσκολα.

Σαν να μην έφτανε η κρίση στο Κέντρο Κινηματογράφου, έχουμε και τη διπλωματία του σινεμά, που υπονομεύει περαιτέρω τη διεθνή πορεία σημαντικών εγχώριων παραγωγών. Με επιστολή του πρέσβη μας στην Ελβετία, Χαράλαμπου Μάνεση, αποσύρθηκαν από το νεοσύστατο φεστιβάλ στο Λουγκάνο πέντε ελληνικές και δύο κυπριακές μικρού μήκους ταινίες, επειδή έχει συμμετάσχει και μια «ψευδοταινία» από το κρατίδιο των Σκοπίων, το οποίο στο πλαίσιο της εκδήλωσης αποκαλείται «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Οπως είχε πει και ο κ. Παπαδόπουλος, ο «εχθρός» μας περιμένει να κουραστούμε. Αλλά εμείς δεν κουραζόμαστε. Δύο δεκαετίες μετά, δίνουμε γενναίες πολιτισμικές μάχες σε όλα τα επίπεδα. Από το φεστιβάλ του Λουγκάνο μέχρι την Αμφίπολη. «Μόνο προς τα κάτω οι ελπίδες για ευρήματα», ανέκραξε χθες με έκδηλη απογοήτευση ελληνική εφημερίδα μετά την πολύμηνη συναρπαστική ανασκαφή. Γιατί το διακύβευμα ήταν τελικά ένα: το σκήνωμα του Μεγάλου.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ