ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Αποψη: Γιατί το επιχείρημα για Grexit μπορεί να αποδειχθεί μπούμερανγκ

ΘΕΟΛΟΓΟΣ ΔΕΡΓΙΑΔΕΣ, ΚΩΣΤΑΣ ΜΗΛΑΣ και ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΙΔΗΣ*

Εάν δεν υπάρξει συμφωνία με τους Ευρωπαίους εταίρους μας, θα αναγκασθούμε να δανεισθούμε από τις αγορές με όρους συγκρίσιμους με εκείνους που αντιμετωπίσαμε 4 χρόνια πριν.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Οδεύουμε προς εκλογές τη στιγμή που ο δανειακός «βρόχος» του 2015 είναι εξαιρετικά ασφυκτικός. Και τούτο διότι οι δανειακές υποχρεώσεις του 2015 ανέρχονται στα περίπου 22,5 δισ. ευρώ, ήτοι 10,8% του ΑΕΠ της χώρας, ενώ το 10ετές κόστος δανεισμού βρίσκεται στο 9% και το 3ετές κόστος δανεισμού ακόμα υψηλότερα στο 12,6%. Με άλλα λόγια, εάν δεν υπάρξει συμφωνία με τους Ευρωπαίους εταίρους μας, θα αναγκασθούμε να δανεισθούμε από τις αγορές με όρους συγκρίσιμους με εκείνους που αντιμετωπίσαμε 4 χρόνια πριν. Τίθεται λοιπόν επιτακτικά το ερώτημα: υφίσταται σήμερα (και πάλι) θέμα Grexit; Tην απάντηση δίνουμε σε μία επιστημονική έρευνα με τίτλο «Tweets, Google trends, and sovereign spreads in the GIIPS», η οποία μόλις δημοσιεύθηκε στο έγκυρο διεθνές περιοδικό «Oxford Economic Papers». Η έρευνά μας συμπέρανε τα ακόλουθα:

1. Την περίοδο 2011-2013 παρατηρήθηκε έκρηξη της συζήτησης περί Grexit στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Η συζήτηση κυριάρχησε στο Twitter το οποίο αποτελεί τη βασική πλατφόρμα διάδοσης δημοσιογραφικών νέων με ταχύτατο τρόπο. Η συζήτηση περί Grexit (και όχι μόνο) οδήγησε σε μεγάλη αύξηση του 10ετούς spread της Ελλάδας, και σε πολύ μικρότερο βαθμό των υπολοίπων GIIPS (Ιρλανδία, Ιταλία, Πορτογαλία και Ισπανία). Η παραπάνω επίδραση ήταν στατιστικά σημαντική και μάλιστα υπεράνω της επίδρασης  (α) της πιθανότητας χρεοκοπίας (την οποία προσεγγίσαμε από τα ασφάλιστρα κινδύνου CDS),  (β) της έλλειψης ρευστότητας στην αγορά κρατικών ομολόγων, και  (γ) του διεθνούς χρηματοοικονομικού ρίσκου (το οποίο προσεγγίσαμε από τον δείκτη διασποράς VIX του Chicago Board Options Exchange). Ο λόγος διάδοσης του ελληνικού «ιού» στα υπόλοιπα GIIPS είχε να κάνει κατά κύριο λόγο με την «έκθεση» (exposure) των τραπεζών στα GIIPS σε ελληνικό (ιδιωτικό και δημόσιο) χρέος.

2. Από την άλλη πλευρά όμως, καμία επίδραση της συζήτησης περί Grexit δεν καταγράφηκε στο spread της Γαλλίας ή της Ολλανδίας (χώρες δηλαδή του πυρήνα της Ευρωζώνης).

Η συζήτηση περί Grexit «πάγωσε» στα τέλη του 2013. Από το τρίτο τρίμηνο του 2014 όμως (μετά δηλαδή τις ευρωεκλογές), η συζήτηση περί Grexit έχει (δυστυχώς) επανέλθει στο προσκήνιο, καθώς αυτή είναι μετρήσιμη από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Αυτή η συζήτηση σχετίζεται με δηλώσεις περί μονομερούς «κουρέματος» του χρέους και «κατάργησης» των Μνημονίων στην περίπτωση κατά την οποία η νέα κυβέρνηση έχει στην πράξη αντιευρωπαϊκό «πρόσημο». Από τη στιγμή όμως που σήμερα οι τράπεζες στα υπόλοιπα GIIPS έχουν περιορίσει στο ελάχιστο την «έκθεσή» τους σε ελληνικό χρέος, η όποια επίδραση-domino από μια νέα ελληνική κρίση θα είναι σημαντικά μικρότερη σε σχέση με την περίοδο 2011-2013. Πράγματι, μέχρι στιγμής, τα spreads στα υπόλοιπα GIIPS δεν έχουν αυξηθεί, πόσο μάλλον τα spreads στον πυρήνα της Ευρωζώνης. Συνεπώς, η όποια νέα κυβέρνηση προκύψει από τις εκλογές πρέπει να πάει σε διαπραγματεύσεις με τους εταίρους μας χωρίς να ποντάρει στο επιχείρημα της επίδρασης-domino. Και τούτο διότι το Grexit επιχείρημα θα αποδειχθεί μπούμερανγκ...

* Ο κ. Θεολόγος Δεργιαδές είναι καθηγητής στο Διεθνές Πανεπιστήμιο της Ελλάδος, ο κ. Κώστας Μήλας είναι καθηγητής στο University of Liverpool και ο κ. Θεόδωρος Παναγιωτίδης είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ