ΒΙΒΛΙΟ

Στον κόσμο του Ρόλο Μέι, στον κόσμο του «εδώ και τώρα»

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ

Δάσκαλος του πολυδιαβασμένου στην Ελλάδα Ιρβιν Γιάλομ, ο Ρόλο Μέι (φωτ.) θεωρείται η κορυφαία φωνή της υπαρξιακής ψυχολογίας στον 20ό αιώνα.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Οι ζωές των άλλων

​Α​ν έχετε διαβάσει βιβλία του Ιρβιν Γιάλομ, σίγουρα δεν ακούτε το όνομα του Ρόλο Μέι (1909-1994) για πρώτη φορά. Αυτό που όντως συμβαίνει για πρώτη φορά είναι ότι εκδίδονται στα ελληνικά δύο από τα πιο εμβληματικά έργα του. Πρόκειται για τα βιβλία «Αυτογνωσία και νόημα της ζωής» (μτφρ.: Αυγουστίνος Τσιριμώκος, εισαγωγή: Γιάννης Ζέρβας) και «Να θέλεις και να ερωτεύεσαι» (μτφρ.: Ντίνα Σαμοθράκη, εισαγωγή: Δημήτρης Καραγιάννης), που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Αρμός και παρουσιάζονται την Παρασκευή 10 Ιουνίου στη Στοά του Βιβλίου (Πεσμαζόγλου 5, Αθήνα) στις 8 μμ.
Δάσκαλος του Γιάλομ αλλά και άλλων σημαντικών ψυχοθεραπευτών της μεταπολεμικής Αμερικής, ο Ρόλο Μέι αναφέρεται συχνά ως «πατέρας της υπαρξιακής ψυχολογίας».

Αναρωτιέται ο παιδοψυχίατρος Δημήτρης Καραγιάννης γιατί χρειάστηκε τόσος χρόνος για να γίνει η ελληνική μετάφραση ενός τόσο σημαντικού έργου, για να δώσει μόνος του την απάντηση ότι «απαιτείτο η ωρίμανση της ελληνικής επιστημονικής ψυχοθεραπευτικής κοινότητας, ώστε να μπορεί να αποδεχθεί την αναγκαιότητα της υπαρξιακής συνιστώσας στην κατανόηση των ψυχικών φαινομένων».

Ο Μέι, εκτός από πρωτοπόρος και σημαντικός επιστήμονας με αυξημένη επιρροή, είχε μια πολύ ενδιαφέρουσα ζωή. Ξεκίνησε να σπουδάζει ψυχολογία στο Michigan State University, αλλά ύστερα από ένα αμφιλεγόμενο άρθρο στην εφημερίδα της Σχολής τον έδιωξαν και υποχρεώθηκε να ολοκληρώσει τις σπουδές του στο Oberlin College του Οχάιο. Αμέσως μετά πήρε την απόφαση να «κυνηγήσει» μια θέση ως καθηγητής στο Κολλέγιο Ανατόλια της Θεσσαλονίκης. Ο ψυχίατρος Γιάννης Ζέρβας σημειώνει ότι «τον δεύτερο χρόνο της παραμονής του εδώ αναφέρει πως άρχισε να τον βαραίνει η μοναξιά, καθώς ελάχιστοι Αμερικανοί και λίγοι μόνο αγγλομαθείς υπήρχαν εκείνα τα χρόνια στη Θεσσαλονίκη, κάτι που όπως φαίνεται τον οδήγησε σε μια “νευρική εξάντληση”, ενδεχομένως μια σύντομη κατάθλιψη.

Εκείνο το διάστημα ο Μέι ανακάλυψε την αγάπη του για τις τέχνες και άρχισε να ζωγραφίζει, κάτι που βοήθησε ιδιαίτερα την ανάρρωσή του». Δίδαξε αγγλικά για τρία χρόνια και ύστερα επέστρεψε στην Αμερική, όπου το 1949 ολοκλήρωσε το διδακτορικό του στην ψυχολογία, στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια της Νέας Υόρκης. Σε νεαρή ηλικία ταλαιπωρήθηκε από τη φυματίωση. Κεντρικός άξονας της διδασκαλίας του Μέι υπήρξε η πεποίθηση ότι «η αλήθεια προσδιορίζεται μέσα από τη σχέση». Σε μια θεραπευτική διαδικασία, δηλαδή, δεν έχουν τόσο σημασία οι «μηχανισμοί» και οι «τεχνικές», όσο το συνειδητό (και, τελικά, απελευθερωτικό) βίωμα του «εδώ και τώρα». Ακούγεται ωραίο.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ